Vernissage

De vrouw schoot me aan.
“Ik ken u ergens van. Hebben we elkaar al eens bij een eerdere gelegenheid ontmoet?”
Ik had met een drankje in m’n hand de bezoekers van de vernissage een tijdje geobserveerd, waarbij ik probeerde in te schatten wie waarom hier naartoe was gekomen en wie daarom mogelijk interessant kon zijn om een praatje mee te maken. En die vervolgens bereid was om me meer te leveren dan alleen dat praatje.
Als freelance lifestyle journalist, fotograaf en interieurstylist was ik bijna altijd op zoek naar trends in wonen, maar ook naar interieur- en woonideeën voor mijn blogs, Pinterest, Twitter, Instagram en Facebook. En dus naar mensen die op één of andere manier daar een bijdrage aan konden leveren.
De werken die hier hingen bevielen me. Het waren felgekleurde doeken waarop, bijna verborgen, close-ups waren te vinden van zowel vrouwelijke als mannelijke geslachtsdelen en borsten of tepels.
Het oudere echtpaar, ik nam aan dat het een getrouwd stel was, had ik al gauw afgedaan als niet interessant om een praatje mee te maken over lifestyle of welke levensstijl dan ook . Of het moest over wansmaak gaan. De vrouw droeg een broekpak in een beige bruine kleur, had een bontje om haar nek, waarvan ik maar hoopte dat het nepbont was en ze droeg te veel sieraden naar mijn smaak. De man was daarmee een tegenpool van haar in zijn zwarte spijkerbroek en donkere sweater met daarop de afbeelding van een huilende wolf en onder die afbeelding de tekst Just a northern song. De midlife leek hij me al geruime tijd achter zich te hebben, dus daar kon zijn kledingkeuze niet mee te maken hebben.
Het gebeurde dus toen ik, op weg om nog een drankje te scoren, de vrouw me aansprak. Ik wilde in eerste instantie iets zeggen in de trant van ‘dan was ik ú zeker niet vergeten’, maar ik besloot me te gedragen.
“Misschien dat u me van één van mijn blogs kent?”
“Blogs? Is dat niet iets met internet?”
In mijn gedachten slaakte ik een diepe zucht.
“Daar ben ik helemaal niet in thuis, in dat internetgedoe. Dat is meer iets voor mijn Kees, hè Kees?” sprak ze haar man aan, waarna ze haar aandacht direct weer op mij richtte.
“Hij zit namelijk iedere avond achter zijn computer.”
Ik kon me voorstellen dat hij dat liever deed dan naast haar op de bank zitten om teevee te kijken. Alles was beter dan dat mee te moeten maken.
“En u gaat vaker naar vernissages of tentoonstellingen?”
“Ja, dat vinden we leuk, hè Kees?”
Iets wat ik bij Kees betwijfelde.
“Al die aparte mensen die op zoiets afkomen. En soms ook bekende mensen hoor. Laatst nog, in Haren.”
“Laren,” verbeterde hij.
“Ja, dat zeg ik. Daar kwamen we zomaar, hoe heet ze ook alweer? Toe Kees, jij vond haar altijd zo leuk.”
“Goed.”
“Ook best, maar volgens mij vond je haar leuk. Vooral in die film van dat fruit.”
Als ik Kees was, zou ik doodmoe van haar worden. Of gillend gek worden.
“Monique van de Ven, in Turks Fruit.”
“O, excuseer me, ik zie daar twee mensen die ik even moet spreken, zo’n aardig stel.”
En weg was ze. Mooi zo, van die was ik af. Hij wees met zijn lege glas naar dat van mij.
“Mag ik je wat te drinken aanbieden aan de bar?”
“Goh, Kees kan zowaar een hele zin produceren,” katte ik, maar ik vond dat gelijk erg flauw van me.
“Sorry, dat is lullig van me. En ik was toch op weg naar de bar, dus ja, ik neem je uitnodiging aan.”
De kunstenaar had in de korte ‘poot’ van de L-vormige ruimte een barretje op laten bouwen met langs de muren een aantal loungebanken. Hij haalde twee biertjes bij de bar en ik zocht alvast één van de tweezits banken uit, waarop ik plaatsnam. Weliswaar nodigen zulke banken uit om er lekker onderuit gezakt in te gaan liggen, maar met mijn korte rokje aan vond ik dat geen verstandig idee. Dus ging ik tegen de rugleuning zitten en sloeg mijn benen over elkaar, wel zo dat mijn gekruiste been hem dadelijk zicht gaf op een stukje dijbeen en daarmee ook op de kanten boord van mijn zwarte panty. Dat ik zijn aanbod geaccepteerd had, kwam voort uit de behoefte om mijn nieuwsgierigheid te bevrediging naar hoe die twee zo verschillende mensen konden samenleven en het met elkaar uithielden.
Hij kwam met onze biertjes aan en ik zag even zijn ogen oplichten toen hij zag wat ik hem liet zien. Was dat eigenlijk niet alweer erg gemeen van me? Toch ging ik niet verzitten. Om het gesprek te openen, begon ik met wat me dwars zat.
“Word je niet moe van dat ‘geKees’ en het, sorry dat ik het zo zeg, geklets van haar?”
“Och, ik hoor het niet eens meer en ik schijn op de juiste momenten ja of nee te zeggen of instemmend te ‘hummen’.”
‘Hm.”
Ik gooide het over een andere boeg.
“Is je vrouw geïnteresseerd in kunst?”
Hij grinnikte.
“Ze is eerder geïnteresseerd in aandacht, ze staat graag in de belangstelling.”
Ik schudde in ongeloof mijn hoofd.
“Alleen daarom bezoekt ze zulke bijeenkomsten?”
“Ze mengt zich graag in artistieke kringen in de hoop dat er ooit iemand belangstelling heeft voor haar kunstzinnige uitingen. Ze schildert ook zo nu en dan wat, maar dat is op het niveau van de hobbyist zoals er tienduizenden van rondlopen met penseel en verf. Misschien heb je ooit eens die schilder Bob Ross op teevee aan het werk gezien?”
“Die binnen een half uur het doek had gevuld met een bergpartij, diverse watervallen, een donker woud of een groene weide met een half vervallen schuurtje?” lachte ik.
Hij grijnsde.
“Nou, van dat niveau dus.”
“En jij Kees, ik heet trouwens Birgitte, zeg maar Birgit. Het verhaal gaat dat mijn vader bij de aangifte op het stadhuis een aardig slokje op had en daarom struikelde over de naam Brigitte, zoals ik eigenlijk had moeten heten.”
Zijn ogen twinkelden van de pret.
“Naar Brigitte Bardot? Want je vader zal met haar opgegroeid zijn?”
“Ja. Zoals hij ook zeer gecharmeerd was van Raquel Welch.”
“Die ook goed geproportioneerd was,” beaamde hij.
Ik zag dat zijn ogen weer kort naar mijn dijbeen en kanten boord ging. Ik zakte iets verder onderuit, waarmee ik hem iets meer van de boord te zien gaf. Hij was tenminste niet helemaal een dooie.
“En jij Kees, heb jij naast de belangstelling voor Brigitte en Raquel interesse voor kunst?”
“Niet echt, moet ik toegeven, hoewel ik een mooi werk zeker weet te waarderen.”
n7“En wat vind je van de werken hier?”
“Ik heb soms even naar het geslachtsdeel of de borst moeten zoeken, maar er waren er bij die ik wel mooi of prikkelend vond, ja,” gaf hij zijn reactie, met weer een twinkeling in zijn ogen. “In het bijzonder die met die lila roos.”
Ik wist welk werk hij bedoelde en ik vroeg me even af of dat kunstwerk hem ook in die mate had geboeid voor onze kennismaking.
“En wat prikkelt je zoal nog meer, Kees?”
Weer gingen zijn ogen even naar wat ik hem ‘bloot’ gaf.
“Maak ik je nerveus?”
Hij glimlachte.
“Op mijn leeftijd maak ik me zelden ergens meer nerveus over, lieverd.”
“Windt het je op?”
Ik zag dat hij wist waar ik op doelde en dat bleek ook uit zijn reactie.
“Het is vanzelfsprekend dat als een vrouw iets aan heeft of toont wat de belangstelling van de man wekt, hem dat prikkelt, ja. Of met jouw woorden te spreken, opwindt.”
“Moet ik anders gaan zitten?”
“Om nog meer te laten zien?”
Hij knipoogde.
“Maar nee hoor, je zit best zo en ik zie het graag wat je zien laat zo. Er moet altijd wat te raden over blijven, vind ik. Dat houdt het spannend.”
Even aarzelde ik of ik kon vragen wat ik wilde vragen. Maar de nieuwsgierigheid won het van het beleefde.
“En hoe gaat dat bij jullie? Want jullie zijn een stel?”
“Ja. Al iets meer dan zevenendertig jaar zijn Truus en ik bij elkaar. En als je doelt op of we het nog samen doen, hoewel je dat niets aangaat natuurlijk, is het antwoord, nee, niet meer.”
“O?” reageerde ik verbaasd op en zijn openhartig antwoord en op het feit dat ze dus niets meer met elkaar deden.
“Is dat niet eh,”
“Frustrerend?”
Hij glimlachte om mijn plotselinge gêne.
“Weet je, zij houdt zich bezig met haar dingen en ik doe de mijne en daar zijn we beiden tevreden mee.”
Hij viel stil, staarde een moment naar zijn halfvolle glas.
“En ik doe mijn dingen,” herhaalde hij nog eens, maar zachter deze keer. Om dan, op weer normale conversatiesterkte verder te gaan.
“Mijn vrouw gaat vroeg naar bed. Ze doet een oogmasker voor, want ze heeft last van het licht van de lantaarnpaal voor de deur zegt ze, en ze doet oordopjes in opdat ze de naar het werk gaande buren ’s ochtends vroeg niet hoort. En als zij op bed ligt, ga ik of even een programma kijken dat me interesseert of ik ga achter de laptop zitten, het internet op of om te chatten.”
“Te chatten? Met een vriend?”
“Vriendin.”
Hij grijnsde om mijn verbaasde reactie.
“En omdat je daar natuurlijk ook nieuwsgierig naar bent, zal ik die nieuwsgierigheid verder bevredigen. Naast dat we kletsen over de dingen van alledag ruimen we ook plaats in voor geile praat. En zo nu en dan geef ik haar opdrachtjes die ze voor me uitvoert.”
Ik had een vaag idee wat dat dan kon zijn, zoals wat bloots laten zien, maar echode: “Opdrachtjes?”
“Ja. En dat zijn dan sm getinte opdrachtjes. Wil je een voorbeeldje?”
Och, als hij dat wilde delen. Natuurlijk wilde ik een voorbeeldje! Ik knikte.
“Ik heb haar een keer in een vuilniszak twee armgaten en een halsgat laten knippen, haar die aan laten trekken als hemdje, een tweede vuilniszak diende als rokje, natuurlijk er verder niets onderaan en zo heb ik haar haar woonkamer en keuken laten poetsen en soppen. En daarna moest ze naakt op bed twee knijpers op haar tepels zetten en zich met een vibrator bevredigen.”
“Oké…”
“Of ik laat haar een tijdlang met een forse buttplug rondlopen, totdat ze me via een Whatsappje vraagt of smeekt of die er uit mag,” gaf hij me ongevraagd nog een voorbeeldje.
“En dan reageer je dat dat goed is?”
“Soms. Of dat ze het nog een half uurtje of heel uur moet volhouden.”
“En dat doet ze dan ook?”
“Ja. Tenminste, als ik haar verslagjes mag geloven. En daar ga ik van uit.”
Naast dat ik aan zijn lippen hing, voelde ik een lichte opwinding. Die Kees, die verraste me. Hij bleek niet het suffe figuur te zijn dat ik in eerste instantie als beeld had gevormd.
“En eh, je vrouw, die weet daarvan?”
“Ja. En dat vindt ze prima, beschouwt dat als één van die dingen die mij gelukkig maken.”
“Oké…”
Ik was te verbluft om tot een volzin te komen. Ik leek Kees wel, in het begin van deze middag.
“En soms stuurt ze me pikante foto’s. Altijd zonder haar gezicht er op hoor. Dat is iets wat we beiden niet willen.”
“Maar je weet wel hoe ze er uit ziet?”
“Ja. We sturen elkaar ook foto’s van vakanties of een dagje uit of van alledag of zo.”
“En hebben jullie elkaar wel eens ontmoet?”
“Nee, nog niet. Maar dat gaat er wel eens van komen.”
“En dan opdrachtjes in real life?” lachte ik.
“Misschien.”
Zijn ogen dwaalden weer eens af naar mijn dijbeen. Ik kreeg er deze keer een ander gevoel bij. Zat hij aan haar te denken? Zat hij aan opdrachtjes te denken? Zou hij op dit moment voor mij iets bedenken? Zou ik dat willen? Zou ik…
“Doe je dat alleen met haar? Ik bedoel, opdrachtjes? Of denk je wel eens, als je een vrouw ziet, goh, die zou ik wel eens een opdrachtje willen geven?”
“Het antwoord daarop is nee, maar eh, solliciteer je er nu naar?”
Ik kreeg het ineens warm. “Misschien.” Mijn tong likte even, onbewust, langs mijn lippen.
“Wat zou je me dan voor een opdrachtje geven?”, reageerde ik met een ietwat schorre stem. Van de spanning?
Hij haalde kort zijn schouders op.
“Dat hangt er een beetje van af wat je geil vindt of wat je geil lijkt.”
Voordat ik een antwoord kon geven, gaf hij al een vervolg.
“Heb je een slipje aan?”
“Ja,” antwoordde ik.
Hij wees even naar mijn dijbeen.
“En dat is een panty, gok ik?”
“Ja,” antwoordde ik weer.
Waar wilde hij heen?
“Goed. Dan ga je nu naar het toilet en trek je daar je slipje uit. Het zal even een gedoe zijn met je panty, maar dat is dan maar zo.”
Ik aarzelde kort, want ging ik dat doen? Het antwoord was ja toen ik opstond en mijn tasje wilde pakken.
“Laat die maar staan, daar pas ik wel op.”
“En waar laat ik m’n slipje dan?”
“Die doe je in je mond.”
Verbijsterd staarde ik hem aan.
“In mijn mond?”
“Aan je oren mankeert gelukkig niets,” grinnikte hij.
“En dan?”
“Dan kom je weer gezellig bij me zitten. Kletsen we nog even genoeglijk verder.”
Genoeglijk verder kletsen met een slipje in m’n mond? Verward liep ik naar de toiletten. Ging ik daar echt doen wat hij van me verlangde? Wat hij me opdroeg? Ik, de zelfstandige en bepaald niet volgzame Birgitte? Ging ik echt mee in wat hij me opdroeg te doen?
Er was één toilet voor de heren en één voor de dames. Ik hoopte dan maar dat er niet gelijk iemand voor de deur stond die ook gebruik wilde maken van het toilet, want het duurde voordat ik mijn laarsjes, de panty en het slipje uit had en alles weer aan. Nou ja, op mijn slipje na dan. Ging ik dat echt in mijn mond doen? En zo ja, wat als dan één van de bezoekers of de kunstenaar me aanschoot? Dan zakte ik ongetwijfeld door de grond of ik rende met een rood hoofd weg. Of ik verdomde het en stopte het slipje niet in mijn mond. Maar zoals mijn vader geregeld zei: ‘Wie A zegt, moet ook B zeggen.’ En ik had toch om een opdrachtje gevraagd? Nou ja, niet letterlijk, maar ik was wel opgestaan. En naar het toilet gegaan. Dus? Ik was maar wat blij dat het een piepklein nylon slipje was dat ik, gehoorzaam aan zijn opdracht, in mijn mond propte.

