Kuisheid, deel 3

“Nee hè,” kreunde ik, toen ik mijn vriendin zonder envelop zag binnenkomen. “Hoe kan dat nou?”
“Misschien moet de postbode nog komen?” opperde zij.
“Nee, zo laat nog? Dat geloof ik niet.”
Wat betekende dat ik nog dagenlang zo rond moest lopen? En dan, de paniek.
“Ohh, en maandag moet ik me ziek melden. Komt een controlerend arts gelijk langs? Weet jij dat?”
“Nee, volgens mij niet. Maar weet je, ik ga morgen wel langs de Gamma en koop ik daar een ijzerzaagje en zaag je boeien door. En je gordel zal niet zichtbaar zijn onder een spijkerbroek, neem ik aan.”
Dat zou een oplossing kunnen zijn en dankbaar keek ik mijn vriendin aan.
“Zo, en dan wil ik nu eerst eens je gordel bewonderen en daarna ga ik voor je koken, want ik heb zo het idee dat je tot nu weinig tot niets hebt gegeten.”
Wat klopte.
“Maar ik kan zo niet eten!”
“Dat snap ik, maar ik voer je wel hoor.”
Door haar gevoerd worden? Jeetje, ook al zo vernederend. Maar ik begreep wel dat dat de enige optie was, tenzij ik het weer van een bord af opslurpte, maar dat zou nog vernederender zijn in het bijzijn van haar.
Ze stond al bij me en haar handen grepen me in mijn kruis.

En nee, dat was niet omdat we bi zijn. Vonden we van onszelf. Oké, als we samen op vakantie waren, deelden we één kamer. En ja, dan frummelden we in bed graag aan elkaar en ja, ook meer dan dat. Vingeren, tongzoenen, beffen. En één keer zelfs had ik een voorbindgordel meegenomen, die we benut hadden, wederzijds. Maar bi? Nee, dat waren we niet.

Ik voelde beide dildo’s iets dieper naar binnen dringen. Ze ging achter me staan. Haar vingers zochten mijn tepels en speelden ermee. Ik leunde tegen haar aan, mijn ogen gesloten. Hmm, dit was lekker en het maakte me geil.
“Een volgende keer stop je er iets in wat opgeblazen kan worden, of vibreren,” lispelde ze in m’n oor. “Dan heb ik er ook lol aan. Je hebt toch ook zo’n remote control ding?”
“Ja,” fluisterde ik terug en ik voelde mijn kutje vochtig worden.
Ze kwam weer voor me staan, pakte nogmaals mijn tepels beet, steviger.
“Owww.”
“Weet je dat je er uitziet als iemand die aan SM doet? Een slavinnetje is?”
Zo had ik er nog niet tegenaan gekeken en ik voelde me ook niet als zodanig, ondanks mijn geboeid zijn, maar ik begreep haar wel.
“En omdat ik niets bij jou kan doen, doe je het maar bij mij. Op je knieën!”
Waar ik meteen gevolg aan gaf, simpelweg omdat ze me aan mijn tepels naar beneden trok.
Ze ritste haar broek open, liet die, samen met haar slipje, zakken en duwde mijn hoofd tegen haar kruis.
“Lik me. En geef me mijn orgasme…, slavinnetje.”
Het gaf me een schok door wat ze zei. Niet vanwege dat eerste, want daar gaf ik graag gehoor aan. Maar de toevoeging er achteraan. Maar had ze niet gelijk? Ik, beroofd van mijn vrijheid, was daarmee toch verworden tot een speeltje in haar handen? En tot mijn verwondering maakte dat idee me geiler. Wat zich vertaalde in de aandacht die ik aan het al natje kutje van mijn vriendin gaf. Ze verkrampte binnen de kortste keren, greep met haar handen mijn achterhoofd en duwde me tegen haar kruis, mij zo de adem benemend.

Nadat zij was bijgekomen, gaf ze haar aandacht aan wat ik in huis had om een maaltijd van te bereiden. Ze vond instant aardappelpuree in de keukenkast, uit de vriezer kwam een zak met spinazieblokjes en een doos met hamburgers en twee eitjes uit de koelkast maakten dat ze aan de slag kon.
Vanaf een stoel aan de eettafel volgde ik haar verrichtingen, terwijl ik op het kussen heen en weer schoof in de hoop ontlading te geven aan mijn geil zijn. Maar op de dildo’s alleen ging het me niet lukken. Daar was op z’n minst een stimulerende vinger voor nodig en wel op die plekken waar ik dus niet bij kon komen.

Twintig minuten later was de tafel gedekt. En met het dampende bord voor me wilde ik maar al te graag aanvallen, want owww, wat had ik slecht gegeten en daarmee trek. Na de pizza gistermiddag en vanmorgen het leeg lebberen van een bord muesli was er niets meer aan vulling in mijn maag gegaan. Karen, tegenover me, glimlachte.
“Honger?”
Ik knikte.
“Ja, als een paard.”
Haar glimlach verbreedde zich tot een grijns.
“Mooi zo. Dan zal mamma je een hapje geven.”
“Nee hè, niet die flauwekul er ook nog eens bij. Ik vind het gevoerd moeten worden al vernederend genoeg.”
De lepel, met spinazie gevuld, kwam in haar hand omhoog naar me toe.
“Mondje open en…, hap,” kon m’n vriendin het niet laten.
En zo ging het door. Zij at en ik werd tussendoor door haar gevoerd. Toch was ik maar wat blij dat mijn maag gevuld werd.

Na het eten kwam ook Poes aan de beurt. Haar etensbakje werd gevuld en het water ververst.
De lieverd deed ook nog de afwas voor me. Waarna ik haar vroeg of ze alsjeblieft nog wilde blijven “omdat ik echt even afleiding moet hebben. Ik word knettergek van het niets kunnen doen.”
“Dat is goed, lieverd. Maar ik moet nog heel eventjes weg.”
“O?” reageerde ik ietwat teleurgesteld. “Wat moet je nog doen dan?”
“Even naar de brievenbus, je envelop eruit halen.”
“Hè?”
Niet begrijpend keek ik haar aan, totdat het tot me doordrong.
“Je wilt toch niet zeggen dat de envelop zonet al in de bus lag?”
Ze grijnsde.
“Ja. Maar toen bedacht ik dat ik het wel leuk vond om je nog een tijdje hulpeloos te zien.”
“Jij…”
“Eh-eh,” en haar wijsvinger ging heen en weer. “Geen lelijke dingen zeggen, want anders neem ik de envelop mee en zie je me pas morgenavond weer. Dus?”
“En toch…”
“Pas op,” dreigde ze, maar met een glinstering van pret in haar ogen. “En ga me dan nu maar eens netjes vragen of ik die envelop wil halen voor je.”
Ik kon me niet voorstellen dat ze me daadwerkelijk nog een dag zo zou laten rondlopen, maar om toch niet het risico te lopen, besloot ik bakzeil te halen. Hoewel ik haar het liefst zou wurgen. Nou ja, niet letterlijk, maar owh, wat was dat gemeen van haar geweest om het in de bus te laten liggen.
“Nou?”
Het lukte me geloof ik het vuur in mijn ogen te doven en om haar smekend aan te kijken.
“Lieve Karen, wil je alsje, alsjeblieft die envelop voor me uit de bus halen?”
“Hm, het had beter gekund, maar vooruit, voor deze keer strijk ik mijn hand over mijn hart.”

Meteen nadat ik bevrijd was van alles, kreeg ik van haar in bed mijn bevrijdende orgasme. Om erna lekker languit op de bank nog lang na te kletsen met z’n tweetjes, een fles wijn op tafel. En nog een fles. En daarna, ja, ons nog een keer te goed te doen aan een liefdesspel. Waarna we, ver in de kleine uurtjes, ineengestrengeld in slaap vielen.
Poes kwam omhoog in de vensterbank, rekte zich uit en sprong op bed, waar zij zich zachtjes spinnend aan het voeteneinde nestelde.

