Sissy – 6. Genaaid

52b39250dea322f5cdf5437385e44913db564fa4

Dat we echt weggingen, werd me duidelijk toen de dames weer naar boven kwamen. Dat het geen wandelingetje in de buurt werd, lieten hun outfits me zien. Meesteres droeg een lange leren jurk in rode en zwarte kleuren, die tot op de enkels reikte. Karina was in een super afkledende rode rubberen catsuit, met een tweeweg rits die van boven voor tot boven achter liep.
“Laat ons eerst zien of je een beetje redelijk op je pumps kunt lopen,” sommeerde Meesteres me.
Ik had het al even geprobeerd, op en neer in de speelkamer, en ik vond dat me dat redelijk af ging.
“Oké,” reageerde ze, “dat ziet er al goed uit. Zet bij het lopen nu eens je ene voet steeds voor de andere neer. Daarmee wordt je loop sierlijker. En neem niet te grote passen.” “Wow,” klonk Karina, “ze loopt beter en mooier op hakken dan ik doe. Klasse hoor.”
Hun woorden streelden me. En met deze blijk van kunnen stond een vertrek niets meer in de weg. Op de overloop op de lagere etage trokken de dames ieder een lange leren jas over hun outfits heen. Dat ze voor mij niet iets voor over mijn kleding hadden liggen, benauwde me, want om voor de eerste keer naar buiten te moeten als eh, vrouw vond ik best een ding, zeker in wat ik op dit moment droeg. Gelukkig stond de auto van Meesteres pal voor de deur geparkeerd. We stapten in, Karina op de passagiersstoel voorin, ik op de achterbank achter haar.
Meesteres reed ons de stad uit en al gauw zag ik op de borden dat we in de richting van de hoofdstad gingen. En dat werd ook onze eindbestemming. Ik had wel door dat ze de kant van het centrum opreed, maar voor de rest zeiden de straten waar we doorheen gingen, me niets. Wat gingen we hier doen? Uit? Ergens wat drinken? Iets wat we ook in onze stad konden doen. Of was het omdat de mensen in de hoofdstad niet snel omkeken naar twee in niet alledaagse outfits geklede dames, vergezeld van een…, nou ja, vul maar iets in. Tegen de tijd dat ze vaart minderde, zonder auto’s of stoplichten voor ons, vermoedde ik dat we er bijna waren. Ze gromde tevreden, toen een auto iets verderop uit parkeerstand wegreed en zij haar auto daar inparkeerde.
Ze zag dat ik nerveus was.
“Je hoeft niet ver over straat hoor. Daar op de hoek moeten we zijn.”

