Een huis in Spanje, 2.

Ik word wakker met een gigantische stijve. De droom waaruit ik ontwaakte, kan ik me niet echt meer voor de geest halen, maar ik weet nog wel dat op het eind een in een strak broekje gevatte bilpartij op mijn gezicht afkwam, terwijl ik vastgebonden op bed lag. Dat deze droom ongetwijfeld is ingegeven door gisteravond lijkt me niet onwaarschijnlijk, glimlach ik.
De chat en het daarop volgende gesprek hadden me nog lang bezig gehouden. Allereerst natuurlijk het na afloop pas langzaam tot me doordringende besef dat het echt tot een SM-afspraak was gekomen en dat ik over een week of vier niet één, maar liefst twee Meesteressen over de vloer kreeg. Om me op dat moment te realiseren dat ik maar twee slaapkamers heb, die van mezelf en de logeerkamer. Hoe ik dat op ging lossen, moest ik op een later tijdstip maar bedenken. Voor de rest had ik me bezig gehouden met wat Angela voor spullen aan zou schaffen voor die week en wat zij beiden met mij van plan waren gedurende die 7 dagen. Vanzelfsprekend waren dat zinloze gedachtegangen, maar het was wel leuk en spannend geweest om me daar een tijdje mee bezig te houden. Lees verder Een huis in Spanje, 2.

Een huis in Spanje, 1.

De lager gelegen grillige rotsformaties waar ik vanaf het terras van mijn huis zicht op heb en die aan drie kanten de baai omringen, worden nog net door de ondergaande zon beschenen; aanstonds zal die achter de heuvels verdwijnen en zullen de kliffen, net als het water in de baai, bijna zwart worden.
De geluiden die tot hier door dringen komen van de zwaar kloppende dieselmotor van een vroeg uitgevaren vissersboot die waarschijnlijk zonet vanuit Llafranc is vertrokken. En van passerende auto’s die over de weg tussen Aigua Blava en Tamariu gaan, een weg waarvan het dichtstbijzijnde punt nog altijd een tweehonderd meter van mijn huis vandaan is. Lees verder Een huis in Spanje, 1.

Gedachte 1

Ik zit met mijn rug tegen de stam van een boom,
wat op zich raar is, want ik lig in bed.

Aan mij passeert een fiets, een eenwieler,
waarop een vrouw rijdt.
Tussen haar billen zit het zadel en een string.

Ik kijk opzij naar de wekkerradio en zie
dat de digitale rode cijfers op 0:00 staan.

Het is dus allemaal voorbij? De tijd?
Het verleden sowieso, ja.
Of is die tijd het begin van iets nieuws?

Ik zet er een boom over op met mezelf
en val daarbij – eindelijk – in slaap.

Zondige gedachten bestraft

De affiche die hij in het plaatsje tegen was gekomen en waarop te lezen was geweest dat er in het weekend in het park een middeleeuws festival plaatsvond, had hem enthousiast gemaakt om dat te gaan bezoeken. Het zou ongetwijfeld een leuk uitstapje in deze vakantieweek zijn. Weliswaar had hij geen idee wat hij kon verwachten, maar hij nam aan dat het iets van een oude ambachten markt in zich had, alleen een stuk verder terug in de tijd. En zou zo’n markt niet ook nog Keltische invloeden hebben, bijvoorbeeld in muziek? Ineens moest hij denken aan een vakantie in Bretagne, waar op de camping buiten op het terras voor de bar een duo op een bombarde, een blaasinstrument en een Bretonse vorm van een doedelzak speelden. Hij wist zich dat nog te herinneren, omdat het geluid van beide instrumenten bijzonder luid in de oren had geklonken. En omdat hij toch bij de Kelten en de Keltische muziek was, kwam het Wat zullen we drinken, zeven dagen lang, wat zullen we drinken, wat een dorst van de Nederlandse groep Rapalje. Waarop de man met de gitaar met zijn zware stem riep: “Bier.” Lees verder Zondige gedachten bestraft

Behekst

Onder het voetbed van mijn sneakers knisperen de dorre bladeren die de bomen tijdens deze lange en hete zomer hebben afgestoten. Want via de bladeren verdampt er veel water en juist dat water heeft de boom nodig om te overleven. Door blad af te stoten, blijft er meer vocht in de boom zitten, waardoor ze niet te veel uitdrogen. Kennis die ik uit een artikeltje in de krant van een bioloog heb opgedaan. En nog steeds, begin september, is het warm en niet gek dat ik daarom in T-shirt en korte broek door het aan mij onbekende bos- en heidegebied tegenover het hotel wandel, waar ik voor een korte vakantie van vijf dagen verblijf. Lees verder Behekst

Niets in het vakantiehuisje

Een ongemakkelijk gevoel in zijn lijf, een onrust die voor hem niet grijpbaar of verklaarbaar was, maakte dat hij er even tussenuit wilde, in alle rust zich misschien hervinden en zeker de tijd nemen om te schrijven. Een tijdje al hield hem de gedachte bezig om iets te doen met dat waar een Facebook- en Instagramvriendin zich bezighield, namelijk een kinky lifestyle waarin leren en rubberen outfits, anaalspelletjes zowel met dildo’s als fisten, maar ook ageplay deel van uitmaakten. En dat was voor hem zo’n vreemde mix, waar hij wellicht in een verhaal een bevredigend antwoord op hoopte te krijgen. Lees verder Niets in het vakantiehuisje