Kuisheid, deel 2

Na een onrustige nacht met te weinig slaap sloeg ik veel te vroeg mijn ogen open. De wekker op het nachtkastje stond verdorie pas op 07.19. En waar Poes anders, zodra zij merkte dat ik wakker begon te worden zich spinnend naast me neervlijde, was ze nergens te bekennen.
Ik had geen zin om op te staan, want wat moest ik in hemelsnaam met deze dag aan? Ik kon weinig tot niets doen. Maar om te blijven liggen en naar het plafond staren was nou ook niet je van het. Als ik de dag eens startte op de loopband? In een rustig tempo ingesteld, omdat ik mijn armen immers niet kon meebewegen?
Zo gauw ik er gevolg aan wilde geven door naar de rand van het bed te schuifelen, werd ik geconfronteerd met waarmee ik gevuld was van voor en achter en dat voelde bepaald niet prettig aan. Plus dat ik bemerkte dat ik ook anderszins gevuld was en dat baarde me zorgen. Dat ik moest plassen, oké. Weliswaar was dat vervelend, omdat ik niet in staat was me droog te deppen. Maar over dat andere maakte ik me meer druk, want van achter wilde ik me zeker graag verschonen. Alleen, hoe ging ik dat in hemelsnaam doen?
Met dat ik omhoog kwam, wist ik het ineens. Als ik een emmer met water vulde en ik na het toiletbezoek mijn kont daarin liet zakken? Het enige punt daarbij was, dat ik het balkon op moest om een emmer te pakken. Een andere optie was het afwasteiltje, maar om dat later weer voor de afwas te gebruiken vond ik geen fris idee. En hé, hoe druk kon het op straat zijn op dit tijdstip op de zaterdagochtend? Plus dat het nog donker was buiten. En binnen ook, als ik het licht uit liet.
Mijn hart bonsde in mijn keel, toen ik voor de deur naar het balkon stond. Oké, het was rustig, er kwam geen verkeer langs, maar als ook maar één iemand me zag? Iemand die net zijn hond uitliet, omdat het beest nu eenmaal uitgelaten moest worden na de nacht? Ik opende de balkondeur. Poes schoot langs me heen het balkon op.
Jezus, wat was het koud! Rond het vriespunt? Nou, niet langer aarzelen, want in mijn blootje in de deuropening blijven staan was al geen pretje. Dus schoot ook ik het balkon op, biddend dat niemand me zag. De twee emmers stonden in de uiterste hoek van het balkon, onder twee gestapelde krukjes. Om een emmer te kunnen pakken moest ik op m’n knieën gaan en mijn bovenlichaam draaien, waarna het me pas lukte de emmers onder de krukjes vandaan te trekken. Poes kriebelde langs mijn benen, nieuwsgierig naar wat haar gekke vrouwtje aan het doen was. En dat moest ik haar beamen. Dat ik gek was.
Het leek me tevens een goed idee om één van die krukjes mee te nemen. Handig als ik dingen nodig had die boven de reikwijdte van mijn geboeide handen stonden. Het kostte me enig gewrik om het bovenste krukje van het andere los te krijgen en ondertussen stond ik daar maar in mijn blote kont. En met mijn rug naar de straat, dus ik had geen idee of er in de tussentijd iemand langs gekomen was. In elk geval zag ik niemand in stomme verbazing stilstaan en omhoog kijken. Maar ik was opgelucht toen ik de balkondeur achter me dicht kon doen en gelukkig was Poes me gelijk mee naar binnen gevolgd.
Allereerst liet ik de emmer onder de kraan van de douche met lauwwarm water vollopen, om daarna het toilet te bezoeken. Natuurlijk werkte de anale plug niet echt mee om de ontlasting te laten passeren. Ik had zelfs het idee dat bij het persen de onderste en dus dikste kogel de sluitspier pesterig afsloot. Maar uiteindelijk lukte het me om me te legen.
Terug naar de badkamer, waar ik mijn kont in het warme water in de emmer liet zakken. Wat zou het lekker zijn om te kunnen douchen, ook al om weer warm te worden na het avontuur op het balkon. Toch was ik zo goochem om dat niet te doen, want ik kon geen oplossing bedenken hoe ik me na de douchebeurt kon afdrogen.
Ik nam me dan ook ter plekke voor om, mocht ik ooit weer eens het plan opvatten om het kuisheidspelletje te spelen, dat alleen met de gordel om te doen. De polsboeien bleken een te grote beperking te zijn, zeker voor zo’n lange tijd.

De loopband gaf me niet het genot dat die me anders bracht. Waar ik me onder normale omstandigheden lekker uitleefde in minimaal een half uur rennen, liet ik de band in een rustig tempo lopen. Alleen al om niet het risico te lopen onderuit te gaan. En ook de dildo’s gaven me geen genot. Weliswaar voelde ik de vaginale constant in me bewegen onder het joggen, maar die wist me geen gevoel van geilheid te geven, laat staan me over de kling te jagen in een heerlijk orgasme. En de anale voelde alleen maar als irritant gevuld aan.
Ik haalde het krukje uit de badkamer op, dat dienst bewees bij het maken van mijn ontbijt; het stelde me in staat om yoghurt uit de koelkast te pakken en muesli uit de ene en een kom uit de andere kast vandaan te vissen. Nadat het me eindelijk gelukt was om alles in de kom te krijgen en het ontbijt voor me klaar stond op tafel, werd ik me toch kwaad. Want hoe at ik het op? Ja, met enig geklooi wist ik de lepel te vullen, maar met geen mogelijkheid kreeg ik die naar mijn mond. Toch moest ik eten, omdat mijn maag knorrend daarna verlangde. Uiteindelijk liet ik de inhoud van de kom in een diep bord lopen en gelijk een dier at, zoog en likte ik het eten op. Hoe vernederend!
Na deze ‘super’ start van de dag was het nog maar half tien. Ik moest me zeker nog veertien uur zien te eh, vermaken. Alleen had ik geen idee hoe of waarmee. Het werd bankhangen, op bed liggen, kortom, vervelen dus.
Totdat er in de middag iets gebeurde, waar ik in het bezig zijn met mijn geboeid en gevuld en gekuist zijn nooit aan gedacht had.
Ik stond in de keuken om te bedenken waar ik mijn maag mee kon vullen, toen ik de voordeur hoorde open gaan! Kut! Ik had een belletje of berichtje van Karen gemist! Ik wist zelfs niet eens waar ik mijn mobieltje had liggen.

Karen, boezemvriendin. Degene die een sleutel van mijn huis had. En binnenkwam zonder aan te bellen. Nooit onverwachts hoor. Altijd meldde ze haar komst eerst telefonisch, om te weten of ik thuis was, dan wel of ze niet ongelegen kwam.

“Hoo-oi, Angela, leef je nog?” hoorde ik haar in de hal roepen. Poes rende de hal in, wellicht in de hoop eindelijk aandacht te krijgen. En ja, ze werd begroet, hoorde ik.
Kon ik me nog verstoppen in de keukenkast? Ik draaide me om, bij het aanrecht vandaan. Zij kwam de woonkamer al in, om me met grote ogen aan te kijken. Waarna ze het uitproestte.
“Wat ben jij in hemelsnaam aan het doen?”
Opgelaten haalde ik mijn schouders op.
“Een stom spelletje aan het spelen.”
Aan de eettafel legde ik haar in het kort uit wat ik gedaan had, terwijl Poes zich de aandacht die ze kreeg en die zij van mij zo node had gemist, spinnend liet welgevallen.

Ineens kwam ik tot het besef dat ik heel blij was met Karens onverwachte komst.
“Jij bent mijn reddende engel, lieverd, want nu hoef ik niet tot vanavond laat te wachten, maar kan jij de envelop beneden uit de bus halen. Ik kan niet wachten om me weer vrij te kunnen bewegen en die dildo’s uit te hebben.”
Ze knikte.
“Ja, daar kan ik me iets bij voorstellen.”
Ze stond al op.
“Ik zal even voor je kijken.”

Karen

Ik liep de hal weer in, waar ik het sleutelrekje wist hangen.
Die Angela, gekke meid. Ik wist dat zij geregeld het internet afspeurde naar nieuwe speeltjes en als ze weer eens iets nieuws had aangeschaft, vertelde ze dat ook altijd aan me en ja, ook wat de nieuwe aanschaf bij haar teweegbracht in genot. Over deze gordel had ik haar niet gehoord. Dat het uitproberen daarvan haar tegen was gevallen, ook al omdat ze zich geboeid had, kon ik me indenken. Tja, impulsief als ze was, had ze niet of niet goed genoeg nagedacht over de mogelijke implicaties.
Ik opende de brievenbus en ja, de envelop was bezorgd. Ik pakte die eruit, deed de bus dicht, bleef staan. Om dan, met een grijns, de envelop weer in de bus terug te stoppen. Laat ze het nog maar eventjes benauwd hebben.