Aan de deur werden de dames enthousiast begroet, waaruit mij bleek dat zij hier wel vaker kwamen. Achter het open gehouden gordijn dat de toegang afdekte, zag ik dat het een café was? Want die indruk gaf de grote, U-vormige bar direct na de ingang mij meteen. Maar eenmaal binnen zag ik dingen die je in een normaal café zeker niet tegenkwam. Tussen twee ijzeren stangen was een zigzaggend diagonaal gespannen touw bevestigd. Er tegenover een stang met ringen aan de uiteinden, hangend aan een takelinstallatie. Ernaast een enorme kooi en daarnaast een met zwart skai bedekt gigantisch bed, waar met gemak vier mensen op konden liggen.
Meesteres ging aan de bar zitten en ze knikte naar haar slavin.
“Doe Pauline maar vast de boeien om en haak haar daarna aan de polsen vast in de touwen.”
In mijn nervositeit buiten op straat had ik niet eens gemerkt dat Karina een tas uit de auto had meegenomen. Nadat ik de pols- en enkelboeien omhad, haakte ze me met gespreide armen vast aan de polsboeien, bijna recht tegenover Meesteres en stond ik te kijk, want zo voelde dat voor me. Dat me dat opwond, tekende zich bepaald niet als vrouw zijnde af in mijn rokje, iets wat ik bepaald gênant vond. Gelukkig nam mijn erectie na verloop van korte tijd af en kon ik meer op mijn gemak de aanwezige gasten in me opnemen. Het was een bont gezelschap van stellen in alle denkbare combinaties en alleengaanden. En bijna iedereen was, net als wij, in leer, rubber, pvc of anderszins in een bijzondere outfit gekleed.
Karina was verdwenen, Meesteres zat geanimeerd met mensen aan de bar te praten, een glas wijn voor zich op de bar. Ik lustte eigenlijk ook wel wat, maar dat was geen optie, hangend in de touwen. Eindelijk was er weer aandacht voor mij, toen Karina weer verscheen en ze naar Meesteres knikte.
“Goed, maak haar maar los.”
Ze stond op van de barkruk en gebaarde mij haar te volgen. Iets voorbij het gigantische bed liep de ruimte nog een eind door. Tegen de muur achterin loungebanken en daarvoor stond een schandblok, waar zij mij heen leidde.
Naderbij gekomen zag ik pas het bord ernaast, op een standaard, waarop in sierlijke letters geschreven stond: Deze sissyslet is tot aan vanavond nog niet eerder ‘gebruikt’, maar een ieder kan en mag nu van haar gebruik maken, mits safe, waarop mijn slavin zal toezien. Naast de standaard stond een tafeltje, met daarop een doos tissues en een bakje, gevuld met condooms. Extra dik, zag ik in de gauwigheid op de verpakkingen staan. Meesteres klapte het blok open.
“Kom, je hoofd en polsen er in.”
Was ze serieus? Ik kon niet geloven dat wat er op het bord geschreven stond, ze mij liet gebeuren. Dit kon niet anders dan je reinste mindfuck zijn.
“Schiet eens op,” spoorde ze me aan.
Het blok klapte dicht. Karina, die was meegelopen, liet mij mijn voeten vaneen zetten, waarop ze de enkelboeien vasthaakte aan ringen in de vloer. Ik stond met mijn hoofd in de richting van de loungebanken en zag Meesteres daarop plaatsnemen, recht tegenover me. Achter me trok Karina mijn rokje omhoog en mijn string tot halverwege mijn bovenbenen naar beneden. Waarop ik in mijn blote kont stond. Het zweet brak me uit, ik voelde mijn hart in mijn keel bonzen. O, mijn god, laat het niet gebeuren!
Een tijdlang gebeurde er niet echt iets, behalve dat me soms mensen grinnikend passeerden en ook voor korte of langere tijd plaatsnamen op de loungebanken en bijna altijd in gesprek raakten met Meesteres. Totdat ik een mannenstem achter me hoorde zeggen: “Dit is serieus?”
“Ja,” hoorde ik Karina’s stem ergens schuin achter me vandaan.
Er werd iets vettigs rond en een stukje in mijn anus aangebracht. Nee, dit kon niet waar zijn, dit hoorde nog steeds bij die mindfuck van Meesteres. Totdat ik iets tegen mijn aars aan voelde duwen en… naar binnen dringen! Ik werd geneukt! Met wijd opengesperde ogen keek ik naar Meesteres, die het niet liet stoppen, maar breeduit zat te grijnzen. Korte tijd later voelde ik zijn penis spannen en hoorde ik hem grommen. Hij kwam klaar! In mijn reet!
Meesteres stond op en kwam op me af lopen.
“Zo, nu ben je een echte sissy. En, hoe voelt dat?”
“Ik weet het niet, Meesteres,” snifte ik, “ik ben nog nooit eerder zo genomen, door een…” “O,” onderbrak Meesteres me, “dat went snel hoor, de volgende staat al achter je klaar.”
En met een lach liep ze terug naar de loungebank en voordat ze zat, voelde ik de volgende al bij me binnendringen.
Na nummer drie had ik het idee dat mijn kont opengescheurd was, uitgerekt en open bleef staan. Na nummer vijf hing ik meer in het schandblok dan dat ik stond.
Karina fatsoeneerde mijn kleding, klapte het blok open, ondersteunde me het korte stukje naar de loungebanken, waar ik me op mijn knieën voor Meesteres liet neervallen. Ik sloeg mijn armen om haar onderbenen en begroef mijn gezicht snikkend in haar schoot. Zachtjes streelden haar vingers over mijn gezicht.
“Ik heb ervan genoten, mijn sissysletje.”
Een mening die ik niet met haar deelde. Ze tilde mijn hoofd onder mijn kin op en ze drukte een kusje op mijn voorhoofd.
“Je gaat zo eerst even met Karina naar het toilet om je make-up bij te werken, want die is wat doorgelopen door je tranen. En daarna krijg je aan de bar wat te drinken van me.”

