Een date – De ontmoeting

Ik omschrijf me wel eens naar mensen die ik ontmoet en die naar mijn status vragen als een happy single. Waarbij ‘happy’ een omschrijving is die meestal opgaat, want ik ben graag alleen. Het geeft me de vrijheid in mijn doen en laten, iets wat voor mij het hoogste goed is. Dat ik zo nu en dan de behoefte voel om mijn lust te bevredigen, is logisch.

En om de eenvoudige reden dat dat iets is wat in je eentje niet altijd je van het is, had ik me aangemeld bij een datingsite. Geen standaard site, maar een wat stoute, want voor een recht op en neer wip kon ik naar de binnenstad gaan, waar de vrouwen achter de ramen dat snel en adequaat kunnen eh, uitmelken.

Kinky Julia, zoals zij zichzelf profileerde, werd de date die mij een keertje op neutraal terrein wilde ontmoeten om van me horen waar mijn fantasieën naar uit gingen, mits die boven het seksuele uitstegen. Waarmee ik akkoord was gegaan, ofschoon ik geen idee had wat ze daarmee bedoelde. Dus moest ik tot ons treffen wachten om daar uitsluitsel over te krijgen. Lees verder Een date – De ontmoeting

Zoenoffer

Het begint te schemeren, ik ben verdwaald en ik heb geen idee meer of ik de goede richting uitga. Ik besef dat in het donker verder gaan door het bos, ondanks het licht van de volle maan, geen optie is. De kans dat ik struikel en daarmee letsel oploop vind ik een te groot risico. Als ik tussen de bomen door een open plek zie, neem ik het besluit om daar de nacht door te brengen.

Laat in de middag op dag vier van mijn wandeltocht stapte ik het hotelletje, alsmede enige kroeg van het dorpje binnen. De twee kamers waren bezet. Op mijn verzoek belde de uitbater met een hotellier in het volgende dorp en ja, die had nog een kamer vrij.
Ik pakte de kaart erbij en zag, als ik de uitgestippelde route volgde, ik stevig door moest lopen om voor het donker aan te komen. Terwijl, als ik ergens eerder van die route af kon slaan  en dwars door het bos ging, me dat een flinke tijdwinst opleverde. Lees verder Zoenoffer

Hekserij

Mijn vakantiereis voerde me door streken en dorpen, waarvan ik verwachtte dat de bewoners me volksverhalen konden aanreiken. Sagen die ik kon gebruiken of vervormen tot spannende vertellingen, die ik later gebundeld hoopte uit te brengen via een geïnteresseerde uitgever. De trip van vandaag had geen stof voor een verhaal opgeleverd. Het was een reden dat op deze nog zwoele meiavond mijn aantekenboekje en tablet onaangeroerd voor me op het tafeltje op het terras van het hotel lagen.
Ik staarde naar het dorpsplein en de eeuwenoude huizen er omheen. Zouden op die kasseien mensen te schande hebben gestaan? Jongemannen die een meisje zwanger hadden gemaakt, maar niet met haar wilden trouwen? Kerels die hun vrouw ontrouw waren geweest? Vrouwen van lichte zeden? Ik kauwde op mijn onderlip. Wat deden de mannen in het dorp die van bil wilden gaan, anders dan met hun eigen vrouw? Of die single waren? Ik nam aan dat in een kleine gemeenschap als dit niet een pandje met rode lampen en luifeltje te vinden was. Lees verder Hekserij

De waarheid wordt duur betaald

Als het een latertje wordt op mijn werk, stuur ik mijn vrouw altijd vroegtijdig een WhatsApp. Zij kan dan met onze meiden eten. Ikzelf neem iets in de bedrijfskantine, waarna ik, op weg naar het station, meestal een tussenstop maak in de kroeg. Een kroeg, waar ik vaker kom als het laat geworden is op het werk en met een biertje of twee laat ik de drukte van de werkdag daarna achter me.
Het is een kroeg met een zeer gemêleerd klantenbestand. De volkse buurtbewoners, de nieuwe bewoners, meestal jonge tweeverdieners, die langzaam de buurt overnemen, wat kantoorpersoneel, werklui van de bedrijfjes rondom en de vrouwen, die hier nog even een snelle snack nemen of een bakkie leut, voordat ze naar hun werkplek achter de ramen verdwijnen. Lees verder De waarheid wordt duur betaald

Voor het blok gezet

Hij dwaalde zonder doel rond in het alleraardigste plaatsje, waar nog steeds vele gebouwen bewaard waren gebleven die in de late middeleeuwen, getuige de jaartallen op de gevels, binnen de stenen omwalling gebouwd waren. Het oude centrum met de prachtige panden waarvan de welvaart van de bewoners van destijds was af te lezen, had hij achter zich gelaten. Ook hier was de oudheid van de stad af te lezen aan de huizen, maar ze waren kleiner, smaller en stonden dichter op elkaar. En doordat de verdiepingen wat uitstaken, was het vrij donker in de straatjes, zelfs op een zonovergoten dag als vandaag.
Hij groette een oudere vrouw, die met haar onderarmen op de onderste helft van haar uit twee delen bestaande voordeur leunde. In het voorbijgaan hoorde hij hoe ze hem nariep.
“Je vrouw zal je twee gezonde kinderen schenken.” Lees verder Voor het blok gezet

Judas wieg, een 17e eeuw beleving

Na een rit van vier uur en een tussenstop voor een lunch zakte ik met tevredenheid neer in de terrasstoel. Op tafel m’n pakje sigaretten, een asbak, een wijnglas en een gekoeld flesje witte wijn, een welkomstcadeautje van de verhuurder van mijn vakantieverblijf. De wijn kwam van zijn eigen wijngoed, dat op de helling achter het verblijf lag. Vanuit mijn stoel keek ik uit op de Moezel en op de hellingen met wijngaarden aan de overkant van de rivier. Dit was een compleet andere wereld dan mijn wonen, werken en leven in de drukke Randstad. En daar ging ik, weliswaar kort – want wat zijn zes dagen nou eigenlijk – volop van genieten. Zowel van de gemütlichkeit hier, als van de rijke cultuurgeschiedenis; een speurtocht op internet had mij geleerd dat die teruggaat tot de Romeinse, Keltische en Germaanse tijd. En uit de Middeleeuwen stammen de nog altijd aanwezige vele burchten en kastelen, die langs de rivier te vinden zijn. Lees verder Judas wieg, een 17e eeuw beleving