Kuisheid, deel 1

In mijn sierlijkste handschrift schreef ik mijn naam en adres op de witte bubbeltjesenvelop. Ik pakte het velletje met postzegels, trok er eentje van af en plakte die netjes in de rechter bovenhoek. Was die voldoende? Misschien, maar voor alle zekerheid deed ik er nog eentje naast, want de envelop moest morgen wel worden bezorgd.
Op de klok zag ik dat het al kwart voor vier was. Ik moest niet te lang meer talmen om op tijd bij de brievenbus te zijn. Ik stak mijn hand uit naar de twee sleuteltjes die naast mijn theeglas lagen te glimmen in het licht van de lampen boven de tafel. Ik pakte ze op en schudde ze met een zacht tingelend geluid tegen elkaar. Wat de aandacht van poes trok, die naast me op een stoel lag.
“Ja Poes, wat moet vrouwtje hier mee doen, hè?”

Poes was als zwervertje binnen gekomen en niet meer weggegaan. Uit gemakzucht had ik haar Poes genoemd. Wat niet echt goochem was, wat bleek als in gezelschap mijn Poes ter sprake kwam. Van alles was er al gepasseerd. ‘Wat voor kleur heeft je poes?’, ‘Ik wil je poes wel eens zien’ en alle variaties daarop. Ik vond het hilarisch en liet haar haar naam houden.

“Ja, ik weet het. Niet zeuren, maar ze in de envelop stoppen en op de bus doen.”
Ik liet de sleuteltjes er in glijden, trok het beschermstrookje van de plakrand af en plakte de envelop dicht. Ik stond op.
Wat als om wat voor reden dan ook morgen de envelop niet in de bus zat?
Ik trok mijn jas aan.
Dan zou ik die pas dinsdag bezorgd krijgen!
Terwijl dat doemscenario zich aan me opdrong, brak het zweet me uit. Dat hield ik nooit vol, geboeid en gevangen in de door mezelf opgelegde kuisheid. Plus dat ik me dan maandag ziek moest melden. En niet open kon doen, mocht een controlerend arts langskomen. Het idee om iets meer dan een etmaal thuis op deze wijze te moeten doorbrengen, had me geil gemaakt.
Het plannetje had verder vorm gekregen tijdens de vibrator in mijn soppende kutje en in de uiteindelijke climax op mijn clitoris. Maar wellicht had ik me in die geilheid het me allemaal te rooskleurig voorgesteld?
Te snel stond ik voor de rode brievenbus, want ik was er nog steeds niet uit wat ik ging doen. Duwde ik nou ja of nee de envelop door de gleuf? Ja, was ik er ineens uit. Ik hoefde immers thuis geen vervolg aan mijn stupide plannetje te geven? Dan borg ik alle spulletjes op. En ging ik vanavond lekker stappen, wellicht met Karen samen.
De gleuf voor de regiopost slokte mijn envelop op.

Thuis liep ik gelijk door naar de slaapkamer. Bij het zien van de uitgestalde spullen op het bed voelde ik een scheut van geilheid door me heen gaan.
“Kom op, Angela de Breet,” mompelde ik. “Je wilde dit, het idee maakt je heet, je hebt er dagenlang naar toegeleefd, dus…”
Ik ontkleedde me. Laarsjes, spijkerbroek, truitje, beha, slipje uit.
Nog één keer de aarzeling, terwijl ik in de spiegeldeur van de kledingkast naar mijn naaktheid keek.
“Weet je het zeker?” vroeg ik aan mijn spiegelbeeld en ik zag haar ja knikken.
“Oké dan.”
Als eerste bevestigde ik de beide metalen dildo’s aan de kuisheidsgordel. De grote, gladde vaginale en de kleinere anale met de twee bollen, de onderste in doorsnee forser dan die er boven. Ik trok een rubber handschoen aan, pakte de flacon met glijmiddel en kneep wat van het middel over de dildo’s en smeerde ze in. Ik trok de handschoen uit, deed de heupriem om en zette de anale dildo tegen mijn sluitspier. Zonder al te veel protest liet die de eerste kogel passeren. Bij de tweede protesteerde die even met een pijnsignaal, maar onverbiddelijk drong ik ook de tweede kogel naar binnen. Pfff, zo, die zat er in.
Ik haalde de riem tussen mijn benen door en duwde zonder al te veel problemen de vaginale dildo tussen mijn al glanzende schaamlippen m’n kutje in. Ik schoof het oog van die tussenriem over de knop van de heupriem en ik keek weer naar mijn spiegelbeeld, met het slotje in mijn hand. Nog kon ik terugkrabbelen, terwijl ik zag hoe mijn hand de metalen boog van het slotje over de knop van de heupriem bracht. Als die hand de boog naar beneden duwde en ik de ‘klik’ hoorde, dan…
00-kuisheid - kopie“Owh,” steunde ik, wetende dat er daarmee tot aan zaterdagavond laat geen weg terug was. En ik gevuld was en door het vaginale schild gehinderd werd om me wat voor genot dan ook te kunnen geven. En ik zo minimaal dertig uren moest doorbrengen. Ik schudde mijn hoofd. Nee, dat was te gek, dat was een te lange tijd. Dat…, was de ‘klik’.
Kut!
Ik draaide me om naar het bed, want daar lag nog wat op me te wachten. Ging ik dat ook nog doen? Ik zuchtte.
“Wie A zegt, Angela…”
Ik pakte de handboeien op en bevestigde die met de slotjes aan de zijkanten van de heupriem. Ik liet de boeien zover dicht klikken dat ze niet strak om mijn polsen zaten, maar wel ver genoeg dicht om niet mijn handen er doorheen te kunnen wurmen.
De twee korte schakels tussen boeien en heupriem maakten mijn bewegingsvrijheid van handen en armen beperkt.

