De challenge, dag 2 (vervolg)

Het was druk op straat. Ongetwijfeld vanwege het mooie weer, door het tijdstip en nou ja, omdat Delft een leuk centrum heeft. De gele doorgetrokken streep en de pijlen op de grond markeerden de door corona in het leven geroepen looprichting. Wat Johan betrof waren ze over de brug gelijk linksaf gegaan naar zijn langs de gracht geparkeerde auto, om daarna linea recta naar huis te rijden en daar het resterende deel van de dag in een joggingbroek en shirt rond te banjeren in plaats van in de stretchbroek, het hemdje en op de sandalen met het hakje. En een kontgat dat volgens hem nog openstond van de dildo op die fucking machine en wat dat betrof was hij blij met het pull up luierbroekje dat ze hem had gegeven te dragen, want de vooraf aan de neukpartij gegeven klysma gaf hem het idee dat er nog steeds iets aan water uit zijn kont vandaan kon lekken. Lees verder De challenge, dag 2 (vervolg)

De challenge, dag 2

De rust was hem niet gegund vannacht. Het was warm gebleven, waardoor het sowieso al een plakkerige nacht zou zijn geworden, maar het latex korset maakte het nog een keer zo erg. Hij was blij ervan verlost te worden, maar vooralsnog had hij dat nog vandaag en morgen aan. En dan was er nog de gevangenschap van zijn pik en ballen in hun metalen opsluiting. Een paar keer was hij uit de al onrustige slaap gehaald door zijn pik die stijf wilde worden, alleen daar dus niet de kans toe kreeg door het kooitje. Wat een klotengevoel was dat geweest zeg. En wanneer werd hij ervan verlost? Want gistermiddag had Annemarie de sleuteltjes daarvan niet meegegeven. Daarbij kwam dat hij zich vies begon te voelen. Douchen was er niet bij en het gepiel met een washand over zijn gezicht en onder zijn oksels maakte niet echt dat hij zich echt opgefrist voelde. Even schoon goed aan kunnen trekken was ook een gemis, waarbij het ergste was het gedwongen zijn haar slip vandaag weer te dragen. Een slip die hij al een dag droeg en die zij daarvoor twee dagen aanhad. En die ze voorzien had van de nodige vlekken. Wat dan wel weer een geil idee was. Lees verder De challenge, dag 2

De challenge, dag 1

Om vijf voor tien reed hij de straat in waaraan rechts eengezinswoningen uit waarschijnlijk de dertiger jaren en ertegenover een park. Annemarie den Oudsten woonde bepaald niet verkeerd, was zijn oordeel. Een andere conclusie was dat zijn vanmorgen gekozen zwarte overhemd met lange, maar wel opgerolde mouwen achteraf niet echt een geweldige keuze was geweest. Het zweet dat naar zijn idee van alle kanten onder het latex korset vandaan kwam, tekende zich in vochtplekken op het katoen van zijn hemd af. Had hij verdorie maar een reserve shirt meegenomen.
Tussen de huisnummers 8 en 10 was een parkeerplek vrij. Met een opgelaten gevoel stapte hij uit en liep het stukje terug, naar het tweede huis vanaf de hoek. Waar hij het hek opende dat hem toegang gaf tot de entree naar de voordeur. Het geluid van het grind onder zijn schoenen liet haar ongetwijfeld zijn komst al weten. Omdat hij de vriendinnen van Suzanne niet kende, was hij zeer benieuwd hoe Annemarie eruit zou zien. Tegelijkertijd was hij benauwd wat hem te wachten stond, wat ze met hem voorhad om te gaan, om te moeten doen. Hij hoopte maar dat de uit te voeren opdracht zou meevallen. Lees verder De challenge, dag 1

De challenge

“Met mij.”
Op de display van zijn mobieltje had hij al gezien wie er belde, dus hoefde hij niet te gokken wie ‘mij’ was nadat hij het gesprek had aangenomen. Wel was hij gelijk nieuwsgierig geweest met wat voor spannends zij zou komen. Want dat zou zeker het geval zijn. Zoals je vrienden of vriendinnen hebt met wie je gaat sporten, wandelen, shoppen of stappen, hoorde zij thuis in de ‘categorie’ kinky belevingen.
“Je hebt nu vakantie, toch?”
“Eh, ja. Ik ben een weekje vrij.”
“En ga je nog wat doen? Heb je de komende drie dagen verplichtingen?”
Hij moest even lachen bij zichzelf, omdat ze twee vragen achter elkaar stelde en hij op beide nee kon a Lees verder De challenge

15. Playa de Arena

“Ik ga naar Leiden,” roept Lars met een gespannen ondertoon naar de anderen. “Janet is in het appartement van Birgit, krijg ik net op het Whatsappje door. Ik houd jullie op de hoogte.”
En weg is hij in zijn wagen, met sirene en zwaailichten aan.