In het damestoilet kwam ik weer een beetje tot mezelf, ook door de liefkozende woorden en aanrakingen van Karina in het herstellen van de make-up. En bij een glas bier aan de bar hervond ik me weer helemaal en ik kon weer genieten van wat er om me heen gebeurde. Luisterde naar en nam deel aan de gesprekken van Meesteres, Karina en gasten die bij haar langskwamen.
Bij een tweede glas bier en even alleen met Meesteres, zei ze met een grijns: “Ik ben blij met mijn sissysletje, weet je dat Pauline? Misschien ga ik je wel hormonen toedienen, zodat je een echt sissysletje van me gaat worden. Wat vind je daar van?”
“O nee, Meesteres. Laat mij maar man blijven hoor! Gewoon een man die u dient, die met vrouwen vrijt…” En die ook u graag een keer bevredigd, door u te beffen. Maar dat sprak ik niet hardop uit, hield ik wijselijk voor me.
Ze lachte.
“Ik kan op je gezicht aflezen waar je net aan dacht.”
Ze bracht haar gezicht vlak bij dat van mij. En ik zag haar lippen de woorden vormen: “No way.”

Sissy – 5. Opgemaakt

In de badkamer liet Karina me uitkleden, waarbij zij geduldig in de deuropening wachtte tot ik daarmee klaar was. Waar ik gêne had gevoeld bij de aankopen van de lingerie en de pumps, was dat hier niet het geval. Ik was in mijn SM leven al voor zovele Dames, zowel oud als jong, uit de kleren gegaan, dat ik dat zonder enige schroom deed.
Eenmaal uit de kleren pakte ik het tasje op en ik volgde haar naar de speelkamer. Op de bondagebank spreidde ik mijn aankopen uit.
“Wauw, super hoor,” was de reactie van Karina. “Je hebt echt iets heel moois uitgezocht.”
Ze hielp me bij het aankleden. De beha om, de string aan, het gordeltje om, de kousen aan en die vastmaken aan de jarretelles. Ze gaf me even de gelegenheid om mezelf te bewonderen in de spiegel.
“En dan moet je straks eens zien, als ik met je klaar ben.”
Daarvoor nam ze me mee naar de medische kamer, omdat het daar licht was. Liggend in de gynaecologenstoel (maar deze keer niet met de benen in de beugels) keek ik toe hoe ze haar koffertje opende met al die voor mij vreemde kwastjes, tubes en doosjes met kleurtjes er in. Vervolgens gaf ik me gelaten over aan wat ik maar noemde als het plamuur- en schilderwerk. Ze gaf uitleg bij wat ze ging doen of deed.
“Ik maak allereerst de huid van je gezicht goed schoon, waarna ik een laagje beschermende dagcrème aanbreng, om daarna eventuele oneffenheden in je gezicht te camoufleren met een camouflagecrème.”
Het voelde prettig en ontspannen aan terwijl ze zo met me aan de gang ging. Ik had zelfs de neiging m’n ogen dicht te doen en lekker weg te doezelen.
“Dan breng ik nu een laagje crèmefoundation aan om je gezichtskleur egaal te maken.”
Dat werden me een aantal lagen, bedacht ik met enige verbazing.
“Zo, en met dit kwastje breng ik rouge net onder je jukbeenderen aan.”
Naast het lekker aanvoelende gefriemel aan mijn gezicht, genoot ik ook van haar zich in het strakke shirtje aftekenende borstjes, die geregeld in mijn gezichtsveld verschenen. Schattige borstjes, vond ik.
“En dit is een poederdons, waarmee ik een dun laagje poeder op je gezicht aanbreng en het teveel haal ik met een poederkwastje weg.”
Tevreden bekeek ze het resultaat tot zover.
s42“En dan ga ik nu bij je ogen aan de gang. Maar eerst nog even je wenkbrauwen bijwerken met een wenkbrauwpotlood.”
“Zo, klaar. Nu even kijken welke kleur oogschaduw ik zal gebruiken.”
Het gepiel bij mijn ogen vond ik wat eng en ik had dan ook steeds de neiging mijn ogen te sluiten als ze die met iets naderde. Iets wat een flink tijdje duurde, want na de oogschaduw kwam de eyeliner voor boven het oog, een kohlpotlood voor een lijntje op het onderste ooglid en de mascara op de wimpers. Tegen die tijd begreep ik waarom het altijd zolang duurde voordat een vrouw klaar was met het aanbrengen van haar make-up.
“Ik ben nu bijna klaar met je make-up.”
Gelukkig, want ik was er eh, ja, ook wel klaar mee zo langzamerhand. Wat moest er nog verder gebeuren dan? O ja, de lippen dus. Wat in mijn ogen ook weer een heel gedoe was. Een lijntje op het buitenste randje met een contourpotlood, lippenstift en dan, eindelijk, het einde, een laagje lipgloss om die kleur te beschermen. De verfdoos ging dicht.
Waarschijnlijk wist Meesteres in te schatten hoe lang Karina met me bezig zou zijn, want op dat moment kwam ze de overloop op en ze liep onze richting uit.
“Wow, mijn complimenten hoor, voor zowel de lingerie als de make-up. Geweldig.”
Karina wees naar mijn beha.
“Heeft u misschien iets dat ter opvulling is te gebruiken?”
“O ja, daar heb ik beneden wel iets voor, in de travestiekledingkast. Een paar siliconen borsten. Het is een B-cup, toch?”
“Ja, dat klopt.”
“Mooi. En als jij met me meeloopt, dan zoeken we samen de rest ook uit. En blijf jij hier maar even wachten,” gaf ze mij aan.
Ik had de neiging om stiekem even naar de speelkamer te gaan om het resultaat van de make-up zelf te bewonderen, maar ik hield me in. Dus wachtte ik netjes en met spanning in mijn lijf af wat ‘de rest’ was waarmee ze dadelijk aan kwamen zetten. En hoe die borsten er uit zagen. Zouden die er echt uitzien? Natuurlijk aanvoelen? En meebewegen bij het lopen?
Ik hoorde ze de trap weer opkomen en op de overloop verschijnen. Meesteres met een doos in de handen en Karina met kledingstukken in de ene hand en een doosje in de andere hand. De dozen werden op de gynaecologenstoel neergezet.
“We doen eerst even de kleding,” gaf Meesteres aan.
De kleding bestond uit een rubberen minirokje in een rode kleur, dat mooi afstak bij het zwart van de kousen. De jarretelles kwamen er net niet onderuit, de jarretelclips tekenden zich wel af door het rubber. Op het rokje een blouse van zwarte, transparante stof. Voordat de knoopjes dicht werden gemaakt, maakte Meesteres de kleinere doos open en wauw, daarin lagen twee prachtige, vleeskleurige borsten met bruine tepels en tepelhoven. De borsten, zo zag ik toen Meesteres ze eruit pakte, waren flexibel en soepel. Ze bracht ze bij mijn beha in en schikte ze in de juiste vorm en nogmaals een wauw gevoel: ik had tieten!
De knoopjes van de blouse gingen dicht, waarna er nog de grote doos op de stoel stond. Wat kon daar dan nog in zitten?
Ik hoefde mijn nieuwsgierigheid niet lang te bedwingen. Meesteres haalde het deksel er af en diepte er een kop van piepschuim uit, die een prachtige, donkerharige pruik op had. En nadat zij mij die had opgezet, was mijn transformatie compleet. Alleen nog de pumps aan en dan…
“Je mag je even in de spiegel in de speelkamer bekijken en daar blijf je op ons wachten. Wij gaan ons verkleden en daarna…?”
Ze keek me grinnikend aan.
“Gaan we gedrieën weg. En waarheen blijft vooralsnog een verrassing voor je.”
Ze liepen van me weg om zich op de tussenverdieping om te kleden, mij in verbijstering achterlatend. Gingen we echt naar buiten? En moest ik dus echt zo, als vrouw verkleed, mee?

