De date – Een onfrisse surprise

000a
Op weg naar huis gingen mijn gedachten uit naar de ontmoeting met Julia. Er was het ‘yes’ gevoel dat ik een date had met een zeer appetijtelijke vrouw die de moeite van het aanzien meer dan waard was. Ze was iemand die geilheid uitstraalde. En ze wist me tot dingen aan te zetten die ik niet voor mogelijk had gehouden. En juist dat benauwde me. Weliswaar was ik op die datingsite terecht gekomen in de hoop daarop iemand te vinden die invulling kon geven aan mijn wens om stoutere dingen te beleven. Maar was zij daarin niet veel te extreem voor me? Lees verder De date – Een onfrisse surprise

Een date – De ontmoeting

Ik omschrijf me wel eens naar mensen die ik ontmoet en die naar mijn status vragen als een happy single. Waarbij ‘happy’ een omschrijving is die meestal opgaat, want ik ben graag alleen. Het geeft me de vrijheid in mijn doen en laten, iets wat voor mij het hoogste goed is. Dat ik zo nu en dan de behoefte voel om mijn lust te bevredigen, is logisch.

En om de eenvoudige reden dat dat iets is wat in je eentje niet altijd je van het is, had ik me aangemeld bij een datingsite. Geen standaard site, maar een wat stoute, want voor een recht op en neer wip kon ik naar de binnenstad gaan, waar de vrouwen achter de ramen dat snel en adequaat kunnen eh, uitmelken.

Kinky Julia, zoals zij zichzelf profileerde, werd de date die mij een keertje op neutraal terrein wilde ontmoeten om van me horen waar mijn fantasieën naar uit gingen, mits die boven het seksuele uitstegen. Waarmee ik akkoord was gegaan, ofschoon ik geen idee had wat ze daarmee bedoelde. Dus moest ik tot ons treffen wachten om daar uitsluitsel over te krijgen. Lees verder Een date – De ontmoeting

Zoenoffer

Het begint te schemeren, ik ben verdwaald en ik heb geen idee meer of ik de goede richting uitga. Ik besef dat in het donker verder gaan door het bos, ondanks het licht van de volle maan, geen optie is. De kans dat ik struikel en daarmee letsel oploop vind ik een te groot risico. Als ik tussen de bomen door een open plek zie, neem ik het besluit om daar de nacht door te brengen.

Laat in de middag op dag vier van mijn wandeltocht stapte ik het hotelletje, alsmede enige kroeg van het dorpje binnen. De twee kamers waren bezet. Op mijn verzoek belde de uitbater met een hotellier in het volgende dorp en ja, die had nog een kamer vrij.
Ik pakte de kaart erbij en zag, als ik de uitgestippelde route volgde, ik stevig door moest lopen om voor het donker aan te komen. Terwijl, als ik ergens eerder van die route af kon slaan  en dwars door het bos ging, me dat een flinke tijdwinst opleverde. Lees verder Zoenoffer

Kuisheid, deel 3

“Nee hè,” kreunde ik, toen ik mijn vriendin zonder envelop zag binnenkomen. “Hoe kan dat nou?”
“Misschien moet de postbode nog komen?” opperde zij.
“Nee, zo laat nog? Dat geloof ik niet.”
Wat betekende dat ik nog dagenlang zo rond moest lopen? En dan, de paniek.
“Ohh, en maandag moet ik me ziek melden. Komt een controlerend arts gelijk langs? Weet jij dat?”
“Nee, volgens mij niet. Maar weet je, ik ga morgen wel langs de Gamma en koop ik daar een ijzerzaagje en zaag je boeien door. En je gordel zal niet zichtbaar zijn onder een spijkerbroek, neem ik aan.”
Dat zou een oplossing kunnen zijn en dankbaar keek ik mijn vriendin aan. Lees verder Kuisheid, deel 3

Kuisheid, deel 2

Na een onrustige nacht met te weinig slaap sloeg ik veel te vroeg mijn ogen open. De wekker op het nachtkastje stond verdorie pas op 07.19. En waar Poes anders, zodra zij merkte dat ik wakker begon te worden zich spinnend naast me neervlijde, was ze nergens te bekennen.
Ik had geen zin om op te staan, want wat moest ik in hemelsnaam met deze dag aan? Ik kon weinig tot niets doen. Maar om te blijven liggen en naar het plafond staren was nou ook niet je van het. Als ik de dag eens startte op de loopband? In een rustig tempo ingesteld, omdat ik mijn armen immers niet kon meebewegen? Lees verder Kuisheid, deel 2

Kuisheid, deel 1

In mijn sierlijkste handschrift schreef ik mijn naam en adres op de witte bubbeltjesenvelop. Ik pakte het velletje met postzegels, trok er eentje van af en plakte die netjes in de rechter bovenhoek. Was die voldoende? Misschien, maar voor alle zekerheid deed ik er nog eentje naast, want de envelop moest morgen wel worden bezorgd.
Op de klok zag ik dat het al kwart voor vier was. Ik moest niet te lang meer talmen om op tijd bij de brievenbus te zijn. Ik stak mijn hand uit naar de twee sleuteltjes die naast mijn theeglas lagen te glimmen in het licht van de lampen boven de tafel. Ik pakte ze op en schudde ze met een zacht tingelend geluid tegen elkaar. Wat de aandacht van poes trok, die naast me op een stoel lag.
“Ja Poes, wat moet vrouwtje hier mee doen, hè?” Lees verder Kuisheid, deel 1

Hekserij

Mijn vakantiereis voerde me door streken en dorpen, waarvan ik verwachtte dat de bewoners me volksverhalen konden aanreiken. Sagen die ik kon gebruiken of vervormen tot spannende vertellingen, die ik later gebundeld hoopte uit te brengen via een geïnteresseerde uitgever. De trip van vandaag had geen stof voor een verhaal opgeleverd. Het was een reden dat op deze nog zwoele meiavond mijn aantekenboekje en tablet onaangeroerd voor me op het tafeltje op het terras van het hotel lagen.
Ik staarde naar het dorpsplein en de eeuwenoude huizen er omheen. Zouden op die kasseien mensen te schande hebben gestaan? Jongemannen die een meisje zwanger hadden gemaakt, maar niet met haar wilden trouwen? Kerels die hun vrouw ontrouw waren geweest? Vrouwen van lichte zeden? Ik kauwde op mijn onderlip. Wat deden de mannen in het dorp die van bil wilden gaan, anders dan met hun eigen vrouw? Of die single waren? Ik nam aan dat in een kleine gemeenschap als dit niet een pandje met rode lampen en luifeltje te vinden was. Lees verder Hekserij