Ik haastte me met gebogen hoofd door de expositieruimte en vroeg me af wat het vervolg zou zijn toen ik het bargedeelte weer in kwam en zwijgend weer bij hem ging zitten.
“En, hoe voel je je nu? Opgelaten?”
Ik knikte.
“Vind je het vernederend?”
Vond ik dat? Misschien was dat niet het juiste woord, hoewel ik er zo snel geen ander voor wist te vinden. Om met een slipje in mijn mond naast hem te zitten, oké, normaal was wat anders. Wellicht lag het vernederende in zijn weten dat ik ermee bij hem zat.
“Je aarzelt, zie ik. Ik gok daarom dat het een mix van die twee voor je is. Omdat ik weet dat je iets in je mond hebt wat daar niet hoort te zitten…”
Hij was niet dom.
“…maar ergens anders hoort te zitten, of juister, te bedekken.”
Weer knikte ik.
“Je bent zwijgzaam,” lachte hij met pretoogjes.
Ik probeerde mijn tong naar hem uit te steken en verloor daarbij bijna mijn slipje.
“En nu?” sliste ik en voelde daarbij wat kwijl langs mijn mondhoeken lopen.
“Nu ga ik je vragen of je zo nu en dan met me wilt chatten en opdrachtjes ontvangen?”
Wilde ik dat? Ik kende hem nauwelijks. Aan de andere kant leek hij me oké. En mocht het vervelend worden, dan kon ik hem altijd nog blokken. Waarmee ik dus in principe al ja zei. Maar had ik het daar niet veel te druk voor? M’n werk slokte zoveel tijd van me op, iets wat ik niet erg vond, omdat het m’n lust en m’n leven was. Toch mocht er ook wel eens tijd zijn voor iets anders en eerlijk gezegd was ik wel nieuwsgierig naar zijn opdrachtjes en of die wat met me zouden doen. In geilheid dus.
Ik knikte.
“Ik wil dat wel proberen,” sliste ik weer.
“Mooi zo, dat vind ik leuk om te horen. Heb je thuis een speeltje, of speeltjes? Een vibrator?”
“Een viba.”
De letter r was een verdomd lastige met een gevulde mond.
“Een vibatoh.”
“Goed. Dan wil ik binnenkort op z’n minst een A4tje vol van je ontvangen met wat jou zoal opwindt en dat type je dan met die vibrator in je kutje. Zorg je er daarbij wel voor dat er nieuwe batterijen in zitten?”
Glimlachend wachtte hij op mijn reactie.
Een A4tje vol? Pfff, dat kon me wel eens de nodige hoofdbrekens kosten.
“En moet in één keer gemaakt wodden?” probeerde ik zo duidelijk mogelijk te zeggen.
“Ja.”
En dus ook de nodige orgasmes? Want voordat ik een blad vol had?
Hij pakte ondertussen een papiertje van het tafeltje en reikte me dat aan.
“Dit is mijn mailadres en dan moet ik je voor nu helaas achter laten, want Truus gaf zonet aan dat ze na van nog een stel afscheid genomen te hebben weg wil.”
“En wat doe ik met ’t slipje?”
“In houden totdat je over laat ik zeggen een uurtje ook weggaat?”
Ik schudde vertwijfeld mijn hoofd en hij schaterde het uit.
“Nee hoor, dat mag je in je tasje stoppen of weer aantrekken, wat je wilt.”
Hij stond op, stak zijn hand uit. Ik stak die van mij naar hem uit en… hij gaf me een handkus!
“Ik hoop gauw wat van je te zien, mooie dame. En dan doel ik niet alleen op tekst,” gaf hij me met een knipoog mee.
Ik snapte dondersgoed waar hij op doelde. En ja, hij kon dat krijgen ook van me. Glinsterend van mijn nat.