 

Sissy – 4. Opmaken

Thuis gekomen ging ik gelijk achter de laptop, opende Marktplaats en typte in het zoekbalkje in pumps maat 42. Niet dat ik er veel van verwachtte, maar tot mijn stomme verbazing kreeg ik vele pagina’s aan aanbod. Kregen jonge meiden steeds grotere voeten of waren het pumps die door mannen waren aangeschaft? Travestieten, transseksuelen, sissies? Hoe dan ook, ik zocht en verdomd, ik vond een adresje vlak bij. Zwarte pumps, in de juiste maat en met een 8 centimeter hoog hakje. Als reden om die pumps weg te doen, werd aangegeven dat het hakje te hoog was bevonden door diegene. Ik pakte er mijn rolmaat bij, want 8 centimeter was toch niet zo gek hoog? Het leek mij in ieder geval te doen. De adverteerder gaf de mogelijkheid ze op te sturen of af te halen en dat laatste ging ik doen.
Ik voelde eenzelfde nervositeit als bij de lingeriewinkel, toen ik aanbelde bij het opgegeven adres. Vooroorlogse rijtjeshuizen met goed verzorgde voortuintjes aan wat ongetwijfeld de Dorpsstraat was. Een vrouw, brunette, deed open. Ik nam tenminste aan dat ze een vrouw was, maar sinds Meesteres een sissy van me wilde maken, voelde ik een zekere argwaan bij wie wat was. In elk geval was haar stem en haar bewegingen vrouwelijk, dus nam ik maar aan dat ze een echte vrouw was. En ook zij reageerde, net als de verkoopster, niet verbaasd dat een man voor haar pumps langs kwam.