Heel beperkt merkte ik, toen ik in de keuken een kopje koffie wilde zetten. Ik kon niet bij het keukenkastje boven het aanrecht en niet bij de cupjes Senseo in de stelling aan de muur.
“Goh, daar heb je lekker over nagedacht, Angela,” snauwde ik mezelf toe.
Wat ik kon doen en dus maar deed, was op m’n tenen gaan staan, mijn kont op het aanrecht zetten – oefff, ‘heerlijke’ dildo’s – en op mijn knieën het benodigde pakken, waarbij ik wel zo goochem was het Senseo apparaat naar de rand van het aanrecht te duwen en het reservoir gelijk met genoeg water te vullen.
Ik zette m’n kopje koffie op de tafel naast de laptop en ging zitten. Ai, dat voelde heftig aan in mijn openingen! En ik moest weer staan om het deksel van de laptop open te klappen. Wat een gedoe zeg. Ik ging weer zitten – oef! – en kwam vervolgens tot de ontdekking dat ik zo niet bij het toetsenbord kon komen.
Dus stond ik weer op, bracht eerst mijn kopje koffie naar de salontafel, waarna ik de laptop ophaalde. Ik legde een kussen op de bank om het contact tussen zitgedeelte en de dildo’s iets aangenamer te laten zijn en nam plaats, met de laptop op mijn bovenbenen.
Koffie. Pfff. Laptop naast me op de bank zetten, opstaan, hurken en het kopje pakken. Maar hoe kreeg ik dat naar mijn mond? Eh, niet dus! Kut zeg! Terwijl ik juist zo’n zin had in koffie. En ik kon er moeilijk een rietje in doen. Ik zette het kopje terug op de tafel en installeerde me opnieuw op de bank. Jeetje, als dit alles tot aan de bevrijdende envelop in de brievenbus door ging? Ik had beter over de consequenties van mijn kuisheid en het geboeid zijn moeten nadenken! En ik was maar wat blij dat ik, voordat ik hier aan begon, een pizza had gegeten. Want hoe ik zo eten klaar had moeten maken?
Na korte tijd werd de laptop op mijn bovenbenen te warm. Laptop weg, teevee aan. Nogmaals opstaan om de gordijnen dicht te doen. Wat altijd makkelijk ging met gestrekte armen, maar geboeid bleek er ineens van alles in de weg te staan. De bank, de salontafel, een stoel.
En er was nog iets waar ik met mijn stomme kop niet aan gedacht had. Het toiletbezoek.
Het plassen met de gordel om gaf geen probleem, omdat de gaatjes in het vaginale schild de urine doorgang gaven. Maar waar ik geen rekening mee had gehouden, was dat ik me daar niet kon droogdeppen met stukjes toiletpapier. Door mijn geboeide polsen kon ik er niet bij. Shit zeg. Hoewel ik wat dat laatste betrof tot mijn opluchting gelukkig geen aandrang voelde. Want dat zou een smeerboel worden, omdat ik daar al helemaal niet bij kon komen!
Zo liep ik deze avond tegen nogal wat probleempjes aan, gehinderd door die stomme boeien. En wat ik het ergste daarvan vond? Om niets anders met m’n handen en armen te kunnen doen. Ze niet eens lekker over elkaar kunnen slaan, ze onafhankelijk van elkaar kunnen bewegen, me eens ergens kunnen krabben, of gewoon iets kunnen pakken.
En als mijn gevulde kutje me enig plezier had gegund, het liefst met een orgasme, dan had ik uit mijn staat van kuisheid en geboeid zijn nog enig genoegen kunnen halen. Maar ik kwam zelfs niet in de buurt van geilheid. De pluggen, en zeker de anale, begonnen me zelfs tegen te staan. Al zou ik ze er maar voor een moment even uit kunnen halen, wat zou dat al een opluchting zijn.
Zelfs Poes raakte gefrustreerd door mijn gezucht, gevloek soms en het ongemakkelijk ergens zitten, dan wel mijn onrustige gedrentel door het huis. Waardoor ze de kans niet kreeg om behaaglijk naast me te liggen, laat staan zich op mijn schoot te nestelen. Uiteindelijk vertrok ze naar de slaapkamer om op mijn bed haar rust te vinden. Voor een paar uurtjes dan, want daarna zou ik haar ongetwijfeld weer pesten met, naar ik al aannam, een voor mij onrustige nacht. Als ik al de slaap kon vatten met armen die ik niet eens lekker om het kussen kon slaan of om opgekruld op mijn zij liggen, met mijn handen tussen mijn benen en zo kon ik nog wel een paar fijne slaaphoudingen voor de geest halen. Nee, het zou waarschijnlijk een kwelling worden.
Kortom Angela, sprak ik mezelf toe, prima als je nog eens zo’n schitterend idee hebt, maar zorg dan dat je de sleuteltjes bij de hand hebt, zodat je je kunt bevrijden als je het spelletje zat bent. Want ik was er al helemaal klaar mee. En pfff, dan had ik nog minimaal een etmaal voor de boeg. Morgenavond kon ik pas ergens tegen middernacht naar beneden gaan, naar de brievenbus. En bidden dat op dat late tijdstip de buren naar bed waren. Hoewel de kans bestond dat ik de bovenbuurjongen tegenkwam, want zaterdagavond, stapavond.

Sissy – 12. Een jaar later

beach-2946142_960_720
De zon scheen in een strakblauwe lucht, de temperatuur was aangenaam zomers. Ik stond met mijn rug naar de gasten en slechts vaag drong het geroezemoes van hun stemmen tot me door. Mijn ogen dwaalden over het strakke, kort gehouden gazon naar de zonnewijzer die op een hardstenen pijler stond. Hoewel ik wist hoe laat het was, keek ik voor de zoveelste keer op mijn horloge.
“Nerveus?” vroeg Petra me.
“Gespannen,” antwoordde ik.
Ik voelde haar hand even zacht strelend over mijn rug gaan.
“Het gaat goed, Karina heeft de touwtjes strak in handen.”
“Ja.”
Mijn ogen dwaalden verder over het terrein. Eerst naar links, naar de bospartij in de verte en vervolgens naar rechts, naar de strook hakhout die de begrenzing aan de voorzijde van het landgoed vormde.
“Weet je dat het park vroeger voor het grootste deel als lusthof in gebruik was?” zei ik haar.
Ze glimlachte.
“Ja, want dat heb je me al verteld.”
“Ik weet het,” en zuchtte.
“Adem eens diep in en uit, ontspan je.”
Ik gehoorzaamde, sloot mijn ogen, zoog lucht mijn mond in, hield die voor een moment vast en blies die door mijn neus uit. Wat ik een paar keer herhaalde. Totdat het geluid van een auto mijn aandacht vroeg. Over de laan van oude eiken kwam langzaam rijdend een witte limousine aan.
“Ga je mee? Het is bijna zover.”
“Ja.”
Mijn hart bonkte in mijn borstkas. Ik draaide me om en liep naast haar mee in de richting van de gasten, die onder het doek van een partytent op de in een halve boog geplaatste rijen stoeltjes zaten te wachten. Als rond de piste van een circus, flitste het door me heen en met mij dadelijk als één van de figuren in de hoofdact.
De man achter de robuuste eiken tafel stond op van zijn stoel en knikte mij bemoedigd toe. Even knikte ik naar hem dat het oké met me was, waarop ik me omkeerde en naar de gasten keek.
Op de voorste rij mijn ouders. Mijn moeder glimlachte naar me, mijn vader stak een duim omhoog. Ik vond het super van hen dat ze een poging hadden gedaan om te voldoen aan de dresscode op de uitnodiging. Ma droeg een dunne, soepel vallende roodbruine leren rok, die tot net over de knieën kwam. Daarop een wit satijnen blouse. Pa was in een lichtbeige zomers driedelig pak, waarvan hij het jasje over de rugleuning van zijn stoel had gehangen. Beiden straalden.
Naast hen zat Petra, mijn getuige en Meesteres. Ik was haar met enige regelmaat blijven bezoeken, met goeddunken van Christine. Ze vond dat ik mijn SM gevoelens niet moest wegstoppen of voor haar laten. Net zo min als ik haar de bezoekjes aan Katrina ontzegde.
Naast Petra zat Karina, ceremoniemeester – of bestaat ook de vrouwelijke vorm daarvan, ceremoniemeesteres, hoewel dat raar klonk als slavinnetje zijnde van Petra – en tevens de getuige van Christine. De overige gasten waren vrienden en bekenden, allen genodigd en allen gekleed in lak, leer, rubber of pak. Niemand had zich aan die dresscode onttrokken.
De enigen die ontbraken, waren haar ouders. Zij hadden met haar gebroken nadat ze bekend had gemaakt dat ze definitief de weg naar het transgender zijn opging. Ze was nog een keer bij hen langs geweest in een poging nader tot elkaar te komen, maar dat was een vruchteloze onderneming geworden. Daarna had zij de knoop doorgehakt en was het de laatste keer dat ze hen gezien had.

Hoe anders was het bij mijn ouders gegaan. Hoewel al op leeftijd stonden ze nog steeds met beide benen in de maatschappij. Oké, natuurlijk hadden ze raar opgekeken toen ik hen vertelde met wie ik omging. Dat mijn vriendin een shemale was en hen uitgelegd wat dat was en dus ook dat ze iets had wat normale vrouwen niet hadden.
Op hun vraag of ik daarmee biseksueel was, kon ik nee antwoorden. Want zo voelde dat beslist niet voor me.
Na hun eerste kennismaking met Christine waren ze als een blok voor haar gevallen. Een lieve meid, had mijn moeder geoordeeld en mijn vader had haar bestempeld als een zeer fraai ogende vrouw. Ze was in een warm bad terecht gekomen, zoals Christine het dankbaar beleefd had en ze kwam daarom ook graag bij hen over de vloer, zoals ook mijn ouders haar graag zagen komen.

Gespannen wachtte ik op de komst van mijn bruid en ik was reuze benieuwd hoe ze er uit zag, wat ze aan had. Want volgens goed gebruik was dat natuurlijk voor mij geheim gehouden. Ik wist alleen dat ze het samen met Petra en Karina had uitgezocht. Zoals die twee later met mij op pad waren gegaan.
Voor mij waren we uitgekomen op een donkerpaars latex mouwloos hemd van strookjes en ringetjes, waarvan de rits aan de voorkant. En daarbij een zwarte kilt, ook van latex. En ja, daar droeg ik verder niets onder.

