De erfenis, 3.

Susanne tast naar haar telefoon op het nachtkastje om te zien hoe laat het is. Ze is al een tijd half wakker. Ze heeft Roos het bed horen uitgaan en ze heeft haar zelfs met een half oog de hotelkamer zien verlaten in haar strakke jogging outfit.
Het is vijf voor acht, tijd om ook op te staan en om zich klaar te maken voor eerst straks het ontbijt en daarna, om tien uur, de ontvangst van de vrouw die hen waarschijnlijk meer gaat vertellen over de mysterieuze Ursula Kleemann en over die geheimzinnige samenkomsten in het huis dat ze aan haar beoogde na te laten. Een erfenis die Suus niet zal accepteren nadat ze gisteren met Roos samen het nog net niet krotachtige pand hebben gezien. Lees verder De erfenis, 3.

De erfenis, 2.

Als Suus na een douche de badkamer uitkomt, stapt Roos net de hotelkamer in, bezweet van het joggen. Iets waar Suzanne niets van moet hebben en al helemaal niet als iets zo vroeg in de ochtend moet gebeuren.
Nadat ook Roos gedoucht heeft en ze zich beiden hebben opgemaakt en aangekleed, gaan ze naar beneden voor het ontbijt, waar ze een ruime keuze hebben aan broodsoorten, hartig en zoet beleg, melkproducten, ontbijtgranen, eiergerechten en fruit en fruitsappen. En niet een kopje koffie of thee, maar kannetjes. Ze genieten er op hun gemak van, ondanks dat het doel van hun reis, het bezoeken van Starkenburg en het kijken naar en beoordelen van het huis dat Suus kan erven, nu toch wel begint te kriebelen. Lees verder De erfenis, 2.

De erfenis, 1.

“Roos!” gilt de stem van Suzanne door het mobieltje. “Moet je horen. Ik heb een huis geërfd. Van iemand uit Duitsland. Van een Duitse mevrouw. Die is nu natuurlijk dood, want anders had ik het niet van haar kunnen erven. Zoiets kan je toch niet bedenken? Ik vind het ook zo spannend.”
Dat laatste is Roos wel duidelijk, omdat de stem van Suus, haar vriendin en soulmate, bijna overslaat van opwinding. Maar voor de rest schreeuwt haar in één adem geuite woordenbrij om ontward te worden tot een begrijpelijker iets.
“Want ik moet er nog ja tegen zeggen. Of nee, als ik het niet wil hebben, mocht het niets zijn. Of als zij niet alleen dat huis nalaat, maar ook allemaal schulden.”
“Suus, ho! Hoe kom je erbij dat je mogelijk een huis erft?” Lees verder De erfenis, 1.

Testen, 3. Zijn beurt

Ondanks de korte uitleg van Thomas dat zijn wederhelft plezier beleefde aan SM en er genot uithaalde en Sandra, van wie hij aan haar vragen mocht of dat echt zo was, maakten niet dat hij zich kon verzoenen met dat idee. Het enige dat hij moest accepteren, was dat Marijke het blijkbaar akkoord vond wat er met haar gebeurde en dat toeliet. Hij was blij haar marteling, haar lijden de rug toe te kunnen keren toen hij Tanja hoorde zeggen dat zij hem mee wilde nemen naar beneden en hij met een por in de rug van haar daartoe werd geactiveerd. Lees verder Testen, 3. Zijn beurt

Testen, 2. De kennismaking

Voor zover de veiligheidsriem hem de ruimte bood, schoof hij ongerust heen en weer op de hardplastic stoel in de krappe celruimte van de transporter. Die van origine daadwerkelijk bestemd was voor het vervoer van gevangenen, maar waar hij daarstraks op de parkeerplaats vrijwillig in was gestapt. Op weg naar een onbekende bestemming voor een evenzo voor hem onbekend spel in een SM-achtige setting met ook nog eens twee vrouwen die hij niet kende. De ene, Tanja, zat in de celruimte naast die van hem en de andere, Sandra, in een gerieflijke autostoel die voor hun cellen in de vloer vast stond. Was het de opwindende leren kleding van de vrouwen geweest die zijn geilheid dusdanig had geprikkeld om in te stappen en dit ongewisse avontuur aan te gaan? Lees verder Testen, 2. De kennismaking

Testen, 1. Speciaal vervoer

Omdat hij het thuiswerken zat was geweest en de gedachte bij hem post had gevat dat hij net zo goed elders ‘thuis’ kon werken, had hij een midweek doorgebracht in een van alle comfort voorziene vakantiewoning op een in de Drentse bossen gelegen bungalowpark. En op de weg terug naar huis had hij net op het snelwegstation getankt en in de shop een broodje kaas en een beker koffie gekocht. Waarmee hij naar de erna gelegen rustplaats reed, een geasfalteerde rijbaan met aan beide kanten van klinkers voorziene parkeerstroken.
Hij zette zijn wagen stil aan de linkerkant, vlak bij een picknicktafel. Iets verderop stond aan de andere kant van de rijstrook een bestelwagen stil en daarmee waren zij de enige wagens die de parkeerplaats gebruikten. Lees verder Testen, 1. Speciaal vervoer