Na weer een berichtje aan Meesteres dat ook aan deze opdracht was voldaan, gebeurde er niets. Geen reactie, wel zag ik aan de vinkjes dat ze het whatsappje had ontvangen en gelezen. Kom op Meesteres, dacht ik, want ik ben de panty na een week dragen wel zat. Ik wil het setje aan, kijken hoe dat me staat, voelen hoe dat voelt, een slipje, een beha, een gordel. Ik, die niets met travestie van doen had, verlangde er naar om vrouwenkleding aan te gaan trekken? Nou ja, lingerie dan? Wat was dat met me? Ik verlangde er toch niet echt naar om een sissy te worden? Haar sissy? Nee. En ja. Maar alleen een ja omdat Meesteres dat van mij verlangde, in wat ik nog steeds als een speelsessie zag.
Toch bleven de dagen zich aaneen rijgen in eenzelfde patroon van 24/7 de panty dragen, op het douchen na, en op de onverwachte momenten de foto leveren als bewijs dat ik die droeg. Pas op de donderdagavond kwam er eindelijk een iets uitgebreidere whatsapp.
Morgen om 13.00 uur ben je op de Braakse Bosdijk 3 en vraag je naar Marly Leenders. Ze weet van je komst en ze weet wat ze met je moet doen. Je neemt je lingeriesetje en je pumps mee in een tasje. Vervolgens verwacht ik je om 15.00 uur bij mij.
Wie was in hemelsnaam Marly Leenders? En wat ging er bij haar met mij gebeuren? Ging zij mij de lingerie helpen aantrekken? Dat was toch iets waar Meesteres mij ook bij kon helpen? Maar was Marly niet een jongensnaam? En was zij dan misschien een travestiet? Of een sissy? Of, en hoe ik daar opkwam, weet ik niet, een shemale? Ik huiverde, terwijl ik deze mogelijkheden zag passeren en figureren in de meest onwaarschijnlijke scenario’s. Eindelijk berustte ik er in dat ik er toch niet uitkwam en het morgen maar moest zien.

Marly’s Beauty Studio stond in sierlijke letters op het melkwitte glas van de ruit geschreven. Het was niet iets wat me gerust stemde. Ging zij mij soms opmaken en de nagels lakken? Want wat was er anders nog mogelijk in zo’n studio? Nou, dat was iets waar ik rap achter kwam, toen ik binnen gestapt was en me meldde bij de vrouw met helblond haar achter de balie.
“Dag, ik ben Paul en ik kom voor Marly.”
“En dat ben ik.”
Ze stak haar hand uit.
v2_i1020056_w720_h480“En ik ga je benen ontharen door ze te harsen.”
M’n haren gingen zowat overeind staan. Ik vind lekkere pijn eh, lekker, maar een bezoekje aan de tandarts sloeg ik altijd liever over. En het idee om mijn benen te laten harsen leek me ook onder de noemer van niet lekkere pijn te vallen. Wat dus klopte.
“Och,” lachte ze die weg, “de haartjes blijven in elk geval 3 tot 6 weken weg, dus voordat het weer moet gebeuren… En als ze terug gekomen zijn, zijn ze minder stug en is het minder pijnlijk om ze dan weer te verwijderen.”
Dat was een hele troost, maar wat mij betrof was het deze keer harsen tevens de laatste keer
“En het mooie van harsen is, dat de wax niet alleen het haar bij de wortel verwijdert, maar tegelijkertijd ook de huid afschilfert, met een ultra-glad resultaat. Voel zelf maar eens.”
Dat klopte inderdaad, mijn benen voelden glad aan. En ze zagen er vreemd uit, vond ik, zo zonder ook maar een enkel haartje.
Ik nam afscheid van Marly en negeerde daarbij haar “Tot ziens”. Ja, m’n hoela.

