Kuisheid, deel 3

“Nee hè,” kreunde ik, toen ik mijn vriendin zonder envelop zag binnenkomen. “Hoe kan dat nou?”
“Misschien moet de postbode nog komen?” opperde zij.
“Nee, zo laat nog? Dat geloof ik niet.”
Wat betekende dat ik nog dagenlang zo rond moest lopen? En dan, de paniek.
“Ohh, en maandag moet ik me ziek melden. Komt een controlerend arts gelijk langs? Weet jij dat?”
“Nee, volgens mij niet. Maar weet je, ik ga morgen wel langs de Gamma en koop ik daar een ijzerzaagje en zaag je boeien door. En je gordel zal niet zichtbaar zijn onder een spijkerbroek, neem ik aan.”
Dat zou een oplossing kunnen zijn en dankbaar keek ik mijn vriendin aan. Lees verder Kuisheid, deel 3

Kuisheid, deel 2

Na een onrustige nacht met te weinig slaap sloeg ik veel te vroeg mijn ogen open. De wekker op het nachtkastje stond verdorie pas op 07.19. En waar Poes anders, zodra zij merkte dat ik wakker begon te worden zich spinnend naast me neervlijde, was ze nergens te bekennen.
Ik had geen zin om op te staan, want wat moest ik in hemelsnaam met deze dag aan? Ik kon weinig tot niets doen. Maar om te blijven liggen en naar het plafond staren was nou ook niet je van het. Als ik de dag eens startte op de loopband? In een rustig tempo ingesteld, omdat ik mijn armen immers niet kon meebewegen? Lees verder Kuisheid, deel 2

Kuisheid, deel 1

In mijn sierlijkste handschrift schreef ik mijn naam en adres op de witte bubbeltjesenvelop. Ik pakte het velletje met postzegels, trok er eentje van af en plakte die netjes in de rechter bovenhoek. Was die voldoende? Misschien, maar voor alle zekerheid deed ik er nog eentje naast, want de envelop moest morgen wel worden bezorgd.
Op de klok zag ik dat het al kwart voor vier was. Ik moest niet te lang meer talmen om op tijd bij de brievenbus te zijn. Ik stak mijn hand uit naar de twee sleuteltjes die naast mijn theeglas lagen te glimmen in het licht van de lampen boven de tafel. Ik pakte ze op en schudde ze met een zacht tingelend geluid tegen elkaar. Wat de aandacht van poes trok, die naast me op een stoel lag.
“Ja Poes, wat moet vrouwtje hier mee doen, hè?” Lees verder Kuisheid, deel 1

Hekserij

Mijn vakantiereis voerde me door streken en dorpen, waarvan ik verwachtte dat de bewoners me volksverhalen konden aanreiken. Sagen die ik kon gebruiken of vervormen tot spannende vertellingen, die ik later gebundeld hoopte uit te brengen via een geïnteresseerde uitgever. De trip van vandaag had geen stof voor een verhaal opgeleverd. Het was een reden dat op deze nog zwoele meiavond mijn aantekenboekje en tablet onaangeroerd voor me op het tafeltje op het terras van het hotel lagen.
Ik staarde naar het dorpsplein en de eeuwenoude huizen er omheen. Zouden op die kasseien mensen te schande hebben gestaan? Jongemannen die een meisje zwanger hadden gemaakt, maar niet met haar wilden trouwen? Kerels die hun vrouw ontrouw waren geweest? Vrouwen van lichte zeden? Ik kauwde op mijn onderlip. Wat deden de mannen in het dorp die van bil wilden gaan, anders dan met hun eigen vrouw? Of die single waren? Ik nam aan dat in een kleine gemeenschap als dit niet een pandje met rode lampen en luifeltje te vinden was. Lees verder Hekserij

Sissy – 12. Een jaar later

beach-2946142_960_720
De zon scheen in een strakblauwe lucht, de temperatuur was aangenaam zomers. Ik stond met mijn rug naar de gasten en slechts vaag drong het geroezemoes van hun stemmen tot me door. Mijn ogen dwaalden over het strakke, kort gehouden gazon naar de zonnewijzer die op een hardstenen pijler stond. Hoewel ik wist hoe laat het was, keek ik voor de zoveelste keer op mijn horloge.
“Nerveus?” vroeg Petra me.
“Gespannen,” antwoordde ik.
Ik voelde haar hand even zacht strelend over mijn rug gaan. Lees verder Sissy – 12. Een jaar later

Sissy – 11. Stralen

De geur van het stoofpotje kwam ons al tegemoet, toen we bij Karina binnen stapten.
“Hmmm, dat ruikt heerlijk,” was mijn begroeting.
“En ik zie twee heerlijke kinky meiden,” was haar welkom.
Daar kon onze gastvrouw zich bij aansluiten, in haar zalmkleurige en transparante jurkje, dat liet zien dat ze en een zwarte kanten slip droeg en behaloos was. Waren zij soms altijd zo kinky gekleed als ze bij elkaar gingen eten? En als dat zo was…
“Eh, ik doorkruis toch niet jullie plannen voor vanavond?”
“Omdat we zo gekleed zijn?” vroeg ze over haar schouder, terwijl ze voor ons uit liep naar de woonkamer.
“Ja, want ik vind het wel apart voor een etentje, toch?” Lees verder Sissy – 11. Stralen

Sissy – 10. Een bijna echte vrouw

“Kom maar van het bed af en ga op je knieën voor me zitten?”
Ik gaf er gevolg aan, benieuwd wat er komen ging. Ze tilde haar roze, super korte latex rokje op.
“Kus allereerst mijn slipje eens, lieverd.”
Ik voldeed aan haar verzoek en merkte dat ik geen hardheid van een kooitje voelde. Dus dat had ze van Dirk-Jan af mogen doen? Voor de rest bespeurde ik nog niets dat op een penis moest lijken. Ze rook zoet, lekker.
“Trek nu voorzichtig met je tanden mijn slipje naar beneden?”
Ik zette mijn boventanden achter de stof op haar buik, trok de rand naar voren en zette die tussen mijn tanden en trok mijn hoofd naar beneden. Het slipje volgde en tussen haar benen vandaan kwam waar ik op gewacht had en nieuwsgierig naar was. En zou haar geslacht zo groot zijn als dat ze beweerd had? Lees verder Sissy – 10. Een bijna echte vrouw