Een vakantieliefde lang, 2

Niet eens gek ver van Zakynthos Stad vandaan stopten we al in het plaatsje Psarou. Wat ons meteen aansprak, het was niet zo toeristisch druk en het had mooie, smalle zandstranden die omgeven waren door het groen van olijf- en citrusbomen. In één van de tavernes konden we later wat eten. En ze verhuurden kano’s!
“Ik ga niet in m’n jurkje het water op, dus laten we even nog een frappé nemen in een cafeetje en dan trek ik op het toilet m’n bikini aan.” Lees verder Een vakantieliefde lang, 2

Een vakantieliefde lang, 1

v197a- Een vakantieliefde lang, 1Ik zit op mijn balkon, in de zon. Hoog in de blauwe lucht trekt het vliegtuig een wit spoor achter zich en ik volg het met mijn ogen totdat het toestel in een vlakke, witte wolk verdwijnt. Waar die reis heengaat? Dat weet ik niet, maar ik kan er een voor mij fraaie invulling aan geven, namelijk Zakynthos, het in grootte derde eiland in de Ionische Zee, waar ik nu vier weken geleden een achtdaagse vakantie heb doorgebracht.


Op zich houd ik niet van vliegvakanties, omdat ik de auto mis. Een auto die je weliswaar ter plaatse kunt huren, maar wat meestal pittig aan de prijs is voor een week. Wat dan voor het vliegtuig pleit, is dat je in een relatief korte tijd en uitgerust op je bestemming aankomt. Lees verder Een vakantieliefde lang, 1

De herontdekking van het leven

Het was een broeierig warme dag geweest en nog hing de warmte op dit tijdstip, het was even na zeven uur in de avond, in de lucht. Achteraf bezien had hij de wandeling beter voor gezien gehouden, besefte hij. En zittend op een bankje op een pleintje tegenover een voor driekwart gevuld terras verlangde hij naar een koele blonde, die hem best zou smaken. Maar dan zat hij alleen aan een tafeltje en het glas bier zou er wel in gaan, maar ervan genieten in z’n eentje? Het was ook om die reden dat hij nooit meer een restaurant, theater of museum bezocht of op vakantie ging. Iets wat ze met z’n tweeën geregeld hadden gedaan en vaker wilden gaan doen, toen hij enkele jaren geleden met vervroegd pensioen was gegaan. Het plan was Lees verder De herontdekking van het leven

Een onverwachte ontmoeting en wending

Het was mijn doel geweest om, weg van de snelweg, elke dag van mijn twaalfdaagse vakantie nieuwe dingen te zien en te beleven en in dat voornemen was ik de afgelopen dagen geslaagd. Het maakte dat ik met een tevreden gevoel mijn auto op de parkeerplaats voor een klein hotel neerzette. Maar hoe uitnodigend het er ook uitzag om naar binnen te stappen en te vragen of ze een kamer voor me hadden, wilde ik eerst mijn rammelende maag tevredenstellen door die te voeden. De tegen het hotelletje aangeplakte bistro leek me daartoe geëigend. Meteen nadat ik de deur doorging, was ik verkocht. De sfeer voelde goed en een vriendelijke serveerster had een tafeltje voor me aan het raam. En met een door haar aanbevolen lokaal gebrouwen blond biertje en de menukaart voor me liet ik voor een moment de voldoening indalen. Die naar een ander level werd getild toen naast me een vrouw stilstond en zich naar me toe boog. “Ik ken je ergens van.” Ik keek van haar flinke boezem omhoog naar het gezicht, dat mij niets zei. In het parfum bespeurde ik een verfijnde combinatie van een frisheid en een verleidelijke zoetheid. Lees verder Een onverwachte ontmoeting en wending

Memories

Op zijn gemak loopt hij door de winkelstraat. Het mooie weer heeft meer mensen naar buiten gelokt en er zijn al een flink aantal vrouwen en meiden die de broek hebben verruild voor een rokje of jurkje. Hij is blij dat de lente nadert, hij is geen wintermens.
Bij het plein aangekomen lokt het idee hem om een biertje te pakken en hij wil net een tafeltje zoeken als hij een eindje verderop een vrouw ziet staan tussen de molens met ansichtkaarten. Zijn ogen knijpen voor een moment samen. Het zal toch niet Karin zijn die daar staat? Maar ze is het, onmiskenbaar!
Hij roept haar niet, nog niet, maar blijft naar haar staan kijken, terwijl de herinneringen door zijn gedachten dartelen, als veulens in de wei. Lees verder Memories

Een beregoed idee?