Ze verscheen, haar hand op de opgeheven hand van Dirk-Jan, die voor twee weken in Nederland was en die haar als een vervangende vader weggaf aan de bruidegom.
Mijn adem stokte in m’n keel. Wat zag ze er betoverend uit in een sexy kort latex jurkje in wit en turquoise, de lange blonde haren in een prachtige vlecht. Het bruidsboeket was in dezelfde tinten als van het jurkje.
Naast Dirk-Jan schreed ze naar voren, waarbij ze met een stralende, gelukzalige glimlach mijn blik gevangen hield.
Bijna bij me stapte ik op hen af, waarna hij haar met een lichte buiging aan mij over gaf.
De man achter de tafel, een vriend van Petra en beëdigd ambtenaar van de burgerlijke stand gebaarde naar de twee stoelen voor zijn tafel.
“Zo, daar zitten jullie dan, nu nog als vrienden, straks als echtelieden.”
Hij keek even naar mijn ouders en van hen naar mij.
“Mooi dat je ouders er bij zijn, Paul en – hij wendde zich tot haar – en misschien nog mooier dat jij Christine, hen als je peetouders beschouwt en zij jou als hun peetdochter.”
“Ja,” reageerde ze en ze keerde zich kort naar hen om en wierp ze een handkusje toe.
Wat volgde was een toespraak, doorspekt met tal van anekdotes die met gelach en of applaus werden opgepakt door de gasten; er was hem wat dat betrof voldoende aangereikt door onze getuigen.
En eindelijk was het zover.
“Willen jullie gaan staan en elkaar de rechterhand geven?”
Waar we graag gehoor aan gaven.
“Neem jij, Paul Moorman, tot je echtgenote, Christine Tamara Jansen en beloof je getrouw alle plichten te vervullen die de wet aan de huwelijkse staat verbindt? Wat is daarop jouw antwoord?”
“Ja,” klonk ik duidelijk en vastberaden.
“En neem jij, Christine Tamara Jansen, tot je echtgenoot, Paul Moorman en beloof je getrouw alle plichten te vervullen die de wet aan de huwelijkse staat verbindt? Wat is daarop jouw antwoord?”
“Ja,” was ook haar antwoord en stralend keek ze me aan.
De akte werd door ons en Petra en Karina getekend.
“Dan is hiermee het wettelijke huwelijk een feit en zijn jullie man en vrouw.”

Wat klopte. Christine had drie maanden geleden op de geboorteakte het geslacht laten veranderen en was daarmee officieel vrouw geworden. Nog steeds een bijzondere vrouw, maar toch. Ik had gedacht dat je daarvoor daadwerkelijk een geslachtsverandering moest ondergaan, maar zij wist me te vertellen dat dat sinds 1 juli 2014 niet meer hoefde, ze mocht vrouw zijn met een penis. Aan dat traject voorafgaand had eerst nog een deskundig persoon moeten vaststellen dat die verandering de keuze was van een wilsbekwaam persoon. Dat ze dat was, wist ik. En dat ze vrouw was stond voor mij als een paal boven water. Daarnaast dat ze m’n vriendin was en maatje. En seksueel? Daarin was ik meestal het vrouwtje.

Karina stond op om onze ringen te brengen. Glanzende stalen trouwringen van 6,5 mm breed met een matte baan in het midden, waarop een diamant schitterde.
De ringen werden om geschoven en we mochten elkaar kussen.
Mijn ouders waren de eersten die Christine innig omhelsden en knuffelden. Ze moest huilen, van geluk. Iets wat me diep ontroerde. Petra en Karina waren de volgende in de rij en achter hen sloten de andere gasten aan. En met dat achter de rug barstte het feest los.
Wij openden de dans, waarna pa Christine van me overnam en Petra mij veroverde.
“En, heb je je aan je woord gehouden en niks onder je kilt aan?”
“Voor jou een vraag, voor mij een weet,” lachte ik.
“O? Je daagt me toch niet uit, hè?” en haar hand ging al naar de voorkant van mijn kilt.
“Nee, niet doen. Straks heb ik een tentstok in mijn kilt staan.”
Ze lachte.
“Als ik jou was, zou ik de band maar geen schuifelnummers laten spelen.”
“Die sla ik gewoon over.”
“En hoe doe je het straks dan met het limbo dansen?”
Ik schrok. En kreunde.
“Nee hè, gaan we dat echt doen?”
Zogenaamd geschrokken sloeg zij een hand voor de mond.
“O, ik had natuurlijk niet mogen zeggen dat we nog allerlei spelletjes gaan doen, samen met jullie.”
Spelletjes kwamen er gelukkig niet. Wel werden er stukjes opgevoerd, kwam er een leuke speech van pa en ontroerden Petra en Karina ons met een lied.
Het feest duurde tot diep in de nacht, maar dat maakten wij niet meer mee.

Nadat we ons hadden omgekleed, reed Dirk-Jan ons in het begin van de avond naar Schiphol. Voor de vertrekhal nam hij afscheid van ons.
“Ik wens jullie een goede reis en niet alleen gedurende de komende veertien dagen, maar voor de rest van jullie samenzijn. Geniet van elkaar en van het leven.”
Mooie en lieve woorden, die we graag meenamen.

Tweeëneenhalf uur later steeg de KLM Boeing 747-400 op van Schiphol om ons naar de Malediven te brengen, waar we van tien volle dagen in een luxe resort gingen genieten.

Sissy – 11. Stralen

De geur van het stoofpotje kwam ons al tegemoet, toen we bij Karina binnen stapten.
“Hmmm, dat ruikt heerlijk,” was mijn begroeting.
“En ik zie twee heerlijke kinky meiden,” was haar welkom.
Daar kon onze gastvrouw zich bij aansluiten, in haar zalmkleurige en transparante jurkje, dat liet zien dat ze en een zwarte kanten slip droeg en behaloos was. Waren zij soms altijd zo kinky gekleed als ze bij elkaar gingen eten? En als dat zo was…
“Eh, ik doorkruis toch niet jullie plannen voor vanavond?”
“Omdat we zo gekleed zijn?” vroeg ze over haar schouder, terwijl ze voor ons uit liep naar de woonkamer.
“Ja, want ik vind het wel apart voor een etentje, toch?”
We waren in de woonkamer aangekomen, waar ze zich naar me omdraaide.
“Maar wij zijn ook apart, Pauline” lachte ze en ze nam me met een knipoog op. “Toch trekken Christine en ik vaak iets van rubber of soms van leer aan als we bij elkaar eten. Dat kan bizar lijken, maar wij vinden het gewoon fijn, prettig, of hoe je het ook wilt noemen.”
“En daar blijft het bij?” fronste ik, iets wat ik me niet kon voorstellen.
“Soms wel, soms niet,” kwam Christine er tussen en Karina liep daarop de open keuken in. “Vaak genoeg zitten we ook voor de teevee naar een film of serie op Netflix te kijken, soms tot diep in de nacht. Of we kletsen bij. En ja, het komt voor dat we stoute dingen doen,” grijnsde ze.
“Stoute dingen,” papegaaide ik.
Christine liep ook door en ging aan de tafel zitten die de woonkamer van de keuken scheidde. Ik nam tegenover haar plaats.
“Ja.” Met een glans in haar ogen keek ze me aan, haar lippen krulden zich in een grijns. “Doe jij nooit stoute dingen, Pauline? Ik neem toch aan dat je vast wel een vibrator in het laatje van je nachtkastje hebt liggen?”
Ik hoorde Karina grinniken.
“Of stop je nooit zelf wat in je kutje, laat je er liever wat in stoppen, hm? Of heb je het liever anaal?”
Haar grijns verbreedde, terwijl mijn lid trachtte uit rust te komen. Maar dat zat ingeklemd tussen mijn eh, vagina en aars. Met als gevolg dat ik onrustig op mijn stoel heen en weer bewoog.
“Eh,” aarzelde ik even, maar besloot dan haar spelletje mee te spelen. “Nee, geen vibrator, wel een buttplug.”
“Ah, toch liever anaal dus?”
“Nou…”
Ik vroeg me af hoe het zou voelen als ik in die vagina van de bodysuit geneukt werd door haar. Ik kon me er eigenlijk geen voorstelling bij maken. Het leek me mij geen gevoel te geven, hoewel het idee zo genomen te worden me aanstond.
“…om een lekkere pik in mijn kutje te voelen…,” en ik liet mijn tong langs mijn lippen likken.
“Hmmm, een aantrekkelijk idee,” reageerde ze met een twinkeling in de ogen.
“Als de dames uitgegeild zijn, kan ik misschien even de tafel dekken?” kwam Karina bij ons aan tafel.
Christine schoof haar stoel naar achter. “Ik help je even.”