De challenge, dag 2 (vervolg)

Het was druk op straat. Ongetwijfeld vanwege het mooie weer, door het tijdstip en nou ja, omdat Delft een leuk centrum heeft. De gele doorgetrokken streep en de pijlen op de grond markeerden de door corona in het leven geroepen looprichting. Wat Johan betrof waren ze over de brug gelijk linksaf gegaan naar zijn langs de gracht geparkeerde auto, om daarna linea recta naar huis te rijden en daar het resterende deel van de dag in een joggingbroek en shirt rond te banjeren in plaats van in de stretchbroek, het hemdje en op de sandalen met het hakje. En een kontgat dat volgens hem nog openstond van de dildo op die fucking machine en wat dat betrof was hij blij met het pull up luierbroekje dat ze hem had gegeven te dragen, want de vooraf aan de neukpartij gegeven klysma gaf hem het idee dat er nog steeds iets aan water uit zijn kont vandaan kon lekken. Lees verder De challenge, dag 2 (vervolg)

De challenge, dag 2

De rust was hem niet gegund vannacht. Het was warm gebleven, waardoor het sowieso al een plakkerige nacht zou zijn geworden, maar het latex korset maakte het nog een keer zo erg. Hij was blij ervan verlost te worden, maar vooralsnog had hij dat nog vandaag en morgen aan. En dan was er nog de gevangenschap van zijn pik en ballen in hun metalen opsluiting. Een paar keer was hij uit de al onrustige slaap gehaald door zijn pik die stijf wilde worden, alleen daar dus niet de kans toe kreeg door het kooitje. Wat een klotengevoel was dat geweest zeg. En wanneer werd hij ervan verlost? Want gistermiddag had Annemarie de sleuteltjes daarvan niet meegegeven. Daarbij kwam dat hij zich vies begon te voelen. Douchen was er niet bij en het gepiel met een washand over zijn gezicht en onder zijn oksels maakte niet echt dat hij zich echt opgefrist voelde. Even schoon goed aan kunnen trekken was ook een gemis, waarbij het ergste was het gedwongen zijn haar slip vandaag weer te dragen. Een slip die hij al een dag droeg en die zij daarvoor twee dagen aanhad. En die ze voorzien had van de nodige vlekken. Wat dan wel weer een geil idee was. Lees verder De challenge, dag 2

De challenge, dag 1

Om vijf voor tien reed hij de straat in waaraan rechts eengezinswoningen uit waarschijnlijk de dertiger jaren en ertegenover een park. Annemarie den Oudsten woonde bepaald niet verkeerd, was zijn oordeel. Een andere conclusie was dat zijn vanmorgen gekozen zwarte overhemd met lange, maar wel opgerolde mouwen achteraf niet echt een geweldige keuze was geweest. Het zweet dat naar zijn idee van alle kanten onder het latex korset vandaan kwam, tekende zich in vochtplekken op het katoen van zijn hemd af. Had hij verdorie maar een reserve shirt meegenomen.
Tussen de huisnummers 8 en 10 was een parkeerplek vrij. Met een opgelaten gevoel stapte hij uit en liep het stukje terug, naar het tweede huis vanaf de hoek. Waar hij het hek opende dat hem toegang gaf tot de entree naar de voordeur. Het geluid van het grind onder zijn schoenen liet haar ongetwijfeld zijn komst al weten. Omdat hij de vriendinnen van Suzanne niet kende, was hij zeer benieuwd hoe Annemarie eruit zou zien. Tegelijkertijd was hij benauwd wat hem te wachten stond, wat ze met hem voorhad om te gaan, om te moeten doen. Hij hoopte maar dat de uit te voeren opdracht zou meevallen. Lees verder De challenge, dag 1

De challenge

“Met mij.”
Op de display van zijn mobieltje had hij al gezien wie er belde, dus hoefde hij niet te gokken wie ‘mij’ was nadat hij het gesprek had aangenomen. Wel was hij gelijk nieuwsgierig geweest met wat voor spannends zij zou komen. Want dat zou zeker het geval zijn. Zoals je vrienden of vriendinnen hebt met wie je gaat sporten, wandelen, shoppen of stappen, hoorde zij thuis in de ‘categorie’ kinky belevingen.
“Je hebt nu vakantie, toch?”
“Eh, ja. Ik ben een weekje vrij.”
“En ga je nog wat doen? Heb je de komende drie dagen verplichtingen?”
Hij moest even lachen bij zichzelf, omdat ze twee vragen achter elkaar stelde en hij op beide nee kon a Lees verder De challenge