De Academie, 3

De heenreis

Na een rit van drieënhalf uur stop ik net voor het dorpje Bour bij het Appart-Hotel Gwendy, gelegen aan de Rue de Luxembourg. Uit de door mij eerder gezochte info begreep ik dat het plaatsje zelf slechts 65 inwoners telt. Vertier hoef ik hier niet te zoeken, maar daarvoor ben ik ook niet hier. Ik ben naar hier gekomen om vanaf morgen als slavenlesmateriaal te fungeren voor de studentes van de BDSM Training Academie en van mij wordt verwacht dat ik daarom stipt om acht uur present ben voor een eerste kennismaking. Omdat ze vonden dat het voor mij niet doenlijk was om en op een onmogelijk tijdstip vanuit Nederland af te reizen en fris en fruitig te verschijnen, werd me een hotelovernachting aangeboden en dat op kosten van de Academie. Het adres van het instituut zelf krijg ik pas deze avond onder een etentje met Lady Estelle in een Italiaans restaurant in een plaatsje vijf minuten rijden van Bour vandaan.
Lees verder De Academie, 3

De Academie, 2

Met het beeld op mijn netvlies van dames in lingeriesetjes die nauwelijks weten te verhullen wat die stukjes stof verborgen houden, doe ik mijn ogen open en zie nog net hoe de blote rug en billen van Livia de deur van de slaapkamer naar de gang doorgaan en daarna uit m’n beeld verdwijnen. Gisteravond pas heb ik haar voor het eerst in haar nakie gezien, toen ze naast mij haar bed instapte. Dat ik bij haar mocht liggen, was als ik me wist te gedragen. Vertaald naar: als ik van haar afbleef.
Ik hoor dat het toilet wordt doorgetrokken en kort daarna komt ze de slaapkamer in. Ze heeft een korte kimono aan. “Een goedemorgen.”
“Ook een goeiemorgen. Hoe laat leven we?”
“Het is zeven uur. Dus je kunt nog op je gemak douchen en ontbijten.” Lees verder De Academie, 2

De Academie, 1

De tafel is afgeruimd en de vaatwasser is het werk aan het doen dat ik thuis zelf moet doen. Wat dat betreft ben ik jaloers op mensen die zo’n apparaat hebben staan, zoals mijn vriendin Livia. Die weer de sterren van de hemel heeft staan koken en nu met koffie en een aperitiefje de woonkamer inkomt. Ze nestelt zich bij me op de driezitsbank, in de andere hoek ervan.
“En wat steekt erachter dat je me zo verwent?” Een geamuseerde lach klinkt daarbij door in mijn stem.
Ze zet het kopje koffie dat ze net heeft opgepakt, terug op het donkere glas van de salontafel. “Ben ik dan zo makkelijk te doorgronden?” speelt een glimlach rond haar mond. “Maar oké, ten eerste was en is dat omdat het te lang geleden is dat we elkaar gezien hebben. En daarbij omdat ik je wat wil vragen. Niet voor mezelf, maar voor Mylène.” Lees verder De Academie, 1

Vier jaren WordPress zijn voorbij.

In die jaren heb ik 237 bijdragen aan mijn pagina geleverd, waarvan 183 verhalen en 54 gedichten. Vertaald naar het aantal woorden kom ik tot een totaal van 351.186. (Een roman van 200 pagina’s bevat tussen de 50.000 tot 60.000 woorden, dus zou ik goed zijn geweest voor 7 romans? Wow, haha.)  

In die jaren bleven de bezoekersaantallen stijgen, naar 16.664 in totaal en het aantal views nam zelfs enorm toe, tot maar liefst 79.839 in totaal. En hoe leuk is het dat in de laatste maand, dus afgelopen augustus, het aantal views met 3.794 de hoogste score tot dan bereikte.

20210901_110358

Tot zover de cijfers. Het zijn resultaten waar ik dik tevreden over ben en die ik – en dat echt vanaf het allereerste begin – samen met mijn meelezeres/redactrice Christy heb bereikt. En natuurlijk bedank ik allen die mijn schrijfsels volgden en daarmee hebben bijgedragen aan dit succes. 

En vanaf vandaag, 1 september?  Gaan wij tweeën, samen met alle lezers/lezeressen het vijfde jaar in.