Sissy – 4. Opmaken

Thuis gekomen ging ik gelijk achter de laptop, opende Marktplaats en typte in het zoekbalkje in pumps maat 42. Niet dat ik er veel van verwachtte, maar tot mijn stomme verbazing kreeg ik vele pagina’s aan aanbod. Kregen jonge meiden steeds grotere voeten of waren het pumps die door mannen waren aangeschaft? Travestieten, transseksuelen, sissies? Hoe dan ook, ik zocht en verdomd, ik vond een adresje vlak bij. Zwarte pumps, in de juiste maat en met een 8 centimeter hoog hakje. Als reden om die pumps weg te doen, werd aangegeven dat het hakje te hoog was bevonden door diegene. Ik pakte er mijn rolmaat bij, want 8 centimeter was toch niet zo gek hoog? Het leek mij in ieder geval te doen. De adverteerder gaf de mogelijkheid ze op te sturen of af te halen en dat laatste ging ik doen.
Ik voelde eenzelfde nervositeit als bij de lingeriewinkel, toen ik aanbelde bij het opgegeven adres. Vooroorlogse rijtjeshuizen met goed verzorgde voortuintjes aan wat ongetwijfeld de Dorpsstraat was. Een vrouw, brunette, deed open. Ik nam tenminste aan dat ze een vrouw was, maar sinds Meesteres een sissy van me wilde maken, voelde ik een zekere argwaan bij wie wat was. In elk geval was haar stem en haar bewegingen vrouwelijk, dus nam ik maar aan dat ze een echte vrouw was. En ook zij reageerde, net als de verkoopster, niet verbaasd dat een man voor haar pumps langs kwam.

Na weer een berichtje aan Meesteres dat ook aan deze opdracht was voldaan, gebeurde er niets. Geen reactie, wel zag ik aan de vinkjes dat ze het whatsappje had ontvangen en gelezen. Kom op Meesteres, dacht ik, want ik ben de panty na een week dragen wel zat. Ik wil het setje aan, kijken hoe dat me staat, voelen hoe dat voelt, een slipje, een beha, een gordel. Ik, die niets met travestie van doen had, verlangde er naar om vrouwenkleding aan te gaan trekken? Nou ja, lingerie dan? Wat was dat met me? Ik verlangde er toch niet echt naar om een sissy te worden? Haar sissy? Nee. En ja. Maar alleen een ja omdat Meesteres dat van mij verlangde, in wat ik nog steeds als een speelsessie zag.
Toch bleven de dagen zich aaneen rijgen in eenzelfde patroon van 24/7 de panty dragen, op het douchen na, en op de onverwachte momenten de foto leveren als bewijs dat ik die droeg. Pas op de donderdagavond kwam er eindelijk een iets uitgebreidere whatsapp.
Morgