Een aparte belevenis, 2

“Super dat je meegaat,” is Petra’s reactie. “En ik ben zeer benieuwd wat je ervan vindt.”
Nou, dat ben ik zeker, want ik heb geen flauw idee wat ik kan verwachten. Alleen al het feit om daarstraks van Renate te horen dat ze onder haar driekwart broek een luierbroekje en een luier aan heeft verraste me al. Om nog maar te zwijgen toen ik hoorde dat Petra met haar meegaat als haar mommy?

Renate blijkt op loopafstand van het café te wonen. Onderweg naar haar huis krijg ik nadere uitleg van haar.
“In de fetisj scene heet het adult baby wat ik doe, afgekort tot AB. Het is een etiketje wat je opgeplakt krijgt.” Ze haalt even haar schouders op en schudt kort haar hoofd.
“Maar voor jou is dat anders?” moedig ik haar aan, benieuwd naar hoe zij er tegenaan kijkt. Lees verder Een aparte belevenis, 2

Een aparte belevenis, 1

Het was een hectische werkweek en deze dag spande helemaal de kroon. Daarom laat ik opgelucht de boel voor wat die is en met een armzwaai en een “Ik wens je een fijn weekend, Marja” naar de receptioniste stap ik het weekend in. Dat ik ga beginnen met een biertje in de kroeg vlakbij.
Waar het druk is met mensen die met eenzelfde idee de twee vrije dagen die voor hen liggen aanvangen. Aan de bar is nog één kruk vrij, tussen een stel dat geanimeerd in gesprek is met elkaar en een jongedame alleen. Aan haar vraag ik of het plekje vrij is.
“Ik verwacht een vriendin…”
“Aan wie ik de plek gelijk afsta als ze binnenkomt,” breek ik haar zin met een glimlach af. Lees verder Een aparte belevenis, 1

Een vrouw vol verrassingen, 2

De zondag, een andere dag

Hij is eerder wakker, altijd een vroege vogel geweest. Zijn horloge laat hem zien dat het tien voor half tien is. Een tijd die hem verbaasd, want het is hem nog niet eerder gelukt om zo lang door te slapen. Voorzichtig, om haar niet wakker te maken, kruipt hij uit bed en trekt z’n slip en T-shirt aan, waarna hij de trap afgaat.
Hij vindt de koffiepads, het potje suiker en de koffiemelk en maakt voor zichzelf een mok koffie. Met het ontbijt wacht hij wel tot zij beneden is. Hij nestelt zich met de koffie op de bank en steekt een sigaret op. Lees verder Een vrouw vol verrassingen, 2

Een vrouw vol verrassingen, 1

De party loopt bijna op z’n eind, het is dan ook al ver in de kleine uurtjes en de meeste partygangers zijn allang naar beneden gegaan om zich van hun leren kleding te ontdoen of zich uit hun latex outfits te pellen om omgekleed huiswaarts te keren.

Hij besluit aan de bar nog een koffie te nemen voordat ook hij aan de lange reis naar huis begint. Hij is net op de barkruk gaan zitten, als een dame in een fraai, mouwloos leren jurkje naast hem plaatsneemt. Om haar slanke benen draagt ze kousen, die worden opgehouden door jarretelles, iets wat hem zeer bevalt. Verder opvallend zijn de zwarte, strak zittende handschoenen, die tot net voorbij de ellebogen komen.
“Mag ik je een kop koffie aanbieden?” keert hij zich tot haar. “Of wat anders?”
“Dat is aardig van je.”
Ze legt een gehandschoende hand op zijn bovenbeen.
“Maar ik wil wel wat anders van je.” Lees verder Een vrouw vol verrassingen, 1

Een nieuwe buur, deel 2

Als ze de kamer weer in komt, heeft ze nog steeds het jurkje en de laarzen aan en ze heeft niets verontrustends in de handen.
“Kom eens mee.”
Nieuwsgierig nu kom ik overeind en volg haar de hal in. Naar haar slaapkamer? Wat wil ze me daar in hemelsnaam laten zien?
Nog in de deuropening blijf ik staan en ik kijk verbluft naar het bed. Vanaf de achterwand, aan de kant van het hoofdeinde, hangen twee kettingen naar beneden. Aan het voeteneinde eveneens twee kettingen. En op het midden van het bed liggen leren boeien en een koordje. Lees verder Een nieuwe buur, deel 2

Een nieuwe buur, deel 1

“Verdomme!” Maar hoe ik mijn ogen ook speurend door de voorraadkast laat gaan, het pak met de koffiebonen dat ik zoek staat er niet. Vergeten op de boodschappenlijst te zetten of op de band in de supermarkt laten liggen? Wat de reden ook mag zijn, ik baal hier flink van.

Ik kijk op de keukenklok, kwart over acht. Als ik naar de winkel op en neer ga, ben ik een half uur verder en mis ik het programma dat ik wil zien. Maar ik weet nu al dat ik zonder mijn bak koffie chagrijnig voor de buis zal zitten. Zal ik kijken of één van de buren me uit de brand kan helpen?
Als ik de spiegel in de hal passeer, aarzel ik. Fraai zie ik er niet uit in mijn vale T-shirt, vest en stoffen joggingbroek met een slijtplek op de knie. Nou, schijt hoor. Lees verder Een nieuwe buur, deel 1

Een kijkdoos

Ze leidde hem rond langs de meubels
die hij tot dan alleen van plaatjes kende,

een Andreaskruis aan de wand,
een ouderwets houten schandblok,
een met skai bekleed spanking bankje.

‘Nee, een Meesteres gaat niet intiem,’
was het antwoord op zijn vraag.
‘Daarvoor moet je naar een ander adres.’

Ze keek hem even onderzoekend aan.

‘Maar mocht je toch naar mijn doos willen kijken,
ik heb daar een speciale kijkdoos voor.’
Ze nam hem mee en ze wees hem die aan.

‘Ik vraag er wel een kleine meerprijs voor,
maar och, als je ervoor wilt gaan,
spaar je het geld voor een lunch uit,’
grijnsde ze.

‘Die nuttig je namelijk daarin uit mij vandaan.’

WP348 kijkdoos