Omdat me voldoende tijd restte, zocht en vond ik een eind verderop een coffeeshop. Een prettige, met ja, keuzes uit diverse koffiemogelijkheden, maar die bereid werden zonder de dikdoenerij van zie mij eens modern bezig zijn en het pedante geneuzel waar die koffieboon geplukt en gebrand was. Kom op zeg, geef mij gewoon een goede bak koffie of espresso.
Aan een tafeltje voor het raam gezeten bedacht ik dat het strakjes wel eens erg serieus kon gaan worden. Mijn benen geharst, in de auto het tasje met het lingeriesetje en de pumps. Hoever was Meesteres van plan om met mij te gaan? Ik nam aan dat ik straks, bij haar, het setje aan zou moeten. En dan? Het eerder op het internet opgezochte over wat een sissy was, passeerde mijn gedachten. Liet ze me oefenen om als een vrouw te lopen, te zitten? Nam ze me in de speelkamer met een strapon? Misschien. Maar dat kon ook zonder dat mijn benen geharst waren. Of viel dat laatste, of dit alles, onder mindfucking?

Precies om drie uur belde ik bij Meesteres aan. Ik wachtte tot ik haar de trap af hoorde komen en de deur openen.
“Dag,” lachte ze.
Ik stapte naar binnen, ze sloot de deur.
“Zo, mijn slaafje voor nog even, ga je mee?”
Na deze niet geruststellende woorden van haar ging ik achter haar verrukkelijke billen mee de trap op naar de bovenste verdieping. In het zitje op de gang zat een vrouw die, zo schatte ik in, een stuk jonger was dan Meesteres. Een halve kop kleiner ook zag ik, toen ze opstond. Het blonde haar had ze in een lange, gevlochten paardenstaart. Ze had een open, prettig gezicht, waarin haar ogen een ondeugende flonkering hadden.
“Dit is mijn slavin Karina, met een K en dit is nog Paul,” stelde Meesteres ons voor.
De handdruk van Karina was een stevige.
“Maar die zullen we dadelijk een andere naam geven. Wat vindt je van Paula?” en ze keek haar slavinnetje aan.
“Ik vind Pauline leuker klinken.”
“Oké,” en Meesteres keek mij weer aan. “Dan ben je vanaf dit moment Pauline en geef ik je over aan Karina. Zij helpt je met je lingerie en daarna maakt ze je op. Karina is visagiste. En daarna… Nee, dat blijft nog even een verrassing voor je. En dat zal een grote verrassing voor je zijn,” grinnikte ze.
En na die woorden draaide ze zich van ons af en ging ze de trap af naar de onderliggende etage.

Sissy – 3. Lingerie

Nadat mijn erectie enigszins was afgenomen, trok ik mijn spijkerbroek omhoog en verliet het toilet. Ik was opgelucht dat ik vanmorgen de panty toch na enige aarzeling had aangetrokken, want ik zou maar geen bewijs hebben kunnen leveren. Dan waren de rapen ongetwijfeld gaar geweest. Ik vond het overigens slim van haar om via het whatsappje van zonet middels een foto dat bewijs te vragen.
In de avond zat ik voor de teevee naar het late journaal te kijken, toen ik het tweede appje van haar kreeg om haar te laten zien dat ik de panty droeg. Deze foto was zo gemaakt voor haar. Het was een kwestie van de joggingbroek laten zakken. Nadat ik die naar haar verstuurd had, kreeg ik het vermoeden dat ik de komende dagen op onverwachte momenten vaker deze verzoeken van haar kon ontvangen. Slim, want dat was voor haar een effectief middel om te controleren of ik de panty daadwerkelijk 24/7 droeg.
Mijn vermoeden bleek juist te zijn. De volgende dag ontving ik het berichtje net toen ik in de supermarkt boodschappen deed. Ik liet haar weten waar ik was en dat ik haar die foto niet gelijk kon aanleveren.
Oké. Maar zo gauw je in je auto zit, maak je die foto!
Ja, lekker, op een parkeerterrein waar het een komen en gaan was van auto’s en van in- en uitstappende mensen.
Ik gespte de riem los, knoop door het knoopsgat, rits naar beneden en gauw een foto maken van het net zichtbare stukje panty. Ik was nog bezig alles weer dicht te trekken en te maken toen haar reactie al binnenkwam.
Ik wil meer zien. Dat zwarte wat te zien is, kan ook van een onderbroek zijn! God nog aan toe, daar vroeg ze wat van me. Ik wachtte even totdat er wat minder verkeer was om dan, schichtig om me heen kijkend, mijn kont van de stoelzitting te liften en de broek tot halverwege de bovenbenen te schuiven. Gauw de foto maken en snel weer de spijkerbroek omhoog. Pfff. Haar reactie daarna was slechts een smiley.

