De erfenis, 2.

Als Suus na een douche de badkamer uitkomt, stapt Roos net de hotelkamer in, bezweet van het joggen. Iets waar Suzanne niets van moet hebben en al helemaal niet als iets zo vroeg in de ochtend moet gebeuren.
Nadat ook Roos gedoucht heeft en ze zich beiden hebben opgemaakt en aangekleed, gaan ze naar beneden voor het ontbijt, waar ze een ruime keuze hebben aan broodsoorten, hartig en zoet beleg, melkproducten, ontbijtgranen, eiergerechten en fruit en fruitsappen. En niet een kopje koffie of thee, maar kannetjes. Ze genieten er op hun gemak van, ondanks dat het doel van hun reis, het bezoeken van Starkenburg en het kijken naar en beoordelen van het huis dat Suus kan erven, nu toch wel begint te kriebelen. Lees verder De erfenis, 2.

De erfenis, 1.

“Roos!” gilt de stem van Suzanne door het mobieltje. “Moet je horen. Ik heb een huis geërfd. Van iemand uit Duitsland. Van een Duitse mevrouw. Die is nu natuurlijk dood, want anders had ik het niet van haar kunnen erven. Zoiets kan je toch niet bedenken? Ik vind het ook zo spannend.”
Dat laatste is Roos wel duidelijk, omdat de stem van Suus, haar vriendin en soulmate, bijna overslaat van opwinding. Maar voor de rest schreeuwt haar in één adem geuite woordenbrij om ontward te worden tot een begrijpelijker iets.
“Want ik moet er nog ja tegen zeggen. Of nee, als ik het niet wil hebben, mocht het niets zijn. Of als zij niet alleen dat huis nalaat, maar ook allemaal schulden.”
“Suus, ho! Hoe kom je erbij dat je mogelijk een huis erft?” Lees verder De erfenis, 1.

Net voorbij Heesch

Met de weekendtas in de hand laat hij de receptie achter zich, gaat de deur door en daarmee staat hij gelijk buiten in de Veerstraat tussen de zeven auto’s, die alle met de neuzen naar het hotel geparkeerd staan, vier rechts en drie links van hem. De laatste in dat rijtje, een blauwe Alfa Romeo Giulia, is zijn wagen.
Hij ontgrendelt de deuren, opent de achterklep en zet de tas in de bagageruimte, waarna hij ze weer vergrendelt en vervolgens langs het hotel naar de hoek kuiert om een laatste blik op de Maas te werpen. Voor het veer staan een personenwagen en een zandwagen te wachten op de pont die bijna bij de andere oever is. Ze moeten dus geduld hebben voordat zij ook de oversteek naar Arcen kunnen maken. Lees verder Net voorbij Heesch

Vakantie – 2. Doorstrepen

Terwijl hij haar voorgaat naar de slaapkamer, vraagt hij zich in een licht extatische roes af hoever Marjo zal gaan in het vormgeven van hem in de andere sekse? Waarschijnlijk krijgt hij een jurk of truitje met een rok aan. En schoenen met een hakje? En hopelijk een maillot, want de temperatuur buiten zal niet ver boven het vriespunt liggen.
In de slaapkamer schudt hij snel het nog teruggeslagen dekbed op aan de zijde waar hij slaapt en trekt het strak, iets wat zij met een lach aanziet.
“Kleed je alvast uit, pak ik ondertussen je andere kleren.”
Normaal heeft hij er geen moeite mee om uit de kleren te gaan in het bijzijn van anderen en hij neemt ook aan dat zij wel vaker een man in z’n blootje heeft gezien. Maar wat hij gênant vindt, is dat zijn pik onmiskenbaar tekenen van enthousiasme toont. Toch lijkt dat haar niet te storen of op te winden als ze hem op neutrale toon een zwart behaatje aanreikt. “Lukt het je om die om te doen of moet ik je erbij helpen?” Lees verder Vakantie – 2. Doorstrepen