Je vindt haar bij Birgit thuis. Een berichtje dat niets zegt over hoe hij haar zal aantreffen. Is ze dood? Leeft ze nog? En als ze … Het heeft geen zin om over de als-vragen na te denken. Hij zal moeten wachten tot hij er is om het te weten. Lees verder 15. Playa de Arena

14. De laatste nog

Sandra en Pascalle bereiden hun vertrek voor. De koffers zijn ingepakt. In de reistas moeten nog een paar laatste dingen worden toegevoegd voor de vliegreis. En de auto van Janet wordt van de weg gehaald en in de schuur gezet.
De twee meiden krijgen hun laatste avondmaal en een paar flessen frisdrank en water en het tijdslot van de deur naar hun vrijheid wordt op 11.00 uur morgenochtend ingesteld. Lees verder 14. De laatste nog

13. Het bijna afscheid

Sandra geeft, nadat Janet de telefoon met haar vingerafdruk heeft geopend, deze aan Pascalle. Die veel handiger is met allerlei apparaten. Ze checkt de traceerbaarheid, zet de locatiegegevens uit en wist het een en ander. Ze wijzigt de toegang door een vingerafdruk van Sandra.
“En als we dadelijk de simkaart eruit halen, is de telefoon en dus zij niet vindbaar.”
“Oké.”
Ze krijgt de telefoon weer terug en ze loopt de berichtjes op het mobieltje na. Lees verder 13. Het bijna afscheid

12. Stroom-versnelling?

Janet is naakt. Nou ja, bijna naakt, als je de brede riem om haar middel niet meetelt en waar haar polsen aan de boeien van die riem vastzitten. Ook rond haar enkels zitten boeien, die met een korte ketting met elkaar verbonden zijn, zodat ze zich alleen schuifelend kan voortbewegen. Ze zit op één van de britsen in een cel. De twee vrouwen hebben zich voorgesteld, als Sandra en Pascalle. Hun echte namen? Misschien, maar Janet betwijfelt het. Op haar vraag of zij de moordenaars en ontvoerders waren, had ze van Sandra de reactie gekregen: “Wij stellen hier de vragen en jij geeft ons strakjes de antwoorden,” waarmee ze haar achter hadden gelaten in deze cel. Hadden de anderen hier ook in gezeten en lagen zij nu ergens vermoord en gedropt? Lees verder 12. Stroom-versnelling?

11. Overrompeld

Het had de nodige voeten in de aarde om een afspraak met CEO Nederland Pieter Overland af te dwingen, maar nu zitten Henk en Lotte tegenover hem voor zijn imposante bureau.
“Fijn dat u toch tijd voor ons vrij kon maken,” begint Henk, “want we willen het graag even met u hebben over de verdwijning van uw dochter, waar uw vrouw zich terecht grote zorgen over maakt, terwijl u er niet echt gebukt onder lijkt te gaan.”
“Nee, dat klopt. Ik ga ervan uit dat ze er om wat voor reden ook een paar dagen tussenuit is gegaan en ik verwacht dat zij zaterdag weer opduikt.” Lees verder 11. Overrompeld

10. Verschillen in beleving

Het is donderdagmiddag laat als het team weer bij elkaar zit en er is gelijk bezorgdheid nadat Henk verslag doet van zijn bezoek aan Leiden. Bij één van de tips die na het Alert zijn binnen gekomen, zat die van een vrouw die haar hond uitliet. Zij heeft op de route die de jogster liep een zwarte bestelbus zien staan, waarbij ze niet echt op inzittenden heeft gelet, maar ze dacht dat een vrouw achter het stuur had gezeten.
“Waarbij we er voorzichtig van uit gaan dat de beide meiden eveneens door de twee vrouwen zijn ontvoerd?” maken de ogen van Janet een rondje langs de rechercheurs. Een gemompel en geknik ter bevestiging is haar deel. Lees verder 10. Verschillen in beleving