Lynns trip

Dit verhaal is een vervolg op een eerdere bijdrage: Voor Lynn, dagboek van mijn road trip (herziende versie).

Een hectische woensdag

Met een gejaagd gevoel sta ik voor de balie van het politiebureau.
“Ik wil graag een rechercheur spreken, mijn collega en goede vriend is tijdens een reis in Noorwegen overvallen en sindsdien is hij vermist.”

De rechercheur die me meeneemt naar een kamertje, hoort mijn verhaal aan. Dat ik gezien had hoe je er op het werk doorheen zat, dat jij uiteindelijk ingestemd had met een vier weken durende road trip door Scandinavië, dat je een dagboek van die trip voor me bij zou houden. En dat ik tot mijn verbazing na zes dagen al jouw dagboek via DHL ontving. Het waarom werd me duidelijk bij het lezen van de laatste passages.
Ik overhandig hem het dagboek, opengeslagen op de laatste pagina en zwijgend leest hij: Lees verder Lynns trip

Gewaagde plaatjes

Ik liep de kleine veranda van ons vakantiehuisje op met twee bekers cappuccino. Suzanne, in joggingbroek en hemdje, zat op het tweezits bankje eekhoorntjes te spotten. Door de takken van de bomen zag ik de zon al aan een blauwe hemel staan.
“Het beloofd weer een mooie en warme dag te worden,” constateerde ik tevreden.
“Ja hè? Wat gaan we vandaag voor leuks doen?”
Dat had ik vanmorgen in bed, kijkend naar de contouren van haar lichaam onder het laken, bedacht.
“Ik wil eens foto’s van je maken.”
Ze lachte. “Dat doe je al geregeld.”
“Ja, maar nu buiten, in het openbaar, waarbij jij steeds stiekem wat laat zien. Een borst, beide borsten, je verrukkelijke billen, je kutje.”
“Ja, doei.”
Ik drong niet aan, liet het bij haar bezinken. Ik kende haar goed genoeg om te weten dat ze met haar korte reactie mijn voorstel niet gelijk had geskipt en met haar gedachten al bij iets anders was. Het duurde even voordat ze kwam. Lees verder Gewaagde plaatjes

Voor Lynn, dagboek van mijn road trip (Een herziende versie)

De bel gaat. Verdomme, lazer op, ik heb geen zin in buren of Jehova’s of wie dan ook voor de deur staat. Het was gisteren en eergisteren een gekkenhuis geweest op het werk en ik had mijn collega Hans in die hectiek gemist. Dus wil ik vandaag, op mijn vaste woensdag lekker vrij zijn dag, geen gezeik.
Ik sta op van de bank. Als ik de hoge spiegel in de hal passeer, zie ik dat ik eigenlijk zo niet open kan doen.
Voor de deur staat een bezorger van DHL, hij heeft een pakje in de hand.
“Voor mij?”
Hij bloost zowaar als zijn ogen van mijn topje en stringetje naar het etiket op het pakketje gaan.
“Als u Lynn Treffers bent, ja.”
Ik zet mijn krabbel voor ontvangst en weet zijn blik op mijn behaloze borsten gevestigd. Ik gun hem nog kort een kijk op mijn billen, voordat ik de deur sluit. Zijn dag kan niet meer stuk.
Terwijl ik de gang weer door loop, moet ik met een glimlach aan Hans denken. Wat zou hij me graag zo eens zien, vermoed ik. En misschien gebeurt dat ook een keer? Want hij is leuk en lief en aardig. Gek eigenlijk dat het nog nooit is gebeurd dat we in bed zijn beland. In de jaren dat we nu met elkaar werken, hebben we zoveel met elkaar gedeeld dat we volgens mij geen geheimen meer voor elkaar hebben.
Aan mijn bureau in de woonkamer open ik nieuwsgierig het pakje. Tot mijn verbazing zie ik dat dit het dagboek van Hans is dat hij, zoals hij me beloofd had, over zijn reis voor mij zou bijhouden. Waarom krijg ik dat nu al? Hij is immers nog maar een week weg!
Bij het lezen van de eerste zinnen glijdt er een glimlach over mijn gezicht.
Lees verder Voor Lynn, dagboek van mijn road trip (Een herziende versie)