Koken kon Karina! Wat een verrukkelijke stoofpot schotelde ze ons voor. Daarbij schonk ze ons een heerlijke, volle, wat robuuste wijn in. En met leuke tafelgesprekken was dit alles echt top. Het enige waar ik een enkele keer mee worstelde, waren mijn borsten die soms in de weg bleken te zitten. Maar toen ik eenmaal mijn stoel iets van de tafel vandaan had geschoven, was dat opgelost.
Na ook nog eens een heerlijk dessert, een pracht van een dessertwijn, een sterke bak koffie en tot slot afgeruimd te hebben, zetten we ons neer in de woonkamer. Christine en ik op de bank, Karina in een fauteuil tegenover ons. En ik kreeg mijn eerste lessen in het vrouw zijn.
“We beginnen met het zitten,” begon Karina. “De meest vrouwelijke manier van zitten is met de benen over elkaar. Zo toon je fraai je benen, onthult grotendeels je dijbeen en mocht er serieuze belangstelling ontstaan, dan kun je ook nog wat van je bilvorm laten zien.” Ze ging even verzitten.
sissy9“Er zijn daarbij drie houdingen in het zitten met je benen over elkaar,” onderwees ze verder.
“A. Gebogen naar één kant. Door die hoek lijken je benen een stuk langer en creëer je spanning. Met dat laatste bedoel ik dus een gevoel van opwinding bij de man,” glimlachte ze.
Christine zat in de aangegeven houding en ik zag en voelde wat mijn onderwijzeres bedoelde.
“B. Sterk gespreid. En hoe verder je hielen van elkaar staan, des te langer je benen lijken en hoe meer opwindend je het voor de man maakt.”
Christine liet het me weer zien.
“En C, sterk gebogen naar één kant. En als je dat goed weet te doen, laat je daarmee een flink stuk van je billen zien.”
Ik zag het mijn vriendinnetje demonstreren.
“Zo, en nu jij,” gaf Karina me te kennen.
Christine kwam dichter bij me zitten, deed het me voor en ik deed het haar na. Ze liet me daarbij gelijk zien wat ik met mij armen en handen kon doen. Bij de laatste pose leunde ik met mijn arm op de armleuning van de bank en ik lachte verleidelijk naar mijn vriendin. Dacht ik. Maar dat werd niet goed bevonden door de dames.
En zo gingen we door met ‘oefenen’. Gebaartjes en gebaren, mimiek, houding, woordgebruik. Soms wat serieus, vaak hilarisch. Karina schonk de glazen nog eens vol, later op de avond kwam er nog een fles op tafel en al met al werd het een erg leuke en gezellige avond. Die tot in de kleine uurtjes door ging. En het bedtijd werd. Ik vroeg me af hoe de verdeling zou worden, wie met wie ging. Waar het antwoord op kwam toen Karina opstond.
“Ik zie jullie morgen weer bij het ontbijt of brunch, we zien wel hoe laat we eruit komen.”
“We kunnen het toch met z’n drieën proberen in jouw bed?” opperde Christine. “Dat moet lukken in die kingsize van je.”
“Niets daarvan. Ik heb jullie in de loop van de avond zo eens bezien en ik zal niet meteen zeggen dat ik verliefdheid zag, maar het schuurt er wel tegenaan,” lachte ze.
Christine opende haar mond, maar Karina brak haar af voordat ze wat kon zeggen.
“En maak niet te veel herrie nog saampjes, want ik wil slapen,” grijnsde ze. “Welterusten voor straks.”
En weg ging ze.
Ik keek Christine aan en zij mij. Langzaam brak er een glimlach door op haar gezicht.
“Goh, zijn we nu een stelletje?”
“Het schijnt zo te zijn, ja.”
“En?” vroeg ze me.
“Het klinkt mij niet onaardig in de oren.”
“Mij ook niet.”

Sissy – 10. Een bijna echte vrouw

“Kom maar van het bed af en ga op je knieën voor me zitten?”
Ik gaf er gevolg aan, benieuwd wat er komen ging. Ze tilde haar roze, super korte latex rokje op.
“Kus allereerst mijn slipje eens, lieverd.”
Ik voldeed aan haar verzoek en merkte dat ik geen hardheid van een kooitje voelde. Dus dat had ze van Dirk-Jan af mogen doen? Voor de rest bespeurde ik nog niets dat op een penis moest lijken. Ze rook zoet, lekker.
“Trek nu voorzichtig met je tanden mijn slipje naar beneden?”
Ik zette mijn boventanden achter de stof op haar buik, trok de rand naar voren en zette die tussen mijn tanden en trok mijn hoofd naar beneden. Het slipje volgde en tussen haar benen vandaan kwam waar ik op gewacht had en nieuwsgierig naar was. En zou haar geslacht zo groot zijn als dat ze beweerd had?
Ja dus. Voor mijn ogen verscheen een rap in grootte en omvang groeiende penis. Het was echt een joekel!
“Doe je mond open.”
Met één hand omvatte ze de onderkant van haar penis en duwde die omlaag tot aan mijn mondhoogte. De kop ervan zette ze tussen mijn lippen en zachtjes duwde ze haar lid verder bij me naar binnen.
Voor het eerst van mijn leven had ik een pik in mijn mond! Van een… vrouw, en dat vond ik oké en tegelijkertijd een geruststellende gedachte.
“Zuig hem maar eens lekker stijf.”
Huh? Wilde ze beweren dat die nog niet in volle erectie was?
Haar handen omklemden mijn achterhoofd en ze dwong me zo om verder over haar pik heen te gaan. Dieper en dieper ging het, totdat ik kokhalzende geluiden begon te maken. Ze wilde zich terugtrekken, maar mijn handen pakten haar billen beet, waarmee ik haar tegenhield om uit mijn mond te gaan. Gulzig begon ik mijn hoofd op en neer te bewegen langs haar lid.
“Hmmm, je doet het goed, lieverd. Heerlijk is het.”
Ik vond het fijn dat zij ervan genoot en eerlijk gezegd deed ik dat tot mijn verwondering eveneens, hoe raar het ook voor me was om een warm en kloppend lid te pijpen.
“Kom, dan gaan we op bed liggen,” en ze duwde zich van me af.
Ze ging me voor en ik volgde haar en daar lagen we, tegenover elkaar. Zij met een hand onder haar hoofd en ik had de tijd om bewonderend naar haar te kijken. Ik vond haar mooi, met die lange, blonde haren die haar prettige gezicht omlijstten. Haar kleine borsten, die prachtig in verhouding met haar postuur waren. Ik volgde de fraaie rondingen van haar puur vrouwelijke lichaam tot aan haar kruis, waar zelfs haar penis haar niet misstond. Alsof die erbij hoorde. Wat op zich raar was natuurlijk, maar me niet stoorde of beangstigde was of wat dan ook.
“Ik ga je zo eens helpen de bodysuit aan te trekken.”
Keek ik teleurgesteld? Ik elk geval reageerde ze.
“Wil je dat niet meer?”
“O, jawel. Maar eh…” en mijn ogen gingen naar haar nog steeds staande pik.
“Ahh, je wilt een vervolg. Weet je dat zeker? Na je eerdere kennismaking daarmee?”
Ik begreep waar ze op doelde.
“Dat was anders. Dit is…”
Ja, wat was dit?
“Verlangen.”
“Owww, wat mooi dat je dat nu zo ziet, voelt.”
“Nou, voelen zal ik het dadelijk ongetwijfeld,” lachte ik.
“Ongetwijfeld,” lachte ook zij. “Maar om het goed af te stemmen. Wil je dat ik een condoom om doe? Zonder kan het overigens veilig, want ik heb me pas laten testen en ik ben vrij van welke ziektes dan ook.”
“Dan lijkt het me zonder prima en waarschijnlijk lekkerder ook?”
“Dat zeker. En wil je dat ik klaarkom in je kont of in je mond?”
Daar had ik nog helemaal niet aan gedacht, want ja, zij kon natuurlijk gewoon spuiten.
“Die keuze laat ik aan jou.”
“Oké. Ga maar eens op je handen en knieën, gaan we het eerst op z’n hondjes doen.”
Ze smeerde een vettige substantie rond en ook wat in mijn anus. Waarna ik toch ietwat gespannen wachtte op wat komen ging.
“Ontspan je, dan kan je hem makkelijker nemen.”
Ze streelde over mijn rug, kriebelde in mijn nek, voordat ze de kop tegen mijn aarsgat zette en die voorzichtig mijn sluitspier liet oprekken. Toch was het voor even een ‘Oefff’ toen die zich bij me naar binnen drong. Maar wat was het daarna lekker om genomen te worden, om niet te zeggen sensationeel. Die geweldige, grote, kloppende pik diep in me te voelen was een super gewaarwording.
Daarna, liggend op mijn rug, was de ervaring heftiger, omdat ze zo nog dieper bij me naar binnen drong. Maar in deze positie kon ik ook genietend kijken naar haar rondingen, borstjes en gezichtsuitdrukkingen en kon ik daarop het moment aflezen dat haar orgasme er bijna aankwam. Luttele momenten erna spoot ze me vol, wat ik ook al weer als iets sensationeels ervaarde.