Op zijn eilandje is het vaak stil, is het verlaten en is het – sporadisch – koud. Af en toe is het eenzaam, maar een schreeuw om aandacht is nooit bij hem opgekomen. Hij is nu eenmaal graag alleen en meestal voelt hij zich er goed bij. Meestal. Soms, heel soms is er het verlangen om iemand om zich heen te hebben. Voor even iemand die langs komt, voor een kop koffie, een borrel een praatje. Liefst een vrouw, want bij een man voelt hij zich zelden op zijn gemak. Hoewel dat bij een vrouw eigenlijk ook opgaat. Lees verder Een beregoed idee?

Weekje weg 2 – Vriendinnenuitstapje

Willemijn en Hadewich staan ons op te wachten bij de eettafel, waar ik een over een stoel een jurkje en ondergoed zie hangen.
“Deze vakantie was oorspronkelijk ons vriendinnenuitje,” duwt Lieke me in de richting van de tafel, “maar omdat Puck moest afhaken, mag jij haar plaats voor vanavond innemen.”
“Dus je ‘straf’ wordt dat we jou transformeren tot een vriendin van ons,” lacht Willemijn.
“In kleding en door ons opgemaakt,” voegt Hadewich eraan toe.
Ik schud mijn hoofd. Hier heb ik dus geen trek in om als vrouw verkleed en opgemaakt te worden. Lees verder Weekje weg 2 – Vriendinnenuitstapje

Weekje weg 1 – Truth or dare

Ik stap net mijn appartement in met een tas vol boodschappen, als ik gebeld word. Op de display zie ik dat het Hadewich is. Ze valt gelijk met de deur in huis.
“Heb je zin in een weekje vakantie in het Sauerland?”
“Ja hoor, wanneer gaan we?”
Ik zet de tas op het aanrecht.
“Over drie weken, ik hoop dat je dat kunt regelen met je werk?”
Ik pak de twee diepvriesproducten eruit en trek een lade van de vriezer open.
“Dat is snel, maar ik denk dat me dat wel lukt.”
“Tof. We zouden namelijk met z’n viertjes gaan, maar eentje heeft af moeten haken. Dus als jij haar aandeel van het huisje over wilt nemen?”
Ik sluit de lade en vriezer en terwijl ik de spullen voor de koelkast uit de tas haal, reageer ik overdonderd: “Wacht even, met z’n viertjes?” Lees verder Weekje weg 1 – Truth or dare

Lynns trip

Dit verhaal is een vervolg op een eerdere bijdrage: Voor Lynn, dagboek van mijn road trip (herziende versie).

Een hectische woensdag

Met een gejaagd gevoel sta ik voor de balie van het politiebureau.
“Ik wil graag een rechercheur spreken, mijn collega en goede vriend is tijdens een reis in Noorwegen overvallen en sindsdien is hij vermist.”

De rechercheur die me meeneemt naar een kamertje, hoort mijn verhaal aan. Dat ik gezien had hoe je er op het werk doorheen zat, dat jij uiteindelijk ingestemd had met een vier weken durende road trip door Scandinavië, dat je een dagboek van die trip voor me bij zou houden. En dat ik tot mijn verbazing na zes dagen al jouw dagboek via DHL ontving. Het waarom werd me duidelijk bij het lezen van de laatste passages.
Ik overhandig hem het dagboek, opengeslagen op de laatste pagina en zwijgend leest hij: Lees verder Lynns trip

Gewaagde plaatjes

Ik liep de kleine veranda van ons vakantiehuisje op met twee bekers cappuccino. Suzanne, in joggingbroek en hemdje, zat op het tweezits bankje eekhoorntjes te spotten. Door de takken van de bomen zag ik de zon al aan een blauwe hemel staan.
“Het beloofd weer een mooie en warme dag te worden,” constateerde ik tevreden.
“Ja hè? Wat gaan we vandaag voor leuks doen?”
Dat had ik vanmorgen in bed, kijkend naar de contouren van haar lichaam onder het laken, bedacht.
“Ik wil eens foto’s van je maken.”
Ze lachte. “Dat doe je al geregeld.”
“Ja, maar nu buiten, in het openbaar, waarbij jij steeds stiekem wat laat zien. Een borst, beide borsten, je verrukkelijke billen, je kutje.”
“Ja, doei.”
Ik drong niet aan, liet het bij haar bezinken. Ik kende haar goed genoeg om te weten dat ze met haar korte reactie mijn voorstel niet gelijk had geskipt en met haar gedachten al bij iets anders was. Het duurde even voordat ze kwam. Lees verder Gewaagde plaatjes