Vals spel

Bij het koffieapparaat in het midden van de lange gang kwam hij haar voor het eerst tegen, hij met een plastic bekerhoudertje in de hand, zij met een kartonnen doosje. Ze was er een paar stappen eerder en wachtte.
“Hoeveel heb jij nodig?” vroeg ze hem.
“Vijf.”
“O, ik acht. Ga jij dan maar eerst.”
“Welnee joh, ik heb geen haast, dus ga je gang.”
De reden dat hij haar voor liet gaan, was omdat hij haar graag wat langer zag. Ze leek hem een kittig katje, ingegeven door het korte, roodkoperen haar en de felle oogopslag. Haar blouse spande om stevige borstjes, een strakke suède broek liet zien dat de rest ook in proportie was met haar tengere lichaamsbouw en lengte. Maar de buitenkant buiten beschouwing gelaten leek ze hem sowieso leuk. Ze straalde namelijk een vrolijkheid uit waar hij blij van werd. Terwijl ze de bekertjes vulde met koffie en thee, ontstond er een gezellig gesprek.
Ze kwamen elkaar daarna nog een paar keer tegen bij de koffiemachine, ze lunchten een keer samen in de bedrijfskantine en erna zochten ze elkaar zo nu en dan op om in de middagpauze een stukje te lopen. Hij zag haar graag en hij vond hun samenzijn verfrissend. Zij wist hem namelijk met haar openheid en uitbundigheid te stimuleren om wat losser te worden, minder introvert en bedachtzaam. Eigenlijk, zo moest hij aan zichzelf toegeven, was hij stiekem een beetje verliefd op haar geworden. Beiden waren ze single, dus dat zou geen sta in de weg zijn. Het enige punt was dat zij, zo schatte hij in, rond de vijfendertig was en hij tegen zijn pensioen aanzat.

Tegen de middagpauze krijgt hij een WhatsApp van haar. Gaan we zo naar buiten? Lekker even genieten van het mooie weer? Hij stuurt gelijk een berichtje terug. En ik van jou genieten? Ja, graag. Hij krijgt een tong uitstekende smiley retour.
Hij wacht buiten op haar. Het is een warme septemberdag, bijna tropisch warm zelfs en wat hem betreft mag dat zo nog een tijdje blijven. De herfst en winter zijn niet zijn jaargetijden. Hij geniet van de luchtig geklede vrouwen en meiden die passeren, op weg naar het verderop gelegen gedeelte met winkeltjes en kleine eetgelegenheden. Zoals hij dadelijk ook met Sharon gaat doen. Sinds hij met haar omgaat, is zijn levenslust weer op het peil van voor het laatste verlies. Twee keer was hij getrouwd. Zijn eerste vrouw was na een kort ziekbed overleden; ze was veel te jong geweest voor de dood. Zijn tweede vrouw was verongelukt. Een man had haar door de laagstaande zon niet van rechts zien aankomen en had haar wagen vol in de flank geraakt. Op weg naar het ziekenhuis was zij overleden. Hij had zich op zijn werk gestort en lange tijd het leven links laten liggen. Totdat zijn goede vriend Tom hem min of meer gedwongen had om hem te vergezellen tijdens een veertiendaagse wandelvakantie op Corsica. Die trip had er in elk geval voor gezorgd dat hij weer met enige zin en plezier naar het leven keek en daaraan weer deelnam.
“Hallo! Wat sta jij te somberen Marc?”
Het is Sharon en ze kijkt hem onderzoekend aan.
“Nee hoor, ik somber niet.”
“Jokkebrok.” Ze geeft hem een vriendschappelijke por. “Kom, dan gaan we naar het parkje en onderweg vrolijk ik je op.”
Ze is ook luchtig gekleed, in een mouwloos hemdje en een rokje dat tot halverwege haar bovenbenen reikt. Ze lopen in de richting van het winkelgebied en vlak ervoor slaan ze af, de straat in die naar het parkje gaat. Het is een straat met oude, fraaie huizen en een brede groenstrook in het midden die aan weerszijden een bomenrij heeft. Als een fiets op het smalle trottoir de doorgang voor twee hindert, laat hij haar galant voorgaan en ook om ongegeneerd van haar achterkant te genieten. Verrast en verbaasd kijkt hij naar de rits in het rokje. Die van boven tot onder doorloopt en van beide kanten open te ritsen is. Het roept bij hem de vraag op wat de bedoeling van de draagster is om zo’n rokje aan te schaffen en wat de reden kan zijn om die onderste rits open te ritsen. Hij kan zich er iets ondeugends bij voorstellen. Zoals hij redenen kan bedenken waarom hij dat zou willen doen, bijvoorbeeld om die verrukkelijke billen van haar te kussen. Of zijn neus tussen die bilspleet van haar te steken. Of…
“Zoeken we een bankje in de schaduw of in de zon?”
In zijn geile gedachten verzonken is het hem ontgaan dat ze al bij het parkje gearriveerd zijn.
“Eh, in de schaduw? Anders zijn we dadelijk gebraden of we hebben geen zin om terug te keren naar het werk.”
Het is een lieflijk parkje. Rondom een grasperk staan bankjes. Ieder bankje staat tussen een groen gespoten ijzeren pergola, waarlangs en overheen een klimmer groeit. Ze nodigen uit om te gaan zitten en tot rust te komen.
Ze zijn duidelijk niet de enigen die het parkje hebben opgezocht om van deze nazomerse dag te genieten. Diverse bankjes zijn bezet. Ook voor de middelbare school is de middagpauze er en groepjes meiden passeren hen aan de overkant van het grasperk. Ze hebben hun gezonde of ongezonde lunch bij Albert Heijn, de bakker of de groentezaak gehaald en lopen terug naar school. Wat hem opvalt, is dat ze allen hotpants dragen. Er is er niet eentje bij die een broek, rokje of jurkje aanheeft. Hij kan zich niet indenken dat er iemand op school heeft bepaald dat ze deze dag aldus gekleed moesten gaan. Net zo min als hij zich kan voorstellen dat ze dat onderling hebben afgesproken. Hoe het ook zij, ze zijn hot in hun pants en met welgevallen kijkt hij de meiden na.
“Is dat lust voor jou, Marc?”
Haar vraag overvalt hem. Hij laat met tegenzin zijn blik los van het groepje meiden en kijkt haar vragend aan.
“Wat bedoel je?”
“Ik bedoel of die broekjes – en ze wijst naar de verderop verdwijnende meiden – je opwinden.”
Hij werpt nog gauw een blik naar de meiden, die bijna het park uit zijn en kijkt haar weer aan.
“Nee. Ik vind het leuk om te zien en naar te kijken, maar het windt me niet op.”
“Heeft dat met de leeftijd te maken?”
“Van hun of van mij?” vraagt hij afwezig, want hij is nog bezig met het waarom van haar vragen.
Ze schiet in de lach. “Ik doelde op de leeftijd van die meiden, want ik mag toch hopen dat jij nog lustgevoelens hebt.”
“Ja…,” aarzelt hij.
Het gaat een kant op waar hij zich bepaald ongemakkelijk bij voelt.
“Nou, kom op, wat windt jou dan wel op als die hotpants dat niet doen? Wat maakt je geil?”
De directheid van deze vraag maakt hem zenuwachtig.
“Waarom wil je dat weten?”
Ze haalt licht haar schouders op.
“Als die meiden in hun hotpants je niet opwinden, komt bij mij de vraag op wat jou dan wel opwindt. Ik ben daar dan nieuwsgierig naar.” Ze knijpt haar ogen iets toe. “Je vindt het gênant om daarover te praten, hè?”
“Ja.”
Ze gaat verzitten, slaat haar benen over elkaar. Kort gaan zijn ogen naar het stukje dijbeen dat ze daarmee ontbloot en zijn onrust aanwakkert. Als hij haar weer aankijkt, ziet hij een ondeugende twinkeling in haar ogen.
“Ik doe een gok. Toen je me daarstraks steeds voor liet gaan daar waar het trottoir te smal was voor ons tweetjes, was dat natuurlijk heel galant van je. Maar dat had ook een andere reden hè?”
“Nee hoor.”
“Oh, dat is de tweede keer in deze pauze dat je jokt.”
“Nou, oké dan.” Hij schuifelt ongemakkelijk heen en weer. “Je rokje intrigeerde me.”
“De ritsen.”
“Ja.”
“En, wat intrigeerde je?”
Hadden die meiden zonet niet een andere route naar school kunnen nemen? Dan hadden Sharon en hij nu wellicht gekletst over record na record dat deze septembermaand met het weer verbrak.
“Eh…, wat de reden voor je was om zo’n rokje te kopen,” is zijn laffe reactie.
“Vanwege de tweewegrits?”
“Ja.”
“Wat denk je van lekker brutaal en spannend? En zeg eens eerlijk, vond jij dat ook niet? Maakte de gedachte je niet geil om die onderste rits open te ritsen?”
Hij bloost en hij ziet dat ze dat merkt. En, heel gênant, hij voelt dat er leven komt in zijn pik. Hij gaat iets verzitten om dat in elk geval voor haar te verbergen.
“En vroeg je je toen af wat ik eronder aanheb?” Weer verschijnt er die ondeugende twinkeling in haar ogen. “Als ik er tenminste wat onderaan heb.”
De kop van zijn pik knelt tegen de rand van zijn slip.
“Heb je er wat onder aan?” vraagt hij met onvaste stem.
Ze grijnst. “Ja. En wil je nu weten wat? Of nee, ik weet iets leukers, ik laat je ernaar raden.”
Zijn mond zakt nog net niet open.
“En om het voor jou ook leuk te maken…” Ze wordt nu helemaal enthousiast. “Jij moet raden welke kleur het heeft, wat het voor lingerie is en van wat voor materiaal het is. En voor ieder goed gegeven antwoord doe ik op de weg terug naar kantoor de onderste rits een vinger omhoog Kun je je indenken wat dat bij drie vingers is?”
Ze staat op van het bankje, draait haar rug naar hem toe en laat met haar wijsvinger zien tot waar de rits bij ieder goed gegeven antwoord komt. Bij één zal misschien net de onderkant van haar billen te zien zijn, bij twee reikt de rits tot bijna halverwege de billen en bij drie… Zijn opwinding is niet langer voor haar te verbergen, beseft hij. Iets waar hij zich niet langer druk om maakt. Ook wat de beweegredenen voor haar eh, vraaggesprek waren, interesseert hem allang niet meer. Het enige waar hij nu op hoopt zijn drie goede antwoorden.
“Maar je geeft wel eerlijke antwoorden, Sharon?”
“Ja, dat ik beloof ik.” Ze gaat weer naast hem zitten.
“Maar,” voegt ze er nog aan toe, “als je drie foute antwoorden geeft, verlang ik iets van jou.”
“En dat is?” aarzelt hij.
“Speel je wel eens met jezelf?”
Jeetje, waar gaat dit nu weer heen?
“Ja,” antwoordt hij wat stuurs.
“Geregeld?”
Een licht schouderophalen.
“Hoezo?”
Hij heeft helemaal geen zin om haar te vertellen dat hij bijna dagelijks wel even aan zijn pik zit, zeker sinds hij haar heeft leren kennen. Niet dagelijks in een klaarkomen, maar in een aanraken, terwijl zijn gedachten bij haar zijn.
“Eh, ja.”
“Oké. Dan wil ik dat je me belooft dat je bij drie foute antwoorden van je pik afblijft totdat je van mij toestemming krijgt om er weer mee te mogen spelen en je af te trekken. Deal?”
Jezus nog aan toe, daar vraagt ze wat van hem! Als hij daarin al meegaat, moet hij in elk geval één antwoord goed hebben om dat te ontlopen. Hij probeert een inschatting te maken. Vorige week passeerde hij toevallig de lingerieafdeling van de Bijenkorf. Had hij daar andere dingen zien hangen dan strings? Hij kon het zich niet voor de geest halen. Dus hoe groot was de kans dat zij wat anders aanhad?
“Oké, deal,” kreunt hij.
“Nou, dan ben ik benieuwd, brandt los.”
“Ik denk dat je een stringetje aanhebt.”
Ze trekt een pruillipje en schudt haar hoofd.
“Nee, helaas, dat is fout. Ik heb namelijk een hipster aan. Weet je wat dat is?”
Nu schudt hij zijn hoofd.
“Zie het maar als een kruising tussen een string en een boxershort.”
“O, oké.” Alsof dat hem interesseert. “En de kleur van die eh, hipster is zwart?”
“Oh Marc, weer fout. Het is een blauwe. Jeetje, je hebt nog maar één kans om de rits een stukje omhoog te krijgen. En bij een volgend fout antwoord…”
Hij weet maar al te goed wat dan de consequentie is en daar moet hij niet aan denken! Het zweet parelt nu op zijn voorhoofd en nee, dat is niet van de zomerse warmte. Jeetje, wat is super vrouwelijk? Kant? Zijde? Ja, dat wel, maar het kan net zo goed zijn dat ze iets aanheeft van zo’n eh, kunststof materiaal, kom, hoe heet dat ook alweer? Polyester? Polyamide? Of is dat hetzelfde?
“Ik weet niet of ik het goed zeg, maar polyester? In elk geval iets van een kunststof.”
“Ah jeetje, Marc.” Ze kijkt hem met een meewarige blik aan. “Opnieuw fout. Je hebt echt pech man. En de rits blijft dicht en je mag je pas aftrekken na mijn toestemming. Het is namelijk een hipster van kant.”
Ze staat op. “Kom, we moeten weer terug, de plicht roept.”
Ook hij staat op. Zijn gedachten zijn niet bij die plicht, maar bij de deal om niet met zichzelf te mogen spelen. Hoewel dat voor haar natuurlijk nooit te controleren is. Aan de andere kant, een deal is een deal. En om heel eerlijk te zijn windt de gedachte hem op dat zij de controle daar nu over heeft.
“Niet zo treurig kijken, er zijn nog andere dingen dan wellust hoor.” Ze grijnst. “Denk maar aan werklust, eetlust, levenslust…”
“Ja hoor, het is goed met je. Maar eh, heb je al een idee hoe lang je me laat eh…”
Ze haalt haar schouders op. “Och, dat weet ik nog niet hoor. Misschien laat ik je vanavond al met jezelf spelen en misschien laat ik je een paar dagen of een week lang spartelen.”
Terug op het werk geeft ze hem bij het koffieapparaat een vluchtige kus op de wang.
“Ik moet nog naar het toilet. Ik vraag vanavond nog wel even in een WhatsApp je hoe het met je gaat.”
En terwijl zij de dames ingaat, loopt hij hoofdschuddend in de richting van zijn afdeling. Hoe heeft zij hem in hemelsnaam zo gek gekregen om in haar spelletjes mee te gaan? En was het vooropgezet van haar? En zo ja, met welk doel?

