De date – Vraagtekens

Hoe dan ook, ik voelde me er niet lekker bij. Te vaak naar mijn zin had Julia haar schijnbare voorliefde voor poep en pies uitgesproken. Vorige week, tijdens het roeien was ze er al over begonnen. Of ik haar schoon zou likken als ze naar het toilet was geweest. En daarbij was zowel de voorkant als de achterkant ter sprake gekomen. En vanmorgen, toen ik op de picknicktafel gebonden lag en zij met haar onderlichaam boven mijn gezicht kwam, was er ook de suggestie dat ze het wel wilde, maar niet kon. Omdat ze niet ‘gevuld’ was of iets dergelijks, dat had ze toch gezegd?
En zonet dus de mededeling dat ze naar het toilet moest. Waarvan ook de serveerster gebruik mocht maken. Gingen zij dat op een echt toilet doen, terwijl ik moest toekijken? Of, ik slikte en werd al misselijk bij de gedachte, werd ík soms het toilet? Lees verder De date – Vraagtekens

De date – Gevoerd worden

Julia tilde haar biertje op.
“Proost, slaafje. Op een genoeglijke maaltijd en op wat daarna komt.”
“Proost Meesteres,” reageerde ik zachtjes, want de omliggende tafeltjes hoefden niet ook nog eens deelgenoot te worden van mijn en haar status.
“Goed, ik weet dat jij je glas niet kan optillen, maar je kunt op z’n minst een teugje, of heet zoiets een zuigje in dit geval, uit je glas nemen.”
Ik boog me voorover, nam het rietje in mijn mond en zoog iets van de ranja naar binnen. Die inderdaad erg waterig was. Zij nam ondertussen een slok van het heerlijk uitziende witbiertje. Nadat ze haar glas weer op tafel had gezet, vroeg ze me: ·“Wat zou je graag willen dat ik met je doe, straks, vanavond, vannacht? Waar verlang je naar, naar welke geneugten gaan je gedachten uit?” Lees verder De date – Gevoerd worden

De date – Hoognodig gevuld worden

“En houd je ogen open! Ik wil je onzekerheid en je angsten kunnen aflezen, je vertwijfeling of ik inderdaad de inhoud van het condoom in je mond leeg.”
Ik was bang ja, ik hoefde en wilde het zaad van haar lover niet proeven en al helemaal niet slikken! Maar ik kon en mocht er immers niets tegenin brengen?
Ze grijnsde. “Ik zal je het antwoord verklappen en dat luidt ja.”
De vingers die het onderaan dicht hielden, bracht ze naar de top, waar duim en wijsvinger zich samen knepen en langzaam langs het condoom naar beneden gleden.
“En of je vervolgens zijn sperma zal slikken. Maar vanzelfsprekend doe je dat, omdat ik dat wil.” Lees verder De date – Hoognodig gevuld worden

De date – Een onfrisse surprise

000a
Op weg naar huis gingen mijn gedachten uit naar de ontmoeting met Julia. Er was het ‘yes’ gevoel dat ik een date had met een zeer appetijtelijke vrouw die de moeite van het aanzien meer dan waard was. Ze was iemand die geilheid uitstraalde. En ze wist me tot dingen aan te zetten die ik niet voor mogelijk had gehouden. En juist dat benauwde me. Weliswaar was ik op die datingsite terecht gekomen in de hoop daarop iemand te vinden die invulling kon geven aan mijn wens om stoutere dingen te beleven. Maar was zij daarin niet veel te extreem voor me? Lees verder De date – Een onfrisse surprise

Een date – De ontmoeting

Ik omschrijf me wel eens naar mensen die ik ontmoet en die naar mijn status vragen als een happy single. Waarbij ‘happy’ een omschrijving is die meestal opgaat, want ik ben graag alleen. Het geeft me de vrijheid in mijn doen en laten, iets wat voor mij het hoogste goed is. Dat ik zo nu en dan de behoefte voel om mijn lust te bevredigen, is logisch.

En om de eenvoudige reden dat dat iets is wat in je eentje niet altijd je van het is, had ik me aangemeld bij een datingsite. Geen standaard site, maar een wat stoute, want voor een recht op en neer wip kon ik naar de binnenstad gaan, waar de vrouwen achter de ramen dat snel en adequaat kunnen eh, uitmelken.

Kinky Julia, zoals zij zichzelf profileerde, werd de date die mij een keertje op neutraal terrein wilde ontmoeten om van me horen waar mijn fantasieën naar uit gingen, mits die boven het seksuele uitstegen. Waarmee ik akkoord was gegaan, ofschoon ik geen idee had wat ze daarmee bedoelde. Dus moest ik tot ons treffen wachten om daar uitsluitsel over te krijgen. Lees verder Een date – De ontmoeting

Zoenoffer

Het begint te schemeren, ik ben verdwaald en ik heb geen idee meer of ik de goede richting uitga. Ik besef dat in het donker verder gaan door het bos, ondanks het licht van de volle maan, geen optie is. De kans dat ik struikel en daarmee letsel oploop vind ik een te groot risico. Als ik tussen de bomen door een open plek zie, neem ik het besluit om daar de nacht door te brengen.

Laat in de middag op dag vier van mijn wandeltocht stapte ik het hotelletje, alsmede enige kroeg van het dorpje binnen. De twee kamers waren bezet. Op mijn verzoek belde de uitbater met een hotellier in het volgende dorp en ja, die had nog een kamer vrij.
Ik pakte de kaart erbij en zag, als ik de uitgestippelde route volgde, ik stevig door moest lopen om voor het donker aan te komen. Terwijl, als ik ergens eerder van die route af kon slaan  en dwars door het bos ging, me dat een flinke tijdwinst opleverde. Lees verder Zoenoffer

Kuisheid, deel 3

“Nee hè,” kreunde ik, toen ik mijn vriendin zonder envelop zag binnenkomen. “Hoe kan dat nou?”
“Misschien moet de postbode nog komen?” opperde zij.
“Nee, zo laat nog? Dat geloof ik niet.”
Wat betekende dat ik nog dagenlang zo rond moest lopen? En dan, de paniek.
“Ohh, en maandag moet ik me ziek melden. Komt een controlerend arts gelijk langs? Weet jij dat?”
“Nee, volgens mij niet. Maar weet je, ik ga morgen wel langs de Gamma en koop ik daar een ijzerzaagje en zaag je boeien door. En je gordel zal niet zichtbaar zijn onder een spijkerbroek, neem ik aan.”
Dat zou een oplossing kunnen zijn en dankbaar keek ik mijn vriendin aan. Lees verder Kuisheid, deel 3