Geprikkeld 2

Anderhalve week later

Het is één van die avonden dat de temperatuur van de dag aangenaam zwoel blijft hangen. Ik  lig lekker lui in mijn hangmat te genieten van de heerlijke geuren van de wilde kamperfoelie die zich langs de pergola slingert en van de enkelbloemige gele engelentrompetbloemen langs een deel van het terras.
Het is een bewuste keuze van mij geweest om die twee vlakbij het terras te planten, omdat  ze naarmate de avond valt sterker gaan geuren. Lees verder Geprikkeld 2

Geprikkeld 1

Voor de zoveelste keer loop ik naar het raam aan de straatkant, om met een diepe zucht de geparkeerde auto’s van mij en de buren te zien, maar het witte met oranje van de wagen van PostNL nog steeds niet.
Weer kijk ik op mijn horloge en ik zie dat de tijd tien minuten verder is gekropen. Ik draai me om en ga de kamer door naar de tuinkant, waar ik in de deuropening blijf staan. Het liefst ga ik nu met een mok koffie op het terras zitten, maar ik durf niet, veel te bang om de bel niet te horen. Misschien dat ik bij een ander pakketje het risico had genomen en bij het missen van de deurbel dan een briefje op de deurmat vond dat de bezorger ’s avonds of de volgende dag het nogmaals zou proberen te leveren. Maar niet bij deze zending, waar ik dus verdomme al anderhalf uur naar uitkijk. Het is ook niet een bestaand product dat ik gisteren even via Bol of zo heb besteld, het is iets dat naar mijn wensen is gemaakt en waar een productietijd van vier weken overheen is gegaan. Lees verder Geprikkeld 1

Hoofdstuk 9: Slikken

Het is alsof ik tegen een blok beton aanren. Hij wankelt niet eens! Slechts één pasje en een gegrom als hij zich omdraait en zijn hand me bij de haren grijpt en mijn hoofd met een ruk naar achter trekt. Zijn staalblauwe ogen gloeien.
“Dat was een zeer onverstandige actie van je. Kon je je nieuwsgierigheid niet bedwingen om de strafkamer te zien?”
Rustig lopend, ik kan hem net op mijn knieën wankelend bijhouden, trekt hij mij jankend aan de haren mee. Hij draait het slot los, opent de deur en trekt me de ruw houten vloer op. Ik schreeuw het uit van ontzetting. Kooien en andere metalen dingen, houten blokken en kisten. Lees verder Hoofdstuk 9: Slikken

Hoofdstuk 8: De kennismaking met X

Vooralsnog komt er weinig van een ontsnappingsplan terecht. De deuren hebben weliswaar een ouderwets slot, die je dus met een sleutel met een baard opent. Maar hoe ik die zonder sleutel open zou moeten krijgen? Ik ben de hele ruimte door geweest, maar heb niets kunnen vinden wat ik er in kan steken om te pogen ze uit het slot te krijgen. Het enige wat me rest in hem zien te vermurwen om me vrij te laten, een kans die ik als nihil beschouw, of om hem op enig moment te overmeesteren. Hoe? Geen flauw benul nog. Maar als ik een kans krijg, zal ik die zeker benutten. Want dat mijn verblijf van lange duur is, realiseerde ik me toen ik in mijn zoektocht in een ladekastje onder de wastafel niet alleen van alles aan zeep, tubes tandpasta, lotions en dergelijke tegenkwam, maar ook een paar doosjes tampons. Lees verder Hoofdstuk 8: De kennismaking met X

Hoofdstuk 7: De bestemming

Ik ruk nogmaals aan mijn boeien, maar mijn polsen en enkels krijg ik slechts een klein rukje van het matras omhoog. Ik pis zowat van angst, die gek neemt me mee! Ontvoert me! Gaat me op een stille plek verkrachten en vermoorden! Mijn dochters, ik zie hen nooit meer terug! Ik barst in huilen uit, schokkend met heel mijn lijf.
Godsamme, verman je Lisette, spreek ik mezelf tussen een paar snikken door toe. Wie zegt dat hij dat allemaal met me gaat doen? Lees verder Hoofdstuk 7: De bestemming

Hoofdstuk 6: Op weg naar?

Schoenen! Ik moet nog schoenen aan! Verdomme. Ben ik in de war? Pfff.
En dat pfff geldt ook als ik weer de trap opga en het ‘genot’ van de kogeldildo’s ervaar.
Waar kies ik voor? Pumps zonder hakje, met een laag hakje sneakers? Niet treuzelen nu, de taxi kan elk moment voor de deur staan.
Ik kies voor rode enkellaarsjes met een hakje.

Weer beneden vervloek ik die keuze. In combinatie met wat ik aanheb, oogt het vrij hoerig. Wat anders aan dan. Maar voordat ik op de tweede trede sta, gaat de deurbel. Lees verder Hoofdstuk 6: Op weg naar?