De gewenning van het dragen van de panty was er al snel. Het merendeel van de tijd was ik me er niet eens van bewust. Natuurlijk waren er wel die momenten, bijvoorbeeld als ik thuis gekomen de spijkerbroek verwisselde voor de joggingbroek. Dat was dan ook voor mij even een genotsmoment, het aanraken en voelen van die zijdeachtige stof, het bewonderen van die mooie glans. Eigenlijk, zo bedacht ik, was er toch zoveel meer mogelijk voor de vrouw om iets leuks of spannends met kleding of onderkleding te doen. Wat voor ons mannen beperkt bleef tot slip, broek, hemd, trui of overhemd, waren de keuzemogelijkheden voor de vrouw toch uitgebreider. Als ik alleen al aan de lingerie dacht. Hoeveel soorten slips en slipjes waren er al niet? In de keuze van stoffen, om inderdaad nog maar te zwijgen over de soorten. String, tanga, rio, hipster, waren de omschrijvingen die zo gauw bij me opkwamen, waarbij ik me geen voorstelling kon maken hoe die laatste drie eruit zagen. Maar dat ik daar spoedig meer over zou weten, kwam bij me binnen toen ik donderdagavond haar whatsappje ontving. Ik nam aan dat ik haar weer een foto moest leveren, maar ik kwam wat dat betreft bedrogen uit. s13 - kopieZaterdag koop je in hetzelfde lingeriewinkeltje een lingeriesetje en dat setje bestaat uit: een behaatje, slipje, jarretelgordeltje en kousen.
Deze boodschap maakte me gelijk bloednerveus. Oké, de panty was tot daar aan toe geweest, hoewel ik me bij die aanschaf al tamelijk opgelaten had gevoeld, maar om een heel setje te moeten kopen?