Ze hielp me bij het aantrekken van de siliconen bodysuit. Hoewel niet helemaal mijn maat gaf het rubber voldoende mee, zo verzekerde Christine me en zou het pak, eenmaal weer uit, terug gaan naar de originele vorm. Beetje bij beetje kwam het langs mijn benen omhoog. Ze bracht mijn plasser in of voor de urinetunnel van de body, waarna de rest langzaamaan over mijn bovenlichaam werd getrokken. Mijn armen door de armgaten en tot slot ging de rits dicht van heup tot bovenaan en kon ik me in de spiegel bewonderen. Het was verbluffend, ik had ineens een vagina! En het kontgedeelte was voorgevormd, zodat ik prachtige ronde, gevulde billen had. En dan die borsten!
“Helaas heb ik daar geen beha voor, zoals je begrijpt,” en met een knipoog omvatte ze met haar handen even haar eigen borsten.
Ja, die van mij waren duidelijk een paar maten groter.
“Gaan we kinky gekleed naar Karina of normaal?”
“Waar gaat jouw voorkeur naar uit?” liet ik de keuze misschien wat laf aan haar over.
“Oké, gaan we kinky en neem ik gewone kleding mee voor morgen. Ik houd dit jurkje aan en voor jou zoek ik zo wat uit.”
Ik was blijven haken bij ‘gewone kleding voor morgen’. Hield dat in dat we bij Karina bleven overnachten? Mijn vraag daarover werd met een ja beantwoord.
“Maar eerst ga ik je opmaken, want zo ga je niet mee natuurlijk. En mag ik wat aan je haar doen? Want een pruik heb ik helaas niet voor je.”
Ik vond het prima, gaf me wat dat betreft aan haar over. Ze ging met schaar en tondeuse in de weer en wist daarmee mijn kapsel een meer vrouwelijke coupe te geven. Waarna ik me geduldig voor een tweede keer volledig liet opmaken.
Daarmee klaar reikte ze me eerst een zwart nylon stringetje aan. Waarna een zwart pvc jurkje volgde dat ik, toen ik het eenmaal aanhad, wel erg kort vond uitvallen. Zwarte enkellaarsjes volgden, maar die bleken een maatje te klein te zijn. Zodat we eerst nog langs mijn huis moesten om mijn zwarte pumps met het 8 centimeter hoge hakje op te halen.
Ik nam de weekendtas met mijn kleding en dat voor haar voor morgen mee naar beneden. Het was een stukje lopen naar haar auto. Mijn borsten, niet gevangen in een beha, bewogen op en neer.
“Uitdagend hoor,” reageerde Christine grinnikend. “Wie weet heb je dadelijk een lekkere vent achter je aan.”
“Hè, gatver, ik moet er niet aan denken.”
“Maar die van mij pik je wel?”
“Dat is anders. Jij bent een vrouw.”
Verrast keek ze me aan.
“Wat klinkt dat lief. En mooi.”
“Dat ben je ook en toen ik je in bed lag te bewonderen, vond ik je penis zo natuurlijk bij je vrouw zijn horen.”
“Het klinkt me steeds liever in de oren,” lachte ze.
We waren bij haar auto aangekomen en gingen op weg richting mijn huis, waar ze een eindje vandaan parkeerde. Ze bood aan om mijn pumps op te halen, iets wat ik dankbaar accepteerde. Want om me zo aan eventuele buren te ‘presenteren’ was me een brug te ver. Ze stapte uit en ik keek haar na. Wat was ze toch een lust om naar te kijken.

Ik dacht terug aan haar opmerking dat ze nog single was, maar dat zeker niet wilde blijven. Zou ik met haar samen kunnen wonen? Samen leven met een vrouw met een penis? Zou ik niet een normale, een echte vrouw missen dan? Iemand met een vagina dus? Ik zuchtte, wist er vooralsnog geen antwoord op te geven. Het was me ook allemaal te verwarrend. Ik, die niets van mannen moest hebben, had daarstraks wel een pik in mijn mond genomen en zelfs min of meer gevraagd, aangedrongen om die ook in mijn reet te mogen voelen. En ik had het zelfs oké gevonden dat ze haar zaad in mijn kont loosde. Dus wat was ik eigenlijk? Was ik nog een man? Ja, natuurlijk was ik dat, maar… wel eentje die op dit moment als vrouw verkleed in een auto zat te wachten. Ik kreunde en sloot mijn ogen, het duizelde me.

Het portier ging open, ze was terug. Meteen wisselde ik mijn gewone schoenen voor de pumps, terwijl Christine de auto al in beweging zette, op weg naar Karina.
“En, heb je nog zitten lonken?”
“Nee. Ik heb zitten nadenken wat ik eigenlijk nog ben.”
“Dat moet je niet doen. Accepteer wat je doet en geniet daarvan. En wat je in ieder geval bent? Mijn vriendje.”