***

Op het toilet tilt ze haar jurkje een stukje op, trekt haar slipje tot op haar knieën en gaat op de toiletbril zitten. Ze kijkt naar het labeltje van het zwarte stringetje en ziet daarop staan dat het van 70% polyester en 30% viscose is. Ze grijnst. Goh, alle drie antwoorden waren goed. Ze leunt iets achterover. Haar hand gaat naar haar kutje. Morgen wil ze kijken of ze hem zo gek krijgt dat hij zijn pik gevangen laat zetten in het kuisheidskooitje. Dan heeft ze hem echt in haar macht. Ze beroert haar clitoris en bevredigt zo haar lustgevoelens.

3162917594791d8a16c9

Atlantic, kamer 5.12

sunset-49564_960_720
De zon zakte al langzaam richting horizon, maar de warmte van de zomerse dag zinderde nog na. Hij zat in een loungestoel, die hij zo had neergezet, dat hij zowel het strand als het terras kon overzien. Het strand dat gestaag leegliep en het terras dat zich vulde met mensen, die nog wat gingen drinken of eten voordat ze huiswaarts keerden. Iets wat hij niet hoefde, naar huis gaan. Hij had voor vannacht een ruime kamer geboekt in een hotel vlakbij, met balkon dat uitzicht bood op strand en zee.
Het had hem een goed idee geleken om hier nog een keer naar terug te keren, precies een jaar na het overlijden van zijn vrouw. Haar verlies was nog steeds elke dag aanwezig, een smeulend verdriet, dat soms plotsklaps oplaaide en hem raakte met een weemoedige pijn. Zoals nu. Teruggetrokken in zichzelf en met zijn gedachten bij haar, was hij zich niet meer bewust van wat er om hem heen gebeurde.
“Hai.”
Hij keek op. De vrouw die voor hem stond, werd goud omlijst door de stralen van de zon achter haar. De roodkoperen krullenbos rond haar gezicht leek wel te vlammen. Het gele zomerjurkje liet veel, onrustig makend veel van haar gebronsde benen zien.
“Er zijn nog weinig plekjes beschikbaar. Mag ik naast deze, weliswaar aantrekkelijke, maar ook intens verdrietig kijkende man komen zitten?”
Er klonk geen spot in haar stem door, eerder een verontschuldiging hem te moeten lastigvallen.
“Ja.”
Het was lang geleden, dat hij een zo aantrekkelijke vrouw naast zich had gehad. Zijn Janet was de laatste geweest, ondanks dat zij op haar sterfbed tegen hem had gezegd dat hij door moest gaan met z’n leven en dat daarin zeker ook ruimte moest zijn voor een andere vrouw. Hij had zichzelf die ruimte niet gegeven, maar zich terug getrokken in het verlies en zijn verdriet.|
“Ja, natuurlijk.”
Toen ze in de lage loungestoel ging zitten, slikte hij; het toch al korte jurkje leek nog korter te worden. Als hij zich voorover zou buigen en zij haar benen iets spreidde, zou hij ongetwijfeld kunnen zien wat ze verder aan had en misschien zelfs zien of de kleur van haar haar de echte was?
Hij schrok, dat hij zijn gedachten de ruimte gaf om die kant op te gaan en misschien nog meer van de gevoelens die daarmee gepaard gingen. Het maakte hem nerveus.
“Ik zie je verdriet, wil je erover praten?”
Waarom hij dat deed, wist hij niet, maar hij deed het. Ze luisterde, legde een hand op zijn arm. Het praten erover, zijn verhaal eens kwijt te kunnen, voelde… bevrijdend. Hij was zich onder het vertellen niet eens bewust geweest, dat haar troostend strelende hand zich verplaatst had van zijn arm naar zijn bovenbeen. Waar ze licht overheen wreef, haar vingers aan de binnenkant van zijn been. Vingers die daarbij onrustig makend dicht bij zijn kruis kwamen.
Na zijn verhaal was er even een moment van stilte, waarbij ze beiden onderuit gezakt in de loungestoelen in hun gedachten verzonken waren. Een stilte, die zij doorbrak met de vraag:
“Zonet hè, toen ik naast je ging zitten, waar dacht je toen aan?”
Jeetje, dat kon hij haar toch niet opbiechten?
“Ik deed wat met je hè? Ik zag naast je verdriet ook ineens wat anders in je ogen. Ik dacht daar iets van geilheid in te lezen. Klopt dat?”
“Ja…”
Hij aarzelde of en hoe verder te gaan.
“Vertel.”
“Jeetje, nou, ik eh, ik vroeg me af…”
Ze kneep even in zijn bovenbeen.
“Nou?”
“…wat voor slipje je aan zou hebben. En eh, of het daar zou laten zien, dat je rode kleur haar je echte kleur rood is.”
Pff, dat was eruit.
Een uitbundige lach rolde over haar lippen en ging over in gegrinnik.
“Zal ik je dat dan verklappen?”
Ze legde weer haar hand op zijn bovenbeen.
“Om met het eerste te beginnen, ik draag zelden een slipje en ja, ik ben ook nu sliploos. En wat het tweede betreft, mijn haarkleur is echt, alleen zal je dat van onder niet bevestigd zien, want ik heb een kaal kutje.”
Ze grijnsde.
“En omdat we nu beiden het een en ander aan intimiteiten gedeeld hebben, moesten we ons maar eens voorstellen, toch? Ik heet Marja.”
“En ik John.”
Hij voelde zich prettig bij haar en misschien zelfs meer dan dat. Hij voelde zich tot haar aangetrokken. Hij wilde graag nog een tijdje in haar bijzijn vertoeven en om niet het risico te lopen, dat ze na een drankje zou verdwijnen, stapte hij over zijn schroom heen en vroeg:
“Heb je wat te doen vanavond, Marja?”
“Ja.”
Was de teleurstelling op zijn gezicht af te lezen?
“Ik denk dat ik de avond met de aardige man naast me ga doorbrengen en misschien, als hij dat ook wil, de nacht.”
Verrast keek hij haar aan, terwijl zijn hart een sprongetje maakte.
Ze lachte.
“Dan kan je gelijk controleren, of ik daarstraks de waarheid sprak.”