Vakantie – 1. Zijn bucketlist

Zijn telefoon vertelt hem dat het vijf voor half negen is, wat hij geen verkeerde tijd vindt om op te staan. Thuis is dat meestal twee uur eerder, als het werk- en ander volk voorbijkomt en hem uit zijn slaap haalt. Hier is stilte, iets wat zeer bevalt. De drukte en het lawaai van de stad zijn hem namelijk tegen gaan staan. Wellicht is dat erin geslopen omdat hij als pensionado niet langer deelneemt aan het werkzame leven. En hij zeker ook die behoefte niet meer heeft.  
In de woonkamer annex keuken opent hij de gordijnen. Net als gisteren hangt de mist over het akkerland aan de overkant van de weg en op het gras langs het vakantiehuisje en op het verdorde blad langs de slootkant ziet hij de dauw als ijskristalletjes glinsteren. Lees verder Vakantie – 1. Zijn bucketlist

De Feniks

Waarom hij gekozen had voor wat je met recht een natuurhuisje kon noemen? Die reden was simpel geweest, namelijk omdat hij een week lang weg wilde zijn van de hectiek rondom het nieuwe normaal, dat hij onderhand na een jaar meer dan zat was. Lekker in de natuur zijn, zonder iemand om hem heen en ver weg van alles. De Feniks1Aan deze voorwaarden was voldaan. Het huisje lag afgelegen in een loofbos met eiken, berken en beuken en met het dichtstbijzijnde dorpje voor de boodschappen op vier kilometer afstand. Weliswaar was er een vierhonderd meter verderop een gelijksoortig huisje, maar daarvan waren de luiken voor de ramen dicht geweest en had hij geen activiteiten waargenomen. Lees verder De Feniks

Testen, 3. Zijn beurt

Ondanks de korte uitleg van Thomas dat zijn wederhelft plezier beleefde aan SM en er genot uithaalde en Sandra, van wie hij aan haar vragen mocht of dat echt zo was, maakten niet dat hij zich kon verzoenen met dat idee. Het enige dat hij moest accepteren, was dat Marijke het blijkbaar akkoord vond wat er met haar gebeurde en dat toeliet. Hij was blij haar marteling, haar lijden de rug toe te kunnen keren toen hij Tanja hoorde zeggen dat zij hem mee wilde nemen naar beneden en hij met een por in de rug van haar daartoe werd geactiveerd. Lees verder Testen, 3. Zijn beurt

Testen, 2. De kennismaking

Voor zover de veiligheidsriem hem de ruimte bood, schoof hij ongerust heen en weer op de hardplastic stoel in de krappe celruimte van de transporter. Die van origine daadwerkelijk bestemd was voor het vervoer van gevangenen, maar waar hij daarstraks op de parkeerplaats vrijwillig in was gestapt. Op weg naar een onbekende bestemming voor een evenzo voor hem onbekend spel in een SM-achtige setting met ook nog eens twee vrouwen die hij niet kende. De ene, Tanja, zat in de celruimte naast die van hem en de andere, Sandra, in een gerieflijke autostoel die voor hun cellen in de vloer vast stond. Was het de opwindende leren kleding van de vrouwen geweest die zijn geilheid dusdanig had geprikkeld om in te stappen en dit ongewisse avontuur aan te gaan? Lees verder Testen, 2. De kennismaking

Testen, 1. Speciaal vervoer

Omdat hij het thuiswerken zat was geweest en de gedachte bij hem post had gevat dat hij net zo goed elders ‘thuis’ kon werken, had hij een midweek doorgebracht in een van alle comfort voorziene vakantiewoning op een in de Drentse bossen gelegen bungalowpark. En op de weg terug naar huis had hij net op het snelwegstation getankt en in de shop een broodje kaas en een beker koffie gekocht. Waarmee hij naar de erna gelegen rustplaats reed, een geasfalteerde rijbaan met aan beide kanten van klinkers voorziene parkeerstroken.
Hij zette zijn wagen stil aan de linkerkant, vlak bij een picknicktafel. Iets verderop stond aan de andere kant van de rijstrook een bestelwagen stil en daarmee waren zij de enige wagens die de parkeerplaats gebruikten. Lees verder Testen, 1. Speciaal vervoer

Weer schijn

Ik sta voor het raam
in mijn kamer.

Achter me brandt het licht
van de lampen
en voor me is het donker
van de avondlucht.

In de weerspiegeling van het glas
zie ik wat er was, maar niet meer komt.

En voor me blijft het donker,
achter me is nog steeds het licht,

maar ik draai me niet om,
niet weer,

nooit meer.