Hoofdstuk 7: De bestemming

Ik ruk nogmaals aan mijn boeien, maar mijn polsen en enkels krijg ik slechts een klein rukje van het matras omhoog. Ik pis zowat van angst, die gek neemt me mee! Ontvoert me! Gaat me op een stille plek verkrachten en vermoorden! Mijn dochters, ik zie hen nooit meer terug! Ik barst in huilen uit, schokkend met heel mijn lijf.
Godsamme, verman je Lisette, spreek ik mezelf tussen een paar snikken door toe. Wie zegt dat hij dat allemaal met me gaat doen? Lees verder Hoofdstuk 7: De bestemming

Hoofdstuk 6: Op weg naar?

Schoenen! Ik moet nog schoenen aan! Verdomme. Ben ik in de war? Pfff.
En dat pfff geldt ook als ik weer de trap opga en het ‘genot’ van de kogeldildo’s ervaar.
Waar kies ik voor? Pumps zonder hakje, met een laag hakje sneakers? Niet treuzelen nu, de taxi kan elk moment voor de deur staan.
Ik kies voor rode enkellaarsjes met een hakje.

Weer beneden vervloek ik die keuze. In combinatie met wat ik aanheb, oogt het vrij hoerig. Wat anders aan dan. Maar voordat ik op de tweede trede sta, gaat de deurbel. Lees verder Hoofdstuk 6: Op weg naar?

Hoofdstuk 5: Kip, ik heb je

Een irritant gepiep haalt me uit mijn slaap. Even heb ik geen besef waar ik ben en wat er aan de hand is. Totdat het tot me doordringt dat ik in mijn eigen bed lig en het wekkeralarm me wakker heeft laten worden.
Ik schiet overeind. Het is de dag! Ik keer me op mijn zij, druk het alarm uit. De rode cijfers op de display laten me zien dat het zeven uur is; ik heb tweeëneenhalf uur voordat ik klaar moet staan voor de taxi. Ik heb de neiging om weer onder het dekbed te kruipen en me daaronder veilig en geborgen te voelen en alles vergeten. Lees verder Hoofdstuk 5: Kip, ik heb je