Een aparte belevenis, 4

Ik schik me dan maar in mijn lot. Wat moet ik anders? Ik heb geen idee waar mijn grote mensen kleren zijn gebleven en om over het hekwerk te klimmen en in luier en romper de straat op te gaan om huiswaarts te keren is niet echt een optie.

Ik keer me om naar mijn bedgenote, wat nog niet zo makkelijk gaat in mijn dikke romper.
Ze glimlacht. “Wat is er?”
“Wat ik me afvroeg is, als je thuis bent, doe je dit dan altijd?”
“Kindje zijn? Nee joh, alleen als Petra langskomt. En dat is één keer in de twee, drie weken en soms gaan er zelfs vier weken overheen.”
“Ja, dat snap ik wel. Maar wat ik bedoelde was dat je in de kroeg zei je dat je het liefst 24/7 in luiers zou rondlopen.”
“Ja…” Lees verder Een aparte belevenis, 4

Een aparte belevenis, 3

Licht nerveus loop ik achter Petra aan de hal door. Waarom heb ik er ja tegen gezegd? Ik heb er niet eens ja tegen gezegd! Ik ben opgestaan omdat zij zei ‘Kom’. Ik had ook kunnen blijven zitten. Is het dan toch, diep van binnen, dat ik inderdaad wil ervaren hoe het is om een luier om en een pakje aan te hebben? Was het een licht gevoel van geilheid dat ik toch opstond?

Een gevoel dat verdwijnt als we Renates kamer in gaan, omdat ik pas nu besef dat ik uit de kleren moet. Weliswaar is het niet de eerste keer in vrouwelijk gezelschap, alleen kleedde ook zij zich dan uit. En was zij een vreemde geweest, had ik er waarschijnlijk minder of zelfs geen moeite mee gehad.
Aarzelend pak ik de onderkant van mijn shirtje beet, maar haar hand houdt me tegen. Haar stem is zacht, bijna teder als ze zegt: “Laat mamma dat maar doen.” Lees verder Een aparte belevenis, 3

Een aparte belevenis, 2

“Super dat je meegaat,” is Petra’s reactie. “En ik ben zeer benieuwd wat je ervan vindt.”
Nou, dat ben ik zeker, want ik heb geen flauw idee wat ik kan verwachten. Alleen al het feit om daarstraks van Renate te horen dat ze onder haar driekwart broek een luierbroekje en een luier aan heeft verraste me al. Om nog maar te zwijgen toen ik hoorde dat Petra met haar meegaat als haar mommy?

Renate blijkt op loopafstand van het café te wonen. Onderweg naar haar huis krijg ik nadere uitleg van haar.
“In de fetisj scene heet het adult baby wat ik doe, afgekort tot AB. Het is een etiketje wat je opgeplakt krijgt.” Ze haalt even haar schouders op en schudt kort haar hoofd.
“Maar voor jou is dat anders?” moedig ik haar aan, benieuwd naar hoe zij er tegenaan kijkt. Lees verder Een aparte belevenis, 2

Een aparte belevenis, 1

Het was een hectische werkweek en deze dag spande helemaal de kroon. Daarom laat ik opgelucht de boel voor wat die is en met een armzwaai en een “Ik wens je een fijn weekend, Marja” naar de receptioniste stap ik het weekend in. Dat ik ga beginnen met een biertje in de kroeg vlakbij.
Waar het druk is met mensen die met eenzelfde idee de twee vrije dagen die voor hen liggen aanvangen. Aan de bar is nog één kruk vrij, tussen een stel dat geanimeerd in gesprek is met elkaar en een jongedame alleen. Aan haar vraag ik of het plekje vrij is.
“Ik verwacht een vriendin…”
“Aan wie ik de plek gelijk afsta als ze binnenkomt,” breek ik haar zin met een glimlach af. Lees verder Een aparte belevenis, 1

Een vrouw vol verrassingen, 2

De zondag, een andere dag

Hij is eerder wakker, altijd een vroege vogel geweest. Zijn horloge laat hem zien dat het tien voor half tien is. Een tijd die hem verbaasd, want het is hem nog niet eerder gelukt om zo lang door te slapen. Voorzichtig, om haar niet wakker te maken, kruipt hij uit bed en trekt z’n slip en T-shirt aan, waarna hij de trap afgaat.
Hij vindt de koffiepads, het potje suiker en de koffiemelk en maakt voor zichzelf een mok koffie. Met het ontbijt wacht hij wel tot zij beneden is. Hij nestelt zich met de koffie op de bank en steekt een sigaret op. Lees verder Een vrouw vol verrassingen, 2

Een vrouw vol verrassingen, 1

De party loopt bijna op z’n eind, het is dan ook al ver in de kleine uurtjes en de meeste partygangers zijn allang naar beneden gegaan om zich van hun leren kleding te ontdoen of zich uit hun latex outfits te pellen om omgekleed huiswaarts te keren.

Hij besluit aan de bar nog een koffie te nemen voordat ook hij aan de lange reis naar huis begint. Hij is net op de barkruk gaan zitten, als een dame in een fraai, mouwloos leren jurkje naast hem plaatsneemt. Om haar slanke benen draagt ze kousen, die worden opgehouden door jarretelles, iets wat hem zeer bevalt. Verder opvallend zijn de zwarte, strak zittende handschoenen, die tot net voorbij de ellebogen komen.
“Mag ik je een kop koffie aanbieden?” keert hij zich tot haar. “Of wat anders?”
“Dat is aardig van je.”
Ze legt een gehandschoende hand op zijn bovenbeen.
“Maar ik wil wel wat anders van je.” Lees verder Een vrouw vol verrassingen, 1

Een nieuwe buur, deel 2

Als ze de kamer weer in komt, heeft ze nog steeds het jurkje en de laarzen aan en ze heeft niets verontrustends in de handen.
“Kom eens mee.”
Nieuwsgierig nu kom ik overeind en volg haar de hal in. Naar haar slaapkamer? Wat wil ze me daar in hemelsnaam laten zien?
Nog in de deuropening blijf ik staan en ik kijk verbluft naar het bed. Vanaf de achterwand, aan de kant van het hoofdeinde, hangen twee kettingen naar beneden. Aan het voeteneinde eveneens twee kettingen. En op het midden van het bed liggen leren boeien en een koordje. Lees verder Een nieuwe buur, deel 2