1. De afrekening

“Ze is aan het bijkomen.”
Is het de stem van een vrouw? Heeft die het tegen haar? Nee, vast niet. En als dat wel zo is, komt ze er niet bij, zij blijft hier, in haar wattenwereldje.
“Moet ik haar al omhoog tillen?”
Alweer dat mens. Irritant hoor, laat haar lekker in haar roes.
“Nee. Ik wil dat ze alles bewust meemaakt.”
Een andere stem. Die in haar wattenhoofd een laatje opent, maar alweer sluit voordat er iets uit komt. Zeurderig blijft een willen weten hangen. Lees verder 1. De afrekening

Een schoonheid

20190526_112554Ik ben niet in het Montmartre van Parijs,

het Montmartre is voor even
heel dichtbij, in Den Haag

op het prachtige Lange Voorhout

waar ik op het middenpad van deze laan,
onder de statige bomen

luister naar de Franse klanken
uit gitaar en accordeon vandaan,

me een crêpe laat smaken
en om me heen kijk
naar de mensen
achter de stands en ervoor.

Ik slenter langs de kramen Lees verder Een schoonheid

Wie van de drie?

Wie van de drie is een verhaal waar ik over geaarzeld heb of ik het zou plaatsen. Het gaat over een uitwas binnen de seksualiteit die niet iedere lezer leesgenot zal geven. De reden dat ik deze vertelling toch plaats, is door het commentaar dat mijn proeflezeres met het verhaal mee retour stuurde: Ik vond het een super vette story.

Wie van de drie?

Hij ligt in bed, in het bijna donker van de slaapkamer, waarin de gordijnen niet helemaal het licht van de straatlantaarn buiten weten te sluiten. De rode cijfers van de wekkerradio laten hem zien dat de dag nog een half uur heeft te gaan voordat het nacht is.
Dat de slaap geen vat op hem krijgt, komt omdat zijn gedachten hem bezig houden met de vraag hoe hij één van de komende dagen zijn verlangen naar een bevredigend orgasme kan vervullen. Hij heeft daar drie opties voor, waaruit hij tot dusver niet weet te kiezen. Lees verder Wie van de drie?

Weer zien

Ik kan de letters A tot en met Z husselen
wat ik wil, maar het lukt me niet
om er woorden van te maken;

in eindeloze moeheid
is de geest op slot.

De sleutel ligt misschien
bij de nieuwe huisarts
bij wie ik pas was,

vrouw. En bloedmooi.

Volgende week
zie ik haar weer.

Ik kijk ernaar uit.

Fenne

Ik heb geen woorden meer,

ik heb intens verdriet.

Gistermiddag, 19 mei 2019, is mijn dierbare schrijfster, Fenne van Heemstede, overleden.

Voor altijd blijft jouw gesigneerde LAVA, met daarbij een hele lieve en persoonlijke boodschap geschreven, als een warme en dierbare herinnering aan jou bij mij.

Lava