De avond was een prettige geweest. Eerst eten op het terras, met een heerlijke fles witte wijn erbij. Daarna een wandeling langs de branding, onder het licht van de maan, de armen om elkaar heen. Armen, die langzaam naar beneden zakten, om op elkaars kont te eindigen. De innige omhelzing, de eerste zoen, hete zoenen en een verlangen naar meer.
Op zijn hotelkamer schopte ze haar sandaaltjes uit, ritste haar jurkje open en liet deze op de grond glijden. Meer had ze niet aan. Hij had twee kledingstukken meer uit te doen.
Ze zoenden elkaar weer. Haar tong drong zich naar binnen. Al snel zat hij lager, zoende haar hals, knabbelde op haar oorlelletje, kuste haar borsten, zoog haar tepels stijf, terwijl hij ondertussen zijn vingers langs haar schaamlippen en clitoris liet cirkelen, waarbij een enkele keer plagend even haar lustknopje aanraakte, wat haar steeds een diepe kreun ontlokte. Hij hurkte, liet zijn tong haar navel binnen gaan, wat haar deed giechelen. Eindelijk gaf hij haar vagina aandacht. Haar lippen waren al iets vaneen en de glans van nat liet zien dat ze zin had, dat ze geil was. Kort drukte hij zijn gezicht in haar kruis, kuste haar daar, snoof de geur op, om dan op te staan, haar op te tillen en naar het kingsize bed te dragen.
Waar zij meteen het initiatief nam. Ze drukte hem achterover, ging op zijn bovenbenen zitten en nu liet zij haar lippen van boven naar onder gaan in warme kussen, ze knabbelde op zijn tepels, liet sensueel haar handen langs zijn lichaam gaan. Tot aan zijn lid, dat ze nu met beide handen beetpakte. Met glinsterende ogen keek ze hem aan, een ondeugende lach rond haar lippen. Die zich daarna om zijn lid sloten. Deze keer kreunde hij, sloot daarbij z’n ogen. Heel even schoot Janet door hem heen, maar hij wist dat zij hem haar zegen hiervoor gaf.
Ze kwam omhoog, schoof iets naar voren en bracht zijn lid tussen haar andere lippen, waarna ze zich genotvol liet zakken, om hem vervolgens te berijden. Afwisselend teder plagend, dan weer wild stotend. Op het moment dat ze voelde dat hij zou komen, stopte ze, gleed van hem af, kwam naast hem liggen. Waarna ze zich weer overgaven aan zoenen, strelen. Totdat hij haar penetreerde en het hem zowaar lukte niet eerder klaar te komen, totdat haar orgasme zich aandiende.
Tevreden en loom lagen ze naast elkaar, totdat ze opveerde.
“Ik ga even naar de badkamer, ik voel namelijk wat lekken,” lachte ze. “Val jij ondertussen niet in slaap?”
“Nee hoor,” lachte ook hij, “want ik ben nog lang niet op je uitgekeken.”
Terwijl zij in de badkamer verdween, deed hij alle lichten uit en liep het balkon op. De warmte van de dag hing nog steeds in de lucht. Hij keek uit over het donkere water, luisterde naar de branding, zoog het leven in zich op. Hij voelde zich zielsgelukkig.
Armen gleden om hem heen, haar hete lichaam drukte zich tegen hem aan. Ze kuste zijn nek, kwam naast hem staan, pakte zijn half stijve lid.
“Wil die nog wel een rondje, denk je?”
Grijnzend keek ze hem aan.
“Eh, ik denk dat die daar nog wel zin in heeft, ja.”
“Durf je het hier?”
Ze boog voorover en zette haar onderarmen op de leuning van de balkonafscheiding. Hij keek even naar links en rechts, waar het bij de buren donker was en op het strand ver beneden hen was ook geen activiteit meer te bespeuren. Ach, so what, het ergste wat kon gebeuren, was dat ze de kamer uitgezet werden. Hij knikte.
“Wil je me anaal nemen? Of is dat iets wat je tegenstaat?”
Zijn geslacht beantwoordde die vraag meteen door te zwellen tot een gigantische erectie.
“Ik zie het al,” lachte ze en ze strekte haar rug, duwde haar onderlichaam naar achteren, zette haar voeten uit elkaar. Met zijn speeksel bevochtigde hij haar tweede gaatje, drong eerst een vinger naar binnen om haar daar al wat op te rekken, voordat hij voorzichtig bij haar naar binnendrong. Owh, wat was ook dit heerlijk. Een zucht ontsnapte haar, die overging in een genotvol gekreun, toen hij langzaam op en neer stootte. Deze keer kwam hij niet klaar, maar zij daarentegen bereikte een nieuw en heftig orgasme, dat ze moest smoren met een vuist tegen haar mond gedrukt.

De volgende ochtend duurde het heel even om te beseffen waar hij was en wat er de avond ervoor was gebeurd. Met een ruk draaide hij zich om, op zijn zij, om dan, op het kussen naast zich een wilde bos rode krullen te zien. Meteen brak een glimlach door op zijn gezicht en een intens gevoel van blijdschap overspoelde hem. Ook zij opende haar ogen, die hem aankeken en bijna gelijk gingen stralen.
“Een goedemorgen, John. Dit is een prettig ontwaken.”
Ze stak haar hand uit en streelde zijn borst.
“Van mij mogen hier nog veel, oneindig veel ochtenden op volgen, als jij dat ook wilt.”

***

Ze liepen hand in hand terug langs de branding, in de richting van de familiebadplaats. In de verte konden ze de lichtjes zien van de strandterrassen. En daaropvolgend die van het hotel. Ze kneep even in zijn hand.
“Gaan we het straks nog eens doen op het balkon, John?”
Hij glimlachte bij de gedachte aan toen.
“Dat wond je op, hè?”
“Ik vond dat ontzettend geil, ja. Jij toch ook?”
“Ja.”
Hij haalde het beeld van de volgende ochtend voor de geest, het moment dat hij ontwaakte en hij haar naast zich lag liggen en wat een gelukzalig gevoel hem dat gaf.
“Maar?”
“Niets maar, ik dacht aan de ochtend erna, hoe blij ik was dat je nog naast me lag.”
Ze hield haar pas in, stopte.
“En, nooit spijt daarvan gehad?”
Hij ging achter haar staan en sloeg zijn armen om haar heen.
“Nee. Geen dag.”
“Dat hoor ik graag,” glimlachte ze.
Voor een moment waren ze stil en keken uit over de donkere zee, waar de golfjes oplichten in het licht van de bleke sikkel van de maan.
“Ben ik nog steeds dezelfde als toen, John?”
“Nee,” fluisterde hij zachtjes in haar oor. “Je hebt nu een buikje, Marja.”
“Een buikje?” grinnikte ze. “Zeg maar gerust een buik.”
Liefdevol legde hij zijn handen onder de bolling van haar buik.
“Het was een leuke verrassing om hier naar terug te keren, John. Maken we daar een traditie van, elk jaar op deze dag van onze eerste ontmoeting?”
“Ja, dat is leuk.”
Hij streelde over haar buik.
“En volgend jaar dan met ons drietjes.”
“Ja,” lachte ze liefdevol.
Ze knikte naar de maan.
“We hebben nog niet over een naam nagedacht. Zullen we haar Luna noemen?”
“Luna… Ja, dat vind ik een mooie naam voor haar.”

