Een kijkdoos

Ze leidde hem rond langs de meubels
die hij tot dan alleen van plaatjes kende,

een Andreaskruis aan de wand,
een ouderwets houten schandblok,
een met skai bekleed spanking bankje.

‘Nee, een Meesteres gaat niet intiem,’
was het antwoord op zijn vraag.
‘Daarvoor moet je naar een ander adres.’

Ze keek hem even onderzoekend aan.

‘Maar mocht je toch naar mijn doos willen kijken,
ik heb daar een speciale kijkdoos voor.’
Ze nam hem mee en ze wees hem die aan.

‘Ik vraag er wel een kleine meerprijs voor,
maar och, als je ervoor wilt gaan,
spaar je het geld voor een lunch uit,’
grijnsde ze.

‘Die nuttig je namelijk daarin uit mij vandaan.’

WP348 kijkdoos

Een bijzondere verzameling, 3

Mijn billen brandden, ik huilde. Mariëlle zat naast me, op de ombouw en ze liet een hand strelend en troostend door mijn haren gaan.
“Ik vind dat je het knap hebt doorstaan, hoor.”
“Dank u, Mevrouw,” snikte ik.
En wat mij betrof, was het ook klaar zo en mocht ze me naar huis laten gaan. Ik hoefde niet ook nog eens de nacht bij haar te blijven.
“Mag ik strakjes naar huis, Mevrouw?”
“Maar natuurlijk lieverd. Over negen uurtjes.”
Ik kreunde.
“Wat ik beloofd heb, doe ik ook. En dus mag je die uren nog van mijn gastvrijheid genieten,” lachte ze sardonisch. Lees verder Een bijzondere verzameling, 3

Een bijzondere verzameling, 2

Er waren al dik vijf weken verstreken en ik had even het idee dat ze het niet had gemeend, maar gebruik had gemaakt van een goede sul om een klus te laten klaren zonder kosten te maken. Totdat dan toch haar mailtje binnen kwam. Als je komende vrijdagavond tijd en zin hebt, zie ik je om half tien. Laat het me even weten. Mariëlle.
Nou en of ik daar zin in had. Ik was zeer benieuwd naar haar verzameling, waar ik me echt geen voorstelling van kon maken, nieuwsgierig ook naar hoe de kamer er uiteindelijk uit was komen te zien met de meubels en ja, natuurlijk ook naar wat zij onder een sessie verstond, waar ik ook geen idee van had wat dat kon en ging in houden.

Zou ze weer het jasje en rokje aan hebben, vroeg ik me af, terwijl ik bij haar in de straat een plek voor mijn auto zocht. Lees verder Een bijzondere verzameling, 2

Een bijzondere verzameling, 1

Soms valt iemand me op door zijn markante kop, zijn of haar figuur, een rokje, een lekkere kont in een strakke broek.
De vrouw in de bouwmarkt viel me sowieso op door haar zwarte, glanzende broek. Van lycra? Een broek die tot over de heupen reikte, bijna tot onder de borsten. En die zaten opgeborgen onder een zwart mouwloos shirtje. Ze was niet meer één van de jongsten, ik schatte haar als eind veertig, begin vijftig in. Ze was zwaar opgemaakt, zwarte mascara, blauwe oogschaduw, wat me misschien extra opviel door het korte, gebleekt blonde haar? De oorringen kwamen tot bijna op de schouders. Geen tenger poppetje, een maatje 40 waarschijnlijk. Lees verder Een bijzondere verzameling, 1

Een Meesteres met een plus

Ik kan kiezen in welk parkeervak in mijn auto neerzet, wat ongetwijfeld te maken heeft met de vakantieperiode. En degenen die niet op vakantie zijn, zitten of te zweten op een te warm kantoor of ze liggen ergens aan een water verkoeling te zoeken. En ik zit met een aan mijn rug plakkend T-shirt en het transpiratievocht onder mijn oksels naar een stel dames in de wei te kijken die loom herkauwend mij liggen te observeren.
Ik pak mijn mobieltje uit het heuptasje dat aan mijn broekriem hangt en bel het nummer van haar die ergens in één van de eengezinswoningen achter me woont.
“Hallo?” klinkt haar stem, die ik nu voor het eerst hoor.
“Ik ben er al.”
“Ah, lieverd, fijn dat je er bent. Geef me nog tien minuutjes, ik leg net de laatste hand aan mijn make-up. Ik stuur je een berichtje als ik zover ben en dan krijg je ook het huisnummer.” Lees verder Een Meesteres met een plus

Zaad

Het sperma
tussen haar lippen
vandaan druipend
is niet van hem

toch,
als zij boven hem staat
en door de knieën gaat,
proeft hij van de lust
die zij genoten heeft

en hij slikt
zijn onderdanigheid.

Een boom voor Marlène

Nietsvermoedende meisjes, boze wolven, eenzame prinsessen en dappere krijgers. Ik bevond me in het sprookjesland van Noord-Hessen, het land waar de gebroeders Jacob en Wilhelm Grimm in de 19e eeuw hun sprookjes schreven.
De steden, dorpen, licht glooiende hellingen, machtige burchten, romantische kastelen en donkere wouden waren voor mij ook het decor voor mijn fantasiereis, vormgegeven in een aantal vertellingen.

Het eerste verhaal was In het land van Roodkapje.
Hieronder vind je het tweede verhaal.

Een boom voor Marlène

Het was een rit van bijna 6 uur, met daarin een paar korte stops om te roken. Maar wat was het een genot om vanuit de dicht gebouwde en drukke Randstad het landschap langzaam te zien veranderen. Van akkerlanden naar glooiende en beboste heuvels het middengebergte in. Iets waar we ons pas bewust van werden, toen de snelweg plots aan een lange afdaling begon, een dal in. Lees verder Een boom voor Marlène