Jammer van de foto’s

Hij slentert op zijn gemak door een brede winkelstraat van een stad die hij niet kent. Het is een voetgangersgebied, waar fietsers niet mogen fietsen, maar er zijn er altijd wel een paar die dat toch doen. Zoals de kort gerokte meid, die gelukkig voor haar een zwarte panty aan heeft, anders had ze op z’n minst bloot gegeven wat de kleur van haar slipje was.
Het zonnige weer en een verrassend redelijke temperatuur heeft na de koude maanden meer vrouwen en meiden verleid om de jas thuis te laten en de broek voor een rokje of jurkje in te ruilen, maar net als de meid op de fiets wel nog met een panty eronder aan. Lees verder Jammer van de foto’s

Overgave aan Mevrouw, 3

Dat Meesteres na onze eerste kennismaking vanmiddag mij verder wil helpen op het pad van BDSM als Haar leerling subje maakt me zo gelukkig en dat Zij mij strakjes nog mee uit eten neemt en ik vanavond en vannacht bij Haar mag blijven is eveneens helemaal geweldig.
“Als je nog naar het toilet moet ga je nu. Want dadelijk heb je die mogelijk niet meer.”
“Ik hoef niet, Meesteres.”
“En o ja, een eerste les hoe je me aanspreekt. Als we met z’n tweeën zijn of in gezelschap van gelijkgestemden zijn als Meesteres en buiten als Mevrouw of Mevrouw Harder. En mocht het een keer gebeuren dat je er bent als ik vanilla vrienden of familie langs krijg, dan ben ik Anita voor je. Duidelijk?” Lees verder Overgave aan Mevrouw, 3

Een wandelmaatje? – 2

Dag 2 – Ongewenste gasten, vervolg

Het klimmende en dalende pad was vrij smal, waardoor ze meestal achter elkaar moesten lopen. Wat maakte dat hij bij tijd en wijle ook kon genieten van haar lekkere billen in het spijkerbroekje. Maar meestentijds waren het vooral de vergezichten en het natuurschoon die de aandacht vroegen.
Nadat ze ongeveer twee uur van het traject hadden afgelegd, naderden ze een duidelijk boven de andere hellingen uitstekende formatie, waar je op de top waarschijnlijk het gehele gebied kon overzien. Toen ze daaronder bij een pad aankwamen dat naar boven leek te leiden, gaf hij met een knik aan: “Zullen we even van de route afwijken om te kijken of boven het panorama adembenemend is? En wellicht is het een heel aardige plek om te lunchen.”
“Of wat anders te doen.” Lees verder Een wandelmaatje? – 2

Een wandelmaatje? – 1

Dag 1 – Een kroontjespen

Het riviertje en de tweebaansweg ernaast slingerden zich in het smalle dal tussen de bergen door, die ‘gestoffeerd’ waren met bossen en rotsformaties. Het uit grijsbruine bakstenen en houten balken opgetrokken hotelletje op de helling misstond niet in deze ongerepte natuur, waarin zij de komende dagen lange wandeltochten wilden maken.

Het idee voor dit gebied en het verblijf had zij op een wandelsite op het internet gevonden en ook haar maatje voor deze wandelvakantie was ze daar op tegengekomen. Lees verder Een wandelmaatje? – 1

Overgave aan Mevrouw, 2

Haar thuis blijkt een dubbele bovenwoning in het beschermde stadsgezicht te zijn. Ik verbaas me over de vele originele details.
“Wow, wat schitterend allemaal, U woont werkelijk waar prachtig,” terwijl ik de woonkamer en suite en de achtergelegen eetkamer aanschouw.
“Dank je. Ik was gelijk verliefd op dit huis, vanwege het oorspronkelijke, maar ook vanwege de ruimte. Het is niet helemaal bekend, maar waarschijnlijk is het huis rond 1914 gebouwd.”
“Jeetje, meer dan honderd jaar oud al.”
“Ja. En op deze verdieping woon en kook ik dus en boven heb ik mijn slaapkamer, natuurlijk de badkamer, een logeerkamer en mijn speelkamer. En daar gaan we nu heen, subje.” Lees verder Overgave aan Mevrouw, 2

Overgave aan Mevrouw, 1

“Ik heb bij een vriendin kennis gemaakt met een vrouw, die je moet ontmoeten. Ze is een Meesteres.”
Gelijk heeft hij mijn aandacht.
“Ik heb voor morgen een lunchafspraak gemaakt, met z’n drietjes.”
“Ho,” want dat gaat me te snel. “Jij bepaalt voor mij dat ik met jou ga lunchen met iemand die ik niet ken?”
“Ja. Omdat ik weet dat je zoekende bent en verlangt naar en ik denk dat zij wat voor je is.” Lees verder Overgave aan Mevrouw, 1

Een droom en haar behoefte

In de eenvoudige stoel was de zitting vervangen door een kom van transparant plastic, die als een halve bol eronder vandaan stak en met de eveneens doorzichtige pijp in het diepste deel van de bodem vandaan feitelijk een trechter vormde. Daaraan bevestigd een wat stugge, niet echt buigzame rubberen slang die een centimeter of twintig boven de vloer stopte. Tenminste, als er niet iemand onder lag. Zoals hij in dit geval, met het uiteinde ervan tussen zijn tanden. Boven hem zag hij de bleke en bolle billen van haar een stukje in de kom zakken. Zij zat er in elk geval comfortabel bij, de onderarmen rustend op de armleuningen. Lees verder Een droom en haar behoefte