De herontdekking van het leven

Het was een broeierig warme dag geweest en nog hing de warmte op dit tijdstip, het was even na zeven uur in de avond, in de lucht. Achteraf bezien had hij de wandeling beter voor gezien gehouden, besefte hij. En zittend op een bankje op een pleintje tegenover een voor driekwart gevuld terras verlangde hij naar een koele blonde, die hem best zou smaken. Maar dan zat hij alleen aan een tafeltje en het glas bier zou er wel in gaan, maar ervan genieten in z’n eentje? Het was ook om die reden dat hij nooit meer een restaurant, theater of museum bezocht of op vakantie ging. Iets wat ze met z’n tweeën geregeld hadden gedaan en vaker wilden gaan doen, toen hij enkele jaren geleden met vervroegd pensioen was gegaan. Het plan was Lees verder De herontdekking van het leven

Brussels red light anders gezien

Hij zit ontspannen in een stoel op het balkon in de late middagzon. Op straat is er nauwelijks tot geen verkeer en op dit moment hoort hij slechts mensen over het trottoir naderen. Zij zijn nog niet zichtbaar door de hoge coniferenhaag van de benedenburen. Om hen te zien moet hij daarom even geduld hebben tot ze aan het brede hek naar de tuin zijn. De eerste die zichtbaar wordt, is een jongen. Met een paar meter ertussen volgen, naar hij aanneemt, zijn broertje en de vader. Met een nog grotere tussenruimte komt als laatste de moeder in beeld. Het jongste kind komt terug, opnieuw in beeld. Zij lacht, blij dat hij haar gezelschap houdt. Lees verder Brussels red light anders gezien

Een onverwachte ontmoeting en wending

Het was mijn doel geweest om, weg van de snelweg, elke dag van mijn twaalfdaagse vakantie nieuwe dingen te zien en te beleven en in dat voornemen was ik de afgelopen dagen geslaagd. Het maakte dat ik met een tevreden gevoel mijn auto op de parkeerplaats voor een klein hotel neerzette. Maar hoe uitnodigend het er ook uitzag om naar binnen te stappen en te vragen of ze een kamer voor me hadden, wilde ik eerst mijn rammelende maag tevredenstellen door die te voeden. De tegen het hotelletje aangeplakte bistro leek me daartoe geëigend. Meteen nadat ik de deur doorging, was ik verkocht. De sfeer voelde goed en een vriendelijke serveerster had een tafeltje voor me aan het raam. En met een door haar aanbevolen lokaal gebrouwen blond biertje en de menukaart voor me liet ik voor een moment de voldoening indalen. Die naar een ander level werd getild toen naast me een vrouw stilstond en zich naar me toe boog. “Ik ken je ergens van.” Ik keek van haar flinke boezem omhoog naar het gezicht, dat mij niets zei. In het parfum bespeurde ik een verfijnde combinatie van een frisheid en een verleidelijke zoetheid. Lees verder Een onverwachte ontmoeting en wending

Speel goed, vervolg

Johan zag dat zijn vrouw in de deuropening de wijsvinger naar haar lippen bracht en ertegen tikte. Was het omdat zij besefte dat het op het vroege tijdstip, even na vier uur in de ochtend, niet het goede moment was om over een door hem teruggehaald toilet te reppen? Het vervolg was dat ze de wijsvinger kromde en er een wenkende beweging mee maakte naar de man die aan de overkant van het parkje naast hem stond en interesse voor het toilet had getoond?
Hij knikte dat de wenk was begrepen, zette zijn fiets op slot en met een hoofdknik naar haar man, vriend of hoe de relatie van die twee ook was, liep hij om het perkje heen naar de vrouw. Die bij zijn nadering de ceintuur van haar katoenen ochtendjas strakker aantrok. “Je wilt een SM-sessie met toilet erbij?” sprak ze hem op fluistertoon aan. Lees verder Speel goed, vervolg

Zee en zij

Zee en zijAls er niets meer is, wat is er dan over? Er moet toch altijd nog iets zijn, hoe klein, hoe nietig ook? Iets wat is, wat leeft, iets dat een sprankje hoop geeft, een vleugje vriendschap brengt, of mooier nog, een maatje kan zijn.
Een hond? “Zij doet niets hoor,” haalt een lage vrouwenstem hem terug naar de plek waar hij staat: op de grens van strand en zee. De zwarte hond, waarin hij meteen de labrador herkent, houdt hem voor gezien en loopt door. Als hij zich omdraait naar haar bazin, wordt hij verrast door haar “Wow, dag knappe meneer.” Even heeft hij de neiging achter zich te kijken, omdat dat niet voor hem bedoeld kan zijn. Maar als ze op enige passen van hem vandaan halthoudt, wijst ze naar de zee en terwijl ze hem onderzoekend aankijkt, vraagt ze: “Wat laat een mooie man roerloos doen staren in de verte? Je stond toch niet te piekeren, is het?” Lees verder Zee en zij

Speel goed

Hij nam met een groet afscheid van de portier, ging de deur door en liet daarmee de party achter zich. Het was al licht en hij hoorde de eerste zangvogels de start van de nieuwe dag begroeten. Het was bijna windstil, in de lucht dreven slechts enkele witte wolkjes en het tere groen aan struiken en bomen deden hem besluiten om met een kleine omweg naar huis te fietsen en te genieten van de nog prille lente en van de rust op straat. Lees verder Speel goed