De sleutelvraag

Hij schoof de 35 euro onder het etensbord en stond op van tafel.
“Het smaakte me weer uitstekend, meneer Fritz.”
De oude meneer Fritz, Oostenrijker van geboorte, stopte even met het schoonpoetsen van een bierglas.
“Dank u.”
De oude baas wendde zijn hoofd naar zijn dochter, die aan het andere einde van de bar in gesprek was met een vrouw.
“Uw koffie komt er aan.”
Hij had de vrouwen al opgemerkt direct nadat hij van tafel was opgestaan. Zijn interesse was meteen gewekt door het witte broekje van de hem onbekende vrouw, die met de rug naar hem toe stond. Jammer dat ze er geen zwarte panty en enkellaarsje onder droeg, dat had hij nog geiler gevonden.
“Dat heeft geen haast,” liet hij meneer Fritz weten en hij liep de richting van de vrouwen uit, op weg naar de uitgang. 1Zijn ogen waren gefocust op het broekje en op de inhoud. Haar kont had het volume dat hij graag zag en de bilrondingen gingen fraai over in de diepte van haar bilspleet. Ertussen zat iets wat hem buitengewoon intrigeerde: een doorlopende ritssluiting. En waar die bijna tussen haar benen verdween, zag hij twee ritsen. Waarom was de afstand tot aan het halletje zo kort? Was er een vanzelfsprekende reden te vinden om nogmaals heen en weer te gaan? Of ook maar iets waarom hij op z’n hurken achter haar kon gaan zitten? Een ingeving kwam niet zo snel en licht balend liep hij door de twee openstaande deuren van het halletje naar buiten. Kortaf groette hij de beide dorpelingen, die naast de toegang tegenover elkaar in gesprek waren. Drie tafels van hen vandaan ging hij op de bank zitten.
Het terras had de breedte van een vierkant tafeltje en twee stoeltjes tegenover een langs de gehele gevel op maat gemaakte houten bank. Een eveneens smal trottoir scheidde het terras van de doorgaande weg, die naast de uitspanning gekruist werd door een enkel spoor.
Hij stak een sigaret op, de reden dat hij na het eten altijd naar buiten ging en het verkeer aan zich voorbij liet gaan. Iets waar hij deze keer geen oog voor had. Het broekje hield hem bezig. Dat dat een lekkere kont omvatte, was hem niet ontgaan. Voor achterkanten hoefde hij niet bewust om zich heen te kijken, die werden automatisch gespot door iets in zijn hersenen. En fraaie konten in een jurkje, rokje, pants of strakke broek gaven hem dan voor een moment een blij of soms een licht opgewonden gevoel. Maar dit broekje was van een andere orde. Wat door de doorlopende ritssluiting met ook nog eens die twee ritsen kwam. Als zij die opentrok, de ene eerst aan de achterkant naar boven, de andere daarna naar voren, dan… Alleen die gedachte al maakte hem geil. Zou ze er een slipje onderaan hebben? Of ontblootte ze daarmee gelijk haar lustopeningen? Zijn paal knelde in z’n slip en hij schoof iets naar het tafeltje toe om, gedekt door het tafelblad, zijn hand tussen spijkerbroek- en slipband te wurmen en zo zijn lid enige bewegingsvrijheid te geven. Wat waren haar motieven geweest om juist dat kledingstukje aan te schaffen en waarom droeg ze dat vandaag?
Zijn gedachten werden onderbroken door de komst van dochter Fritz, die zijn koffie kwam brengen.
“Het spijt me dat u er zolang op moest wachten.”
Ze zette de koffie voor hem neer.
“Mag ik er even bij komen zitten? Ik wil u namelijk wat vragen.”
Zonder zijn antwoord af te wachten nam ze naast hem plaats.
“We hebben iemand wiens auto panne heeft gekregen en Bert, u weet wel, de garagist, kan die wagen morgen pas gerepareerd hebben. Nu hebben wij geen kamers vrij en ik probeer voor haar een oplossing te vinden. Bent u wellicht genegen om voor één nacht…? En voelt u zich niet bezwaard om nee te zeggen hoor, want dan zoek ik een andere oplossing.”
Nee was inderdaad wat meteen in hem opkwam. Weliswaar had hij de ruimte voor een logé, maar hij was graag op zichzelf en om dus gastheer te spelen voor… Het broekje!
“Eh, gaat het om de vrouw met wie u net stond te praten?”
“Ja, om haar gaat het. En ze betaalt u, als u ja zegt, een vergoeding die gelijk is aan de prijs van die van onze kamers.”
“En het gaat om één nacht?”
Het was een reactie voor de vorm, het besluit om ‘broekje’ een slaapplaats te bieden, was in een split second genomen.
“Ja, want als het goed is, heeft Bert morgenmiddag haar wagen weer klaar.”
“Nou, goed dan.”
Opgelucht stond ze op om de vrouw het goede nieuws te vertellen, hem met een probleem achterlatend; zijn lid was tijdens het gesprek in ruststand gegaan, maar meteen nadat bekend was om wie het ging, was het gelijk weer enthousiast geworden. Hij vestigde zijn aandacht op het verkeer, in de hoop dat zijn erectie verdwenen was voordat zij kwam. En er kwam nog genoeg voorbij op deze nog steeds zwoele zomeravond. Toeristen in hun auto of op de fiets en natuurlijk de dorpelingen en de landbouwers op hun zware tractoren, met meestal erachter enorme landbouwmachines. Geregeld werd er kort geclaxonneerd als de twee dorpelingen op het terras werden gezien, die dan terug zwaaiden of de bestuurder iets nariepen.
Kort nadat mevrouw Fritz was verdwenen, kwam zij het terras op. Zijn lid had voldoende aan stijfheid verloren dat hij op durfde te staan om haar te begroeten. Het gesprek van de twee verstomde en hun ogen volgden haar. Hij realiseerde zich dat hij, als hem ernaar gevraagd was wat zij verder aan kleding aan had, hij daar geen antwoord op had kunnen geven. Het hemdje was strak en liet haar navel vrij. Haar tepels tekenden zich af in de stof. Asblond haar kwam tot net op de schouders. De lippen waren zachtroze gestift. Zijn ogen gingen voor heel even naar het broekje. De ritssluiting liep door tot aan de bovenkant! Ze stak een hand naar hem uit en hij zag dat de lange nagels in dezelfde kleur waren gelakt als die van haar lippen. Deed ze soms aan escort, vroeg hij zich af. Hij zag dat de mannen zich naar elkaar toebogen en elkaar iets toefluisterden. Zouden ze denken dat hij een prostituee had besteld?
“Wat fijn dat ik bij je mag overnachten. Ik breng je daarmee toch niet in de problemen?”
Nou, jammer dan, mochten ze dat idee al hebben.
“Nee hoor, je bent welkom. Ik ben Peter.”
“En ik ben Eefje.”
“Zo klein ben je nu ook weer niet.”
Ze keek hem niet begrijpend aan.
“Eefje.
Ze schoot in de lach.
“Ja, sorry hoor, maar die naam hebben m’n ouders me nu eenmaal gegeven en daar moet ik dan mee doen hè?”
Ze ging naast hem op de bank zitten, legde haar schoudertasje naast zich neer. Mevrouw Fritz kwam aan hun tafeltje en vroeg of ze wat wilden drinken. Van het huis. Zij koos voor een ice tea, hij lustte nog wel een koffie.
Hij wist niet of hij het kon maken, maar ze leek hem spontaan genoeg en besloot daarom de gok te wagen.
“Je hebt een eh, apart broekje aan?”
“Goh, vind je?” grinnikte ze. “En vertel me dan eens Peter, wat vind je er zo bijzonder aan?”
Hij was opgelucht dat zijn gok goed uitpakte.
“Nou, met zo’n aparte ritssluiting heb ik ze nog nooit eerder gezien.”
Ze verraste hem compleet met haar “En dan heb je nog niet gezien wat ik daaronder heb.”
Hij voelde hoe hij kleurde en er weer iets in zijn broek begon te knellen.
“En waarom vind je die ritssluiting zo opwindend? Want de bobbel in je broek is me niet ontgaan hoor.” Haar ogen twinkelden. “Maar wacht even, ik wil iets comfortabeler zitten.”
Ze kwam iets van de bank omhoog om met één hand kussens van verderop te pakken. Haar andere hand ging tussen haar benen en beroerden de ritsen. Haar nagels tikten er plagend tegenaan. Ze legde een kussen op de zitting, de andere tegen de leuning.
“Zo, dat zit iets comfortabeler.” Ze keek hem met een ondeugend lachje aan. “En zal ik die vraag van me voor je beantwoorden? Je wilt vast zelf met die ritsen spelen, is het niet? Ze opentrekken en zien wat er zich al dan niet ontbloot?”
Het was niet de zomerse warmte die zijn gezicht deed vlammen.
“En wie weet laat ik je als beloning voor je gastvrijheid…?”
Haastig pakte hij het kopje van het schoteltje om zich een houding te geven en brandde bijna zijn mond aan de hete koffie.
“Of heb je een vriendin aan wie je trouw moet zijn?”
Hij slikte. “Eh, nee. Ik ben single.”
“Mooi.” Haar ogen vernauwden zich iets. “Hoe sta je tegenover kinky dingetjes?”
“Hoe bedoel je dat?” piepte hij benauwd.
“Sta je open voor verrassingen op seksueel gebied?”
Jeetje, wie haalde hij in huis, waar had hij ja tegen gezegd?
“Of ben je het type van recht op en neer?”
Ze lachte, een diepe lach die ergens vanuit haar onderbuik leek op te borrelen.
“Ik maak het je moeilijk hè? Een vriend en vriendin van me noemen me niet voor niets teefje. En straks zie ik wel hoe open je op dat gebied bent. Wil je nog een koffie?”
“Nee, dank je, maar ik ben wel toe aan een biertje.”
“Oké. Dan neem ik een witte, droge wijn.”
Haar directheid boezemde hem enige angst in. Jeetje, hij was sowieso al niet erg open in het zich uiten, laat staan op seksueel gebied. Hij was dan ook blij dat ze het onderwerp liet rusten voor dit moment. Wat er later op de avond ging gebeuren, zag of merkte hij dan wel. Hoewel hem dat wel bezig hield, terwijl zij op haar gemak observeerde wat er voorbij kwam en zelfs zwaaide als er een claxonnerende auto voorbij reed, de chauffeur in verbazing verder gaand. Wat kon ze bedoelen met kinky dingetjes en verrassingen op seksueel gebied? Hoewel hij niet helemaal bleu was in het erotische, kon hij zich daarin ook weer niet een avonturier noemen. En de laatste keer dat hij het gedaan had, lag door omstandigheden al weer een ‘eeuwigheid’ achter hem. Sterker, hij wist zich amper meer een voorstelling te maken hoe een vrouw er naakt uit zag. In levende lijve dan. De beelden die hij nog van vrouwen had, waren van de plaatjes op het internet. En onlangs was hij op een internetsite terecht gekomen met filmpjes in alle genres. Er waren categorieën bij die hem in het bijzonder opgewonden hadden. Vrouwen in latex. Of met lange leren laarzen aan. En met strapons, wat hem in een huiverend verlangen had gebracht om ook eens zo een anale ervaring te beleven. Dus als die dingen onder kinky vielen, dan stond hij open voor verrassingen! Hoewel de beleving in de werkelijkheid natuurlijk anders kon zijn dan veilig thuis voor de laptop gezeten, overpeinsde hij.
“Je moet niet piekeren hoor,” onderbrak ze zijn gedachten. “Daar krijg je rimpels van, plus dat je de dingen gewoon over je heen moet laten komen en ervaren. Pas dan kan je er een oordeel over vellen. Zo, en nemen we dan nu nog een rondje van hetzelfde?”