M’n tanden klapperden nog net niet, toen ik die zaterdagochtend de winkel binnenging, meteen weer nadat die open was gegaan.
Het was dezelfde verkoopster als de vorige week die in de boetiek aanwezig was. Ze herkende ook mij gelijk en begroette me met een vrolijke lach.
“Een goedemorgen. En, was de panty naar genoegen?”
“Eh, ja, die is akkoord bevonden.”
“Mooi zo. En waar kan ik u nu mee van dienst zijn?”
De gedachte van vorige week schoot door me heen. Dat er toch genoeg mannen waren die iets aan lingerie voor hun vrouw kochten? Dus moest het voor haar gewoon zijn dat ik om een lingeriesetje vroeg?
“Ik wil graag liegbeest, zei een stemmetje in me een setje.”
“Van behaatje en slipje?”
“Ja, maar ook daarbij een jarretelgordeltje en kousen.”
“Een compleet setje dus. Wat leuk. Heeft u een bepaalde kleur in gedachten?”
Ik besefte dat ik gisteren na had moeten denken over de aanschaf van het setje, maar ik was alleen maar nerveus geweest over weer de confrontatie aan te gaan met de verkoopster, van wie ik hoopte dat het degene zou zijn van de voorgaande keer. Omdat ik haar als prettig had ervaren. Dat was gelukkig uitgekomen.
“Eh nee, nog niet.”
“Dan lopen we dadelijk de zaak door en laat ik u wat setjes zien. Maar misschien heeft u al wel antwoord op mijn volgende vraag – en een glimlachje speelde daarbij rond haar lippen – en dat is of een beugelbeha of een beugelloze beha de voorkeur heeft.”
Ik keek haar hulpeloos aan.
“Bij een grotere cupmaat is een goede ondersteuning van de borsten nodig, maar dat is niet het enige waarvoor de beugel helpt. Die zorgt er namelijk ook voor dat de borsten een beetje gelift worden en uit elkaar geduwd worden, wat voor een mooiere vorm van de boezem zorgt. Ze ogen ronder.”
Mijn ogen zakten even af naar haar boezem en deden mijn vermoeden dat haar beha zeker een beugel had. Haar ogen twinkelden, zag ik toen ik haar weer aankeek.
“En om daarmee gelijk maar bij de hamvraag aan te komen, weet u de behamaat?”
Jeetje, ik had me gisteravond echt op deze ontmoeting moeten voorbereiden en me moeten verdiepen in dit soort zaken, want ik ging zo voor schut. Vertwijfeld schudde ik mijn hoofd heen en weer.
Even knepen haar ogen zich iets samen, om ze daarna weer te openen en ze me recht in de ogen keek.
“Ik stel u een brutale vraag en mocht ik het mis hebben, dan moet u deze vraag maar als niet gesteld beschouwen, maar is het setje soms voor uzelf?”
Ik voelde het schaamrood met de snelheid van een hoge snelheidstrein opstijgen en ik sloeg mijn ogen neer.
“Ja,” hoorde ik mezelf zachtjes zeggen en wilde wel de winkel uitvluchten.
Had ik niet anders moeten reageren naar haar? Doen alsof ik in woede uitbarstte en daarmee mijn hoogrode kleur verklarend? Alsof dat geloofwaardig was geweest, want mijn verwarring was voor haar ongetwijfeld afleesbaar.
“Een enkele keer vaker heb ik daarvoor klanten over de vloer gehad hoor. Een ieder gun ik zijn of haar ding, daar ben ik makkelijk in en ik heb hen vervolgens met plezier geholpen en geadviseerd.”
Weliswaar voelde ik me nog steeds gegeneerd, maar toch was ik blij dat het hoge woord eruit was en dat zij het zo goed oppakte.
“Ik meet zo uw bovenwijdte even op voor de juiste maat. Eh, toch nog even, gebruikt u een vulling?”
Niet begrijpend staarde ik haar aan.
“Voor in de beha,” verduidelijkte ze. “Vult u die met een prothese of anderszins?”
Jeetje, ook daar had ik geen moment over nagedacht en ook Meesteres had zich daar niet over uitgelaten. Dus, wat was wijsheid? Als zij van plan was om mij volgende week in het setje naar het werk te sturen, was een zo plat mogelijke beha de beste keuze. Aan de andere kant, als ik een beha kon vullen met iets en daarmee ‘echte’ borsten kreeg…? Dat zou me een gevoel kunnen geven hoe het was om borsten te hebben. Het idee maakte me spontaan licht geil.
“Ik heb daar niet over nagedacht,” antwoordde ik, “maar het idee van een vulling lijkt me wel opwindend.”
Gingen haar ogen even naar beneden of verbeeldde ik me dat?
“Dan kijken we dadelijk even of een B-cup u iets lijkt.”
Ze pakte een meetlint die aan de counter hing.
“Doet u uw armen wat omhoog?”
Vlak voor me staand haalde ze het maatlint achter mijn rug langs. Ik rook de frisse niet-zoete geur van haar parfum.
“75-B gaat het worden. En dan meet ik ook gelijk even de taille- en heupwijdte bij u op.”
Ik vond het prima, het was aangenaam om haar zo dicht bij te hebben en haar aanrakingen te voelen.
Na een tonen van de eerste setjes verdween mijn schroom en kwam er een licht opgewonden gevoel voor in de plaats. Het was een mix van geilheid en de wens om iets aan te schaffen wat echt mooi was om te zien. En dat niet alleen om Meesteres te behagen, nee, ik wilde zelf ook iets dat me aanstond en vooral iets dat niet ordinair was.
Uiteindelijk koos ik, in overleg met en geholpen door het advies van de lieve verkoopster, voor een 3-delige luxe, met kanten bloemen versierde zwarte set.
Zij attendeerde me ook op de details. Bijna liefkozend liet ze de beha door haar vingers gaan.
“Kijk hoe mooi deze cups gevormd zijn en met die stretch band onder de borsten – die ik weliswaar niet had – voor extra steun.”
De gordel werd opgepakt.
“En dan deze bijzonder fraaie en brede jarretelgordel erbij. En kijk – en ze toonde het me – vanuit de baleinen loopt een verstelbare korsetsluiting. Ziet u? En moet u eens voelen hoe zijdezacht het materiaal is.”
Ik knikte. En voelde. En ik kon nauwelijks wachten om het aan te hebben en dan te voelen.
“En de bijpassende string maakt het geheel prachtig af.”
Ze hield de slip gespreid tussen haar vingers omhoog.
“En ondanks dat de stof transparant is, maakt het opgestikte bloemenmotief het niet ordinair.”
Wat ik volmondig met haar eens was.
Ze zocht en vond nog een bijpassende set kousen en daarmee was ik geslaagd in de aanschaf van een lingeriesetje. Na de financiële afwikkeling bedankte ik haar uitbundig voor haar begrip en superaardige hulp.
Nog in de auto stuurde ik Meesteres een berichtje dat het met het setje gelukt was. Haar reactie kwam per omgaande.
Mooi zo. Probeer één dezer dagen nog bij een kringloop of op Markplaats of zo pumps of enkellaarsjes in je maat te vinden.