art-2357501_960_720 pixabay

Sissy – 9. Uitnodigend

“Om me gelijk als vrouw verkleed tussen andere vrouwen te bewegen, vind ik een heftige hoor. Wat dat betreft doe ik het liever wat rustiger aan, dus ja, graag met jou en Karina als jullie dat ook leuk vinden.”
“Ik weet zeker dat zij dat leuk vindt en van mijn kant heb ik je al laten blijken dat ik het ook prima vind. Alleen,” en ze keek me geamuseerd aan, “ga je daarmee voorbij aan je eerdere taboe.”
“Ja…” Ik nam haar nog eens goed in me op. In alles was ze zo een vrouw en nog eens een mooie vrouw ook. Wat ik naar haar uitsprak en wat haar zowaar deed blozen.
“Maar je eh, penis hè? Waarom heb je die zo opgeborgen in een kooitje zitten?”
“Ik was ondeugend geweest door zonder toestemming met mezelf te spelen. En daarom kreeg ik dit kooitje om, voor onbepaalde tijd.”
“Van Karina?”
“Nee. Van hem.” En ze knikte in de richting van de foto waar ze samen met die oudere man opstond. “Dirk-Jan heet hij en hij woont in Beijing, of zo je wilt Peking, waar hij voor een Nederlands bedrijf de markt in China ontwikkelt. Ik heb hem een jaar terug op een feestje van Karina ontmoet en hij was gefascineerd in mijn shemale zijn. Want dat ben ik feitelijk.”
Ik fronste.
“Je hebt dus met hem een soort van SM relatie?”
“Nee joh, ik heb niets met SM. In ieder geval niet zoals jij het beleeft. Ik ben wel into kinky, of noem het voor mijn part soft SM. Een beetje spanking, buttplug, of zoals nu, het kooitje.”
“Oké…”Ik liet het even op me inwerken. “En je ziet hem zo nu en dan?”
“Nee. Ik heb hem één keer ontmoet en daarna hebben we het contact onderhouden via een mailwisseling en zo nu en dan via Skype. En, wat wil je nog meer weten?”
Tja, wat wilde ik nog meer weten? Haar andere verhoudingen?
“En Karina en Petra…?”
“Karina is een goede vriendin van me en Petra heb ik een paar keer gezien tijdens het uitgaan en ja, ik ben ook een keertje mee geweest naar waar jij als sissy gebruikt bent.”
Een rilling liep over mijn rug toen ik daaraan terug dacht. Ja, letterlijk was ik daar gebruikt door maar liefst vijf mannen. Om het maar snel te vergeten, gooide ik er de volgende vraag tegenaan, iets waar ik plotseling nieuwsgierig naar was.
“Heb je een vriend? Of vriendin? Of ben je single?”
Een glimlach.
“Ik ben single ja, maar het is niet de bedoeling dat ik dat blijf. Als ik een leuke vent tegenkom die geen problemen heeft met mijn eh, plus als vrouw… Dus als jij nog vrij bent en mijn single bestaan wenst te beëindigen?” gaf ze me met een schalkse knipoog aan.
Waar kwam het door dat ik mijn pik voelde opzwellen? Was het door de gedachte deze mooie vrouw als vriendin te hebben, inclusief alle plussen? Kinky gevoelens, fraaie latex kleding, leuke borstjes en kont en… Het kon toch niet zo zijn dat de plus tussen haar benen me dit gevoel van opwinding bezorgde?
“Zo te zien spreekt het idee je aan,” grinnikte ze en ik zag haar ogen op mijn kruis gericht.
Ik bloosde en sloeg mijn benen gehaast over elkaar.
“Je hoeft je niet gegeneerd te voelen hoor. Ik vind je staat van opwinding leuk. Wel ben ik nieuwsgierig naar de reden daarvan. Vertel.”
Jeetje zeg, ik was daar nog niet over uit. Het duizelde me ook allemaal. Mijn Meesteres die een sissy sletje van me had gemaakt, vervolgens het als vrouw verkleed meegaan met haar en Katinka, het genomen zijn door mannen, mijn verlangen om me zo nu en dan te verkleden als vrouw, de verwarring over dat alles en als laatste een verzoek met een knipoog om de vriend van een…, van een sissy te zijn?
“Ik denk dat de gedachte om met je in bed te liggen me opwond,” antwoordde ik eerlijk. “En ik neem aan dat dat andere een grapje van je was, maar ik zou het wel heel leuk vinden om je als een vriendin van me te mogen zien.”
“Dat gaat vast lukken, want ik vind je een aardige en lieve man, vriend. En wat dat andere betreft, wie weet, ooit.”
Ik wist niet of ze doelde op een relatie of op een keer naar bed gaan. Mijn pik, die onderweg was naar ruststand, groeide gelijk weer.
“Ik ga straks bij Karina eten. Heb je zin om mee te gaan? Misschien verkleed als vrouw?” ging ze op een heel ander onderwerp over.
Verkleed als vrouw weer? Mijn pik bleek doorgroeien.
“Dat lijkt me zeker leuk, maar vindt Karina dat ook? Het is jullie etentje en dan nog, een onverwachte gast erbij aan tafel?”
“Dat zal geen punt zijn, let maar op.”
Met het knisperend geluid van het rubber stond ze op om haar mobieltje te pakken. Ze kwam naast me op de bank zitten en ze had haar vriendin al aan de lijn.
“Hai Karien. Ja, hij is nog bij me. Moet je horen, vind je het leuk als hij dadelijk mee komt? Als Pauline?”
Ze zette de telefoon op de luidspreker.
“Dat vind ik helemaal super.”
“Hij maakte zich zorgen over het eten, of je genoeg zou hebben.”
Een lach aan de andere kant.
“Ik heb weer eens veel te veel gemaakt en dan vind ik het leuker om met z’n drieën van het stoofpotje te smikkelen dan dat ik porties invries. Dus ja, ik zie jullie dames dadelijk graag langskomen. Leuk!”
“Zo, gerustgesteld?” Haar ogen, die me aandachtig opnamen, waren lichtgroen, merkte ik op.
“Je hebt ongeveer hetzelfde postuur als ik heb. En daarmee heb ik waarschijnlijk iets voor je wat je misschien leuk vindt. Iets wat ik zelf eerder heb gedragen en altijd bewaard heb. Ik kon het gewoon niet wegdoen, om wat voor de reden dan ook.”
Ik was gelijk nieuwsgierig.
“Kom, ik laat het je zien.”
Ze stond op en ik volgde haar, naar de slaapkamer. Een ruime, beetje boudoirachtige kamer. De gordijnen, kussen en kussentjes, bedsprei en de doeken die vanaf het ijzeren geraamte rondom het bed gedrapeerd af hingen.
bodyZe rekte zich uit om een doos van de kast te pakken en ontblootte daarmee haar kleine, ronde en verrukkelijke billen die mijn lid weer enthousiasmeerde. Ze zette de doos op bed neer en tot mijn stomme verwondering haalde ze er iets uit wat me heel eventjes deed denken aan een leeggelopen opblaaspop. Maar eenmaal op bed uitgespreid was het dus een bodysuit van rubber, met alles erop en eraan. Borsten, vagina, rectum.
Ik floot zachtjes, raakte het pak aan, dat prettig aanvoelde, bijna huidzacht.
“En beide penetreerbaar,” gaf Christine me aan. “En als je moet plassen, hoef je de body niet uit te doen, want door de tunnel kun je urineren als een echte vrouw.”
“Ze heeft een stelle ferme jongens,” wees ik naar de borsten.
“Ja. Een D cup. Dus dat valt wel op. Maar is het wat voor je om aan te trekken?”
Ik werd gelijk opgewonden bij het idee.
“Wow, ja. Het lijkt me erg geil om dat aan te hebben, zeg. En het lijkt me dat ik me er echt, nou ja, bijna echt een vrouw in zal voelen.”
“Mooi. Dan poeder ik het pak eventjes in, want dat vergemakkelijkt het aantrekken, waarbij ik je wel help, hoor.”
Ze liep de slaapkamer uit om het talkpoeder te halen, terwijl ik de kamer in me opnam. Die een warme uitstraling had en tegelijkertijd…, ja, hoerig overkwam door de roodtinten en de kussens.
Ze was al weer terug.
“Kleed jij je vast uit?” gaf ze me aan.
Ik had me al vaker uitgekleed voor vrouwen, nou ja, voornamelijk Meesteressen en dat altijd zonder gêne gedaan. Maar in haar nabijheid voelde ik me er heel eventjes ongemakkelijk bij. Wat volgens mij niets van doen had met haar sissy zijn. Nee, eerder omdat ik haar mocht, iets voor haar voelde misschien?
“Owh,” bekeek ze me, “wat een lekkere jongen heb je daar,” haar ogen op mijn half in erectie staande lid gericht.
Mijn ogen zakten voor een moment naar haar kruis, terwijl ik me afvroeg hoe die van haar er bij stond als die niet gekooid was. Waarschijnlijk zag ze waar ik naar keek en ze lachte.
“Tja, daar zal je even op moeten wachten, maar hij functioneert nog steeds optimaal hoor en ik weet bijna zeker…” Ze kwam op me af, haar mond vlak bij me. “…dat jouw mooie mondje die niet helemaal kan hebben. Ik had altijd al een forse en heb die nog steeds.”
Haar lippen gingen op die van mij, haar tong dwong zich naar binnen, haar handen pakten mijn pik beet.
“Een volle 21 centimeter, kan je die in je mondje hebben denk je?”
Ik hijgde. Jeetje, 21 centimeter? Dat moest echt een gigantische penis zijn.
“Misschien dat ik Dirk-Jan zo even een berichtje stuur of het kooitje af mag. We hebben nog voordat we naar Karina gaan,” lispelde ze in mijn oor.
Ging ze dat echt doen? En betekende dat, dat we dadelijk in haar bed lagen en ik…? Mijn lid groeide in de op en neer gaande bewegingen van haar handen.
“Hmmm, ga ik gelijk doen,” en ze duwde me van zich af. “Ik ben zo terug, ga jij maar vast op bed liggen. Tenzij je niet wilt?”
Ik was al zo geil als wat en bloednieuwsgierig om haar in volle glorie naakt te zien.
Het duurde vrij lang voordat ze terug was en op haar gezicht kon ik niet aflezen of ze toestemming had gekregen.