Toen het kwart over tien was geworden vonden ze het beiden een mooi moment om te vertrekken. Ze ging naar binnen om deze consumpties te betalen en om haar weekendtas te halen. Hij pakte de tas van haar over en met een armzwaai naar de mannen die nog steeds bij elkaar zaten, nam hij haar mee de hoek om, waar zijn auto stond geparkeerd. Het viel hem op dat de tas voor hoogstens de helft gevuld was.
“Dat was een korte trip?” en hij tilde even de tas omhoog.
“Ja, en om precies te zijn, voor 24 uur. Ik was er met die vriend en vriendin die me teefje noemen. Hij had een huisje gehuurd, dat voor de dag erna jammer genoeg al weer was verhuurd.”
“Jullie hadden een huisje voor één dag?”
“Ja. Maar dat is dan ook een bijzonder huisje hoor, helemaal ingericht met kinky spulletjes. En daar hebben we dus met z’n drietjes een etmaal lang allerlei leuke dingen gedaan en er ook foto’s en filmpjes van gemaakt.”
Hij zweeg, verward, terwijl hij met een klik op de afstandsbediening de portieren van de auto ontgrendelde. Ze was dus, pak ‘em beet, misschien drie uur geleden uit een huisje vetrokken waar ze met haar vriend en vriendin een etmaal lang allerlei seksuele dingen had gedaan? En dan wilde ze het straks nog eens dunnetjes met hem over doen?
Hij startte de motor, ging de spoorbaan over, sloeg meteen rechtsaf en kort erna reed hij het dorp uit.
“O, je woont hier niet?”
“Nee. Ik woon in een boerderijtje, een klein kwartier hier vandaan.”
“O leuk. Je bent dus boer?”
Deze keer lachte hij eens. “Nee joh. Ik heb het destijds spotgoedkoop kunnen kopen, omdat het behoorlijk achterstallig onderhoud had en in ongeveer driekwart jaar heb ik het helemaal naar mijn zin laten verbouwen.”
Over de kronkelende binnenweg genoot ze zichtbaar van bloeiende koolzaadvelden en van de velden met manshoge mais, terwijl hij zich een voorstelling probeerde te maken van wat zij in die 24 uur had gedaan en om zo nu en dan steelse blikken te werpen op haar gebruinde benen en het broekje. Waarvan hij de ritsen strakjes open mocht trekken? Zijn geilheid nam weer toe bij die gedachten. Die wederom werden onderbroken door haar.
“We zijn er nu bijna toch?” terwijl ze om zich heen speurde naar bewoning. Hij grinnikte, terwijl hij afremde.
“Ja.”
En hij draaide de auto de oprit naar het erf op, ze had niet zien aankomen dat ze er al waren. Het huis lag namelijk verlaagd in een kom van het landschap en was afgeschermd door de velden met koolzaad en mais en de uitlopers van een bos verderop.
“Wow,” ontsnapte het verrukt aan haar, “wat een idyllisch plekje.”
Hij pakte haar tas van de achterbank en gaf haar een rondleiding door het huis. Op de begane grond was er naast het gebruikelijke halletje en toilet de grote woonkamer met de compleet glazen achtergevel, die uitzicht bood op de tuin die afliep naar en eindigde bij een beekje. Verder alleen nog een enorme woonkeuken met bijkeuken voor voorraden, wasmachine en droger. En als je de keukendeur uitliep, kwam je op een veranda terecht, die langs bijna de gehele zijgevel liep.
“Owh, gaan we daar dadelijk nog even op zitten? Het is zo’n lekkere zwoele avond. Zonde om gelijk naar bed te gaan,” voegde ze er achteraan. “Of had jij een andere gedachte?”
Waarmee ze hem gelijk terugbracht naar de gesprekken op het terras en de verwachtingen die ze daarmee bij hem had gewekt.
“Nee joh,” jokte hij, “ik heb geen haast hoor. Wil je het eerst nog boven zien? Daar heb ik twee slaapkamers met elk een eigen luxe badkamer met toilet en in die van de logeerkamer zelfs met een bidet.”
“Ik hoef daar strakjes maar eentje van te zien hoor,” grinnikte ze, “maar laten we nu eerst maar lekker naar buiten gaan.”
“Met een witte wijn erbij?” opperde hij.
Terwijl hij het benodigde daarvoor pakte, nam zij de tas mee de veranda op en nestelde zich in één van de twee lage, luie fauteuils. Waarna hij zich een moment erna bij haar voegde met de wijn in een wijnkoeler. Hij schonk de glazen in.
“Nou, welkom in B&B Peter,” toostte hij met een knipoog, “en ik hoop dat u een aangename tijd hebt hier.”
“Dank u,” grinnikte ze, “ik ben benieuwd wat uw gastheerschap me nog meer brengt dan deze verrukkelijke wijn.”
“Dat hangt mede af van de wensen van de gast,” antwoordde hij voorzichtig.
Haar vrije hand ging naar het kruis van het broekje, haar andere hand zette het wijnglas terug op tafel.
“Daar heb ik zo wel mijn ideeën over.”
Haar handen gingen naar haar nek. Ze haakten het kettinkje los dat om haar hals hing en waaraan, zo zag hij dan, een sleuteltje hing. Ze legde het tussen hen in op het tafeltje.
“Maar of jij daar in meegaat, hangt af of je dit sleuteltje strakjes gaat gebruiken.”
Verbaasd staarde hij van het kettinkje met sleuteltje naar haar op. Wat kon daar de bedoeling van zijn?
“Moet ik straks iets ontsluiten?”
“Ja. Of niet. Aan jou dadelijk de keus.”
Ze pakte haar glas weer van het tafeltje, terwijl ze hem opnam. Hij keek naar haar tas, alsof daar de oplossing van het raadsel zat, maar hij zag er geen slotje aan hangen. Een foto schoot hem te binnen die hij eens op internet had gezien, van een vrouw met ringetjes door haar schaamlippen. Zou dat het zijn? Ze was er kinky genoeg voor.
“Zit je hier wel eens in je blootje buiten?”
“Nee,” fronste hij, want hij was nog met het sleuteltje bezig en de omschakeling naar deze nieuwe wending van haar vergde weer eens even het resetten van zijn gedachten.
“Waarom niet? Wat houd je tegen? Want vanaf de weg is het huis niet eens zichtbaar en ik neem niet aan dat er ineens iemand uit zo’n akker tevoorschijn komt,” grinnikte ze.
Hij haalde zijn schouders op.
“Dat is eigenlijk nooit bij me opgekomen,” bromde hij.
“Zullen we dan alvast voor de helft beginnen?” keek ze hem ondeugend aan. “Jij je T-shirt uit en ik mijn hemdje?”
“Waarom niet gelijk alles dan?” fronste hij nogmaals.
“Omdat…,” en ze boog zich naar hem toe, “ik graag de spanning opbouw.”
“Nog meer spanning? Je zit me vanaf onze ontmoeting op het terras al in spanning te brengen!”
“Is dat zo?” en grinnikend zakte ze weer terug in het kussen van de fauteuil. “Ik ben me dat niet bewust hoor,” plaagde ze.
“Nee, je bent de braafheid zelve.”
“Ja?”
Meteen ging ze rechtop zitten en trok in één beweging het hemdje naar boven en over haar hoofd uit. Ronde gebruinde borsten toonden hem dat die zeker geregeld zon te zien kregen. De bultjes op de tepelhoven verraadden haar opwinding, de tepels priemden zijn richting uit.
“Weet je zeker dat je met de rest wilt wachten?” vroeg hij haar, terwijl ook hij zijn shirt uittrok.
“Hmmm,” en ze kwam uit haar fauteuil omhoog en draaide zich om, haar rug naar hem toe.
broekje7.png Gespannen keek hij toe hoe ze zich iets voorover boog. Haar handen kwamen tussen haar benen tevoorschijn en trokken de ritsen iets verder naar achteren. Ze ging weer rechtop staan. Eén hand verscheen op de achterkant van het broekje. De vingers gleden over de stof naar de ritsen, pakten de bovenste rits beet. Die werd omhoog getrokken. Ze ging wederom voorover gebogen staan en beide handen trokken de stof van het broekje opzij. Verbluft staarde hij naar het paarse ding dat tussen haar bilspleet zichtbaar werd. Hij was niet zo naïef dat hij niet wist dat dat een buttplug moest zijn.
“Jeetje, dat is eh, verrassend. En heb je dat ding de hele tijd ingehad?”
Ze draaide zich weer naar hem om. Grinnikte.
“Ja, vanaf het moment dat ik van het huisje vertrok. Om het geile gevoel van die 24 uur nog vast te houden totdat ik thuis zou zijn.” Ze ging weer zitten. “En dat de reis me hierheen bracht, kon ik natuurlijk niet vermoeden, maar tot nu toe vind ik het een leuke onderbreking.”
Ondanks zijn onzekerheid over wat er ging gebeuren of wat er van hem verwacht werd, kon hij zeker beamen dat de ontmoeting en haar aanwezigheid hem opgewonden blij stemden.
“En heb je er dan geen last van bij het zitten?”
“Welnee joh, het is daardoor weliswaar meer voelbaar, maar dat maakt me dan juist nog geiler. Heb jij nooit iets anaal in gehad?”
“Nee.”
Haar ogen vernauwden zich.
“Hmmm.”
“Maar laatst zag ik op internet plaatjes van vrouwen met zo’n voorbinddildo en eh, nou ja, ik fantaseerde hoe het zou zijn als ze me daarmee namen.”
Een moment verbaasde hij zich over zijn openheid, gesloten als hij anders was over wat met seksualiteit te maken had.
Haar hand ging naar de voorkant van het broekje, haar nagels tikten tegen de andere rits.
“Misschien heb ik dan een verrassing daarvoor.”
Hij keek haar niet begrijpend aan. Of had ze soms buiten de buttplug in ook nog een strapon om? Iets wat hem stug leek.
“En? Ben je klaar voor het vervolg?”
Hij knikte. Ja, dat was hij zeker, zeer benieuwd naar wat hij te zien kreeg. Zou ze een kaal kutje hebben? Of licht behaard zijn?
Haar hand pakte de rits beet en zijn ogen volgden die naar boven. Haar andere hand dekte af wat er achter de geopende ritssluiting verborgen was.
“Dan komt nu de sleutelvraag,” gaf ze het vervolg aan. De afdekkende hand frummelde even in het broekje en kwam dan weer tevoorschijn, met…
Geschokt staarde hij naar de in een hard plastic kooitje gevangen penis.
“Dat is…,” stotterde hij, “je bent een?”
“Vrouw met iets extra’s, ja.”
Zij ‘las’ zijn reacties en reageerde dan: “En? Zie je mij nog steeds als vrouw?”
Tot zijn verbazing moest hij bekennen dat hij haar inderdaad nog steeds als vrouw zag, met alle rondingen op de juiste plaatsen, met de priemende tepels die zijn richting uitwezen. Hij knikte, was even niet in staat om er woordelijk op te reageren.
“En, wat ga je doen met deze vrouw met iets extra’s?”
Opnieuw keek hij haar in een niet begrijpen aan. Haar ogen gingen naar beneden en ze knikte licht met haar hoofd. Ook zijn ogen gingen naar beneden en vingen het door het licht van de lamp boven het tafeltje glanzende kettinkje met eraan het sleuteltje op. Dat was van het slotje op haar kooitje!
Nooit had hij enige behoefte gevoeld om iets met een man te doen. Maar zij was geen man. Zij was…, nog steeds Eefje. Maar met een penis. Ja. Maar dan wel aan een vrouw.
Een internetfoto van een vrouw met een strapon drong zich aan hem op. Als hij haar zo bekeek? Als Eefje met een strapon? Hij voelde het verlangen weer terugkomen om eens anaal genomen te worden met zo’n voorbinddildo. Tussen de zich aan elkaar opdringende gedachten was er eentje die zijn hand in de richting van het sleuteltje stuurde. Zij zag het. Een vage glimlach rondde zich om haar lippen.
Hij pakte het sleuteltje op, aarzelend. De enige penis die hij ooit in zijn handen had gehad, was die van hemzelf. Zij ging zitten, zakte onderuit in de fauteuil en spreidde haar benen. Hij keek nog een keer naar haar bijna naaktheid, naar haar vrouwelijke rondingen, naar het broekje dat hem geprikkeld had en eindelijk open stond, maar iets anders liet zien dan hij verwacht had te zien. En dat hem tot zijn verbazing opwond.
Toe maar, geef je over aan je geilheid,” moedigde ze hem met zachte stem aan.
Was hij geil? Ja. Hij stond op, ietwat onzeker nog, maar niet langer besluiteloos om haar te willen ervaren. Hij knielde tussen haar benen, stak het sleuteltje in het slotje en klikte het open, schoof het kooitje van haar penis af en haalde ook voorzichtig de ring achter haar scrotum weg. Maar wat was een vervolg? Vragend keek hij naar haar op.
“Sluit je lippen er maar eens om.”
Even was er weer een aarzeling, maar toch ook o zo nieuwsgierig naar hoe het zou zijn pakte hij haar penis beet en nam die in zijn mond. Direct voelde hij hoe die verstijfde. Haar handen pakten zijn hoofd beet en bewoog het over haar schacht heen en weer. Dieper en dieper liet ze haar fors in omvang toenemende penis zijn mond binnen dringen, totdat hij kokhalzende geluiden maakte. Dat weerhield hem niet om vervolgens zelf haar geslacht diep zijn mond in te laten gaan. Ze kreunde. Hij wist haar geil te maken! Iets wat hem deugd deed.
Een korte ruk aan zijn haren deed hem naar haar opkijken.
“Ben je klaar voor de volgende ervaring?”
“Anaal?”
Zijn ogen schitterden van lust.
Ze glimlachte.
“Ik zie dat ik niet op een verder antwoord hoef te wachten.”
Ze pakte haar schoudertasje van het tafeltje en haalde er een condoom uit tevoorschijn, stond op en pakte uit de weekendtas een flacon.
“Een glijmiddel,” verklaarde ze de inhoud.
Ze scheurde de condoomverpakking open. Hij zat nog steeds op zijn knieën, haar vooruit stekende en gezwollen geslacht vlak voor zich. Wat een joekel was het eigenlijk. Hij keek toe hoe ze behendig het condoom om haar penis afstroopte.
“Oké dan, kanjer van me, ga maar eens gebukt tegen het hekwerk van de veranda staan.”
Hij had geen nadere aansporing nodig. Hij voelde hoe ze de vettige substantie rond zijn anus smeerde. Een vinger drong zich naar binnen. Een niet onprettig gevoel, maar dat was nog maar haar vinger, besefte hij.
“Ontspan je,” klonk het achter hem. Dat was een lastige opdracht, want hij was dan toch enigszins gespannen voor dat wat ieder ogenblik bij hem naar binnen kon dringen. Hij voelde de kop van haar penis al tegen zijn aars duwen. Voorzichtig drukte ze door.
“Oefff, wacht even,” kreunde hij.
Ze hield in.
“Je hebt hem bijna, lieverd. Oké, daar gaat-ie.”
Een pijnscheut ging door hem heen toen de sluitspier zich gewonnen moest geven aan de indringer. Een pijn die wonderwel binnen de kortste keren verdwenen was; hij had haar in zich! Helemaal! En dat voelde…, wauw. Langzaam bewoog ze op en neer. Om dan allengs heftiger te stoten, waarbij haar ballen tegen zijn billen sloegen. O, wat was dit een heerlijk geile ervaring.
“Ohhh,” kreunde ze, “ik ga spuiten, ik k..kom, owhhh.”
Ze boog zich voorover en bleef voor een moment over zijn rug liggen, voordat ze uit hem gleed. Hij kwam overeind en draaide zich naar haar om. Haar ogen glansden, haar hele gezicht glom.
“Ohh, je was zo lekker nauw. Heerlijk vond ik dat. Maar hoe heb jij het beleefd?”
“Super! Ik vond het echt een fantastische ervaring.”
“Daar ben ik blij om. Voor hetzelfde geld was je afgeknapt om wat je te zien kreeg toen ik mijn broekje opende. Maar we zijn nog niet klaar hoor, tenminste,” en ze grinnikte, “jij bent nog niet klaar.”
Ze duwde hem tegen het hekwerk en ging op haar knieën voor hem zitten, nam zijn geslacht in haar mond. En nog één ding werd hem daarmee duidelijk: pijpen kon ze als de beste.

