3. Een schaduwleven

Als ze de huissleutel in de deur steekt, weet ze wat ze wil en dadelijk ook gaat doen: het bad vol laten lopen, badolie er bij doen, zich een glas wijn in schenken, daarmee terug naar boven en lekker lang in het weldadig schuimende water liggen.
“Hoi mam, zware dag gehad?”
Haar oogappel zit aan de eettafel achter de geopende laptop. Ze doet de oortjes uit en staat op om haar moeder te begroeten.
“Ja, nogal.”
Ze aarzelt of ze haar zestienjarige dochter iets meer zal zeggen, maar omdat ze beseft dat Ilse de berichtgeving over de moord ongetwijfeld al op NU.nl is tegengekomen of zal zien, voegt ze eraan toe: “We hebben een jonge vrouw op Kijkduin gevonden, ze is het slachtoffer van een moord.” Lees verder 3. Een schaduwleven

2. Gedropt

Hij is op weg naar Den Haag, voor een meeting in het World Forum over de misdaad, die steeds meer grensoverschrijdend wordt. Cybercrime, kinderporno, de in- en uitvoer van drugs en de toenemende productie ervan hier in Nederland en daarmee de zorgwekkende komst van zware jongens van de Mexicaanse drugskartels vandaan. Voor hen, als politie, is het zaak daarop in te spelen, de samenwerking zoeken met korpsen over de grens en agenten in die landen stationeren. Hij is er een groot voorstander van. Lees verder 2. Gedropt

1. De afrekening

“Ze is aan het bijkomen.”
Is het de stem van een vrouw? Heeft die het tegen haar? Nee, vast niet. En als dat wel zo is, komt ze er niet bij, zij blijft hier, in haar wattenwereldje.
“Moet ik haar al omhoog tillen?”
Alweer dat mens. Irritant hoor, laat haar lekker in haar roes.
“Nee. Ik wil dat ze alles bewust meemaakt.”
Een andere stem. Die in haar wattenhoofd een laatje opent, maar alweer sluit voordat er iets uit komt. Zeurderig blijft een willen weten hangen. Lees verder 1. De afrekening

Geprikkeld 6

Ergens in de nacht word ik wakker. Het duurt eventjes voordat ik besef dat het komt omdat mijn pik een poging heeft gedaan om tot een erectie te komen. Aan de basis knelt het en mijn ballen zijn gezwollen. Ik probeer mijn gedachten te verzetten, maar daar beneden wordt er anders over gedacht en het lijkt wel of er nog meer spanning op komt. Ten einde raad ga ik het bed uit en sluip zachtjes de slaapkamer uit.
In de keuken drink ik een glas water. Ik ga naar het toilet en daarna terug naar bed. Nienke ligt op haar andere zij. Ik kruip tegen haar aan, met mijn billen in haar warme schoot. In haar halfslaap slaat ze een arm om me heen. Lees verder Geprikkeld 6

Geprikkeld 5

Ze wijst me de route. We gaan de stad uit, ze laat me dorpen doorrijden.
“Is dit een gebruikelijk rondje boodschappen voor je?”
“Op zaterdag geregeld ja,” lacht ze. “Vind je het niet leuk?”
“Ik vind het schitterend, ik geniet hier met volle teugen van. Ik houd van dorpen en van het boerenland.”
Ze laat me stoppen bij een café, dat een terras aan een vaart blijkt te hebben.Aan de andere kant ervan koeien in de weilanden.
Nadat we drinken en een lunchgerecht besteld hebben, meld ik naar het toilet te gaan. Lees verder Geprikkeld 5

Geprikkeld 4

Als ik mijn ogen open doe, is het al licht achter de gordijnen. Hoewel dat niets zegt over de tijd natuurlijk. Want hoe laat gaat de zon ’s ochtends op? Om vijf uur, half zes? Toch probeer ik de getraliede toegang, maar het tijdslot houdt die nog gesloten.

Ik moet plassen. Kan de luier dat er nog bij hebben? Want voordat ik vannacht eindelijk in slaap viel, heb ik er al een flinke in laten lopen.
Het was een verrassende actie van haar geweest om mij, voordat we gingen slapen, als een klein kind een luier om te doen. Wat op zich van haar kant bezien een logische actie was, met haar slaafje opgeborgen in een kooi en zelf niet in haar nachtrust gestoord willen worden. Lees verder Geprikkeld 4

Geprikkeld 3

Ze slaat me met de blote hand op mijn prikslipbillen. Ik heb het idee dat de pinnen meer voelbaar zijn dan dat ik er op zit. Ik probeer niet hardop te steunen, laat staan te kermen, wat me met de nodige moeite lukt.
Het wordt een ander verhaal als ze me van haar schoot op laat staan en ik voorover gebogen, steunend met mijn handen op de zitting van de stoel er van langs krijg met het rubberen en flexibele batje. Ik sluit mijn ogen, ik bijt op mijn tanden, maar uiteindelijk ontkom ik er niet aan om te reageren met diverse hardop uit gekreunde ‘Auwws’. Wat haar niet belet om door te gaan. Lees verder Geprikkeld 3