De vrouw in het groene rokje

De gasten druppelden nog steeds binnen, familie, vrienden en collega’s van mijn vader, die het stralend middelpunt was van het feest dat hij ter gelegenheid van zijn onlangs bereikte pensioenleeftijd gaf.
Vanuit de keuken serveerde een cateraar de hapjes en de drankjes, een Caribbean bandje in de schaduw van de bomen versterkte de zomerse sfeer en ze wisten met hun aanstekelijke muziek mensen op het daarvoor vrijgemaakte terras te verleiden om te gaan dansen. En anderen stonden aan de statafels of zaten aan de her en der opgestelde zitjes gezellig met elkaar te keuvelen. Lees verder De vrouw in het groene rokje

Verliefd

Ze heeft een probleem. En die zijn er om opgelost te worden, zegt haar vader steevast. Hij is iemand bij wie ze altijd terecht kan, weet ze. Zij is zijn allesie, zoals hij zo nu en dan anderen laat weten. Maar niet met alles waar ze mee zit of waar ze tegenaan loopt, gaat ze naar hem toe. Voor de typische vrouwendingen klopt ze bij haar moeder aan, die haar beste vriendin is. Ja, ze heeft het getroffen met zulke toffe ouders. Alleen met dit probleem kan ze niet bij hen terecht en daarom is ze nu op weg naar haar opa.

Ze stuurt haar opoefiets het grindpad op. Glimlacht als ze hem al ziet zitten, op het bankje naast het huis, met uitzicht op de wilde, maar zorgvuldig onderhouden tuin.
“Hoi opa,” kondigt ze haar komst aan. Iets wat hij al hoorde, gelijk toen de kiezels onder haar banden knisperden.
“Hé, Babette,” begroet hij haar met een zwaai van een opgestoken hand.
Ze zet haar fiets tegen de muur, kust hem teder op de wang. Ze houdt intens van deze lieve man, van wie haar vader alle mooie eigenschappen heeft overgenomen. Lees verder Verliefd

Voor Lynn, dagboek van mijn road trip

badge2 EroScriptaVoor de Prikkelzinnen van EroScripta van 21 juli 2018 is het thema “Road-Trip”, in dagboekvorm. Het verhaal mag maximaal 2500 woorden bevatten en moet erotische elementen hebben.

De bel gaat. Voor de deur staat een bezorger van DHL, hij heeft een pakketje in de hand.
“Voor mij?”
Hij lacht. “Als u Lynn Treffers bent, ja.”
Ik zet mijn krabbel voor ontvangst en aan mijn bureau in de woonkamer open ik nieuwsgierig het pakje. Tot mijn stomme verbazing zie ik dat het het dagboek van Hans is? Waarom krijg ik dat nu al? Hij is nog maar een week weg!
Bij het lezen van de eerste zinnen glijdt er een glimlach over mijn gezicht.

Dag 1

Godsamme Lynn, wat was deze eerste dag een kutdag! De afstand viel me tegen, de reistijd, de drukte op de weg. En dus raakte ik gestrest of ik op tijd de boot zou halen. Dat me dat lukte, mag een wonder heten. Ik heb je onderweg dan ook diverse keren vervloekt.
En nu, in mijn hut, vraag ik me af waarom ik ingestemd heb met jouw idee om een trip door Scandinavië te maken. Oké, jij was het die zag dat het niet meer lekker met me ging en dat ik er hoognodig tussenuit moest. Iets wat ik je na enige aarzeling moest toegeven. En omdat onze cheffin jouw mening deelde, kreeg ik die vier weken verlof. Maar verdomme Lynn, waarom persé een road trip door Scandinavië? Lees verder Voor Lynn, dagboek van mijn road trip

De spirit, de humor en de erotiek

Ik liep de paar treden van het appartement af en ik stond gelijk met mijn voeten in het zand van het strand. Aan de overkant van de baai vloog een vliegtuig dalend en evenwijdig langs de rotsformaties om een nieuwe lading toeristen af te leveren. Gistermiddag was ook ik daar langsgekomen om kort erna nog op de vliegtuigtrap de aangename warmte en de geuren van het eiland tot me door te laten dringen. Vakantie!

Met mijn slippers in de hand liep ik in het water langs het strand in de richting van de in zee stekende uitloper van de berg, die de scheiding vormde tussen het achttal appartementen hier en het feitelijke plaatsje. Over planken die op in het water staande palen stonden, kon je langs de rotswand van de ene naar de andere kant komen. Op het restaurant aan dat pad was mijn keuze gevallen om te gaan eten. Lees verder De spirit, de humor en de erotiek