Ze lagen in zijn bed, naast elkaar.
“Ben ik nu biseksueel?”
Hij keek haar vragend aan.
“Dat hangt er vanaf. Weet je, ik voel me op en top vrouw en ik ben een vrouw, met iets extra’s. Iets wat ik ook zo laat, ik laat me niet verder transformeren. Maar zegt jouw gevoel, met wat jij en wat wij hebben gedaan, dat je het met een vrouw hebt gedaan?”
“Ja,” antwoordde hij zonder enige aarzeling, “ik heb je geen moment anders gezien of beleefd, hoe raar dat laatste dan ook klinkt.”
Ze lachte, tevreden.
“Dan heb ik een wedervraag. Zou je het nu ook met een man doen?”
Hij rilde.
“Nee.”
Nee, dat was iets waar hij zeker niet aan moest denken.
“Nou, dan heb je aan jezelf het antwoord gegeven. En dan wil deze vrouw nu nog een rondje met je.”
Ze keerde zich in het bed om, nam zijn penis in haar mond, tilde een been over hem heen. Boven zich zag hij haar verrukkelijke kont en geslacht en met graagte nam hij dat in zijn mond.

De volgende ochtend was het bed naast hem leeg. Hij schrok. Was ze weggegaan zonder afscheid te nemen? Hij haastte zich uit bed, zonder iets aan te trekken. Terwijl hij de trap afliep, kwam de geur van koffie hem tegemoet. Was ze…? Ja, in de woonkeuken. Ze stond bij het aanrecht, in haar blootje, twee bekers voor zich op het aanrechtblad.
“Een goedemorgen,” lachte ze, “wil je ook een beker ochtendstart?”
“Ja, graag,” lachte ook hij, blij haar weer te zien. “En ook een goedemorgen trouwens.”
Op de veranda dronken ze hun koffie. De zon stond al weer aan een strakblauwe hemel.
“Ik heb de garage al gebeld, hij heeft de wagen rond vier uur klaar, verwachtte hij. Dus je zit nog de hele dag met me opgescheept.”
“Of langer?” floepte het bij hem er spontaan uit. “Als je pas zondag in de loop van de dag weggaat?”
Blij verrast keek ze hem aan.
“O, dat vind ik een leuk en lief aanbod van je en daar zeg ik graag en volmondig ja tegen. Alleen…, ik heb niet iets aan normale kleding bij me. In mijn tas zitten enkel eh, aparte dingen.”
Hij grinnikte.
“Dan moet je later maar eens een showtje geven wat voor spannende dingen dat dan zijn. En voor de rest zien we wel hoe we de tijd doorbrengen. Desnoods trakteer ik je op wat kleding, er zit een heel leuk boetiekje in het dorp.”
Er stonden tranen in haar ogen zag hij, terwijl ze opstond en hem een dikke knuffel gaf.
“En weet je, dan maak ik vandaag nog een geile en kinky man van jou,” lachte zij vrolijk.
“En weet je wat nog? Misschien kunnen wij ook eens een keertje dat huisje huren waar ik geweest ben.”