Farmhouse

De vrouw was met een hark bezig een met onkruid overwoekerd lapje grond te bewerken. Het huis erachter had betere tijden gekend. Misschien was verkrot er het juiste woord voor.
“Moet dit het zijn?” vroeg ik me hardop vertwijfeld af.
In de binnenspiegel zag ik hoe Madelief geschokt naar de bouwval keek, terwijl ze vertwijfeld op haar onderlip beet.
“Volgens Tommy wel,” reageerde Roos droog naast me.
De TomTom gaf inderdaad aan ‘Bestemming bereikt’.
“Als we hier bijna 1.500 euro de man aan hebben uitgegeven …”
“Vrouw,” hoorde ik Roos brommen.
“Huh?”
“Wij zijn vrouwen, mocht je dat nog niet door hebben,” grijnsde ze.
“Ja-ja,” reageerde ik licht geïrriteerd. “Ik zal eens informeren bij die blom daar of we ons geld hebben uitgegeven aan het opknappen van dat krot. En als dat zo is, martel ik haar net zo lang tot ze het geld teruggestort heeft.” Lees verder Farmhouse

Gebruiksklaar

De lucht zinderde boven het asfalt. De hele dag was het tropisch warm geweest en nog steeds wist de hitte van geen wijken, de display in het dashboard gaf voor buiten 30° aan. En die liet tevens zien dat het Martin was die belde.
“Gesprek aannemen!”
De spraakherkenning reageerde gelijk.
“Hé Ton, je bent toch niet nog aan het werk, hè?”
“Nee joh. Ik rijd op huis aan daar pak ik straks gelijk een koele blonde.”
“”Als je dat bij ons komt doen en als je ook blijft eten?”
“Ow, daar zeg ik gelijk ja tegen.”
Want koken is Martins grootste passie. Wat heet, het eerste wat hij deed toen ze aan hun klushuis bezig gingen, was het intekenen van de keuken, met kookeiland. En als hij daaraan losging, werd het geheid smullen. Lees verder Gebruiksklaar

Kuisheid, deel 3

“Nee hè,” kreunde ik, toen ik mijn vriendin zonder envelop zag binnenkomen. “Hoe kan dat nou?”
“Misschien moet de postbode nog komen?” opperde zij.
“Nee, zo laat nog? Dat geloof ik niet.”
Wat betekende dat ik nog dagenlang zo rond moest lopen? En dan, de paniek.
“Ohh, en maandag moet ik me ziek melden. Komt een controlerend arts gelijk langs? Weet jij dat?”
“Nee, volgens mij niet. Maar weet je, ik ga morgen wel langs de Gamma en koop ik daar een ijzerzaagje en zaag je boeien door. En je gordel zal niet zichtbaar zijn onder een spijkerbroek, neem ik aan.”
Dat zou een oplossing kunnen zijn en dankbaar keek ik mijn vriendin aan. Lees verder Kuisheid, deel 3

Kuisheid, deel 2

Na een onrustige nacht met te weinig slaap sloeg ik veel te vroeg mijn ogen open. De wekker op het nachtkastje stond verdorie pas op 07.19. En waar Poes anders, zodra zij merkte dat ik wakker begon te worden zich spinnend naast me neervlijde, was ze nergens te bekennen.
Ik had geen zin om op te staan, want wat moest ik in hemelsnaam met deze dag aan? Ik kon weinig tot niets doen. Maar om te blijven liggen en naar het plafond staren was nou ook niet je van het. Als ik de dag eens startte op de loopband? In een rustig tempo ingesteld, omdat ik mijn armen immers niet kon meebewegen? Lees verder Kuisheid, deel 2

Kuisheid, deel 1

In mijn sierlijkste handschrift schreef ik mijn naam en adres op de witte bubbeltjesenvelop. Ik pakte het velletje met postzegels, trok er eentje van af en plakte die netjes in de rechter bovenhoek. Was die voldoende? Misschien, maar voor alle zekerheid deed ik er nog eentje naast, want de envelop moest morgen wel worden bezorgd.
Op de klok zag ik dat het al kwart voor vier was. Ik moest niet te lang meer talmen om op tijd bij de brievenbus te zijn. Ik stak mijn hand uit naar de twee sleuteltjes die naast mijn theeglas lagen te glimmen in het licht van de lampen boven de tafel. Ik pakte ze op en schudde ze met een zacht tingelend geluid tegen elkaar. Wat de aandacht van poes trok, die naast me op een stoel lag.
“Ja Poes, wat moet vrouwtje hier mee doen, hè?” Lees verder Kuisheid, deel 1

Sissy – 12. Een jaar later

beach-2946142_960_720
De zon scheen in een strakblauwe lucht, de temperatuur was aangenaam zomers. Ik stond met mijn rug naar de gasten en slechts vaag drong het geroezemoes van hun stemmen tot me door. Mijn ogen dwaalden over het strakke, kort gehouden gazon naar de zonnewijzer die op een hardstenen pijler stond. Hoewel ik wist hoe laat het was, keek ik voor de zoveelste keer op mijn horloge.
“Nerveus?” vroeg Petra me.
“Gespannen,” antwoordde ik.
Ik voelde haar hand even zacht strelend over mijn rug gaan. Lees verder Sissy – 12. Een jaar later

Sissy – 11. Stralen

De geur van het stoofpotje kwam ons al tegemoet, toen we bij Karina binnen stapten.
“Hmmm, dat ruikt heerlijk,” was mijn begroeting.
“En ik zie twee heerlijke kinky meiden,” was haar welkom.
Daar kon onze gastvrouw zich bij aansluiten, in haar zalmkleurige en transparante jurkje, dat liet zien dat ze en een zwarte kanten slip droeg en behaloos was. Waren zij soms altijd zo kinky gekleed als ze bij elkaar gingen eten? En als dat zo was…
“Eh, ik doorkruis toch niet jullie plannen voor vanavond?”
“Omdat we zo gekleed zijn?” vroeg ze over haar schouder, terwijl ze voor ons uit liep naar de woonkamer.
“Ja, want ik vind het wel apart voor een etentje, toch?” Lees verder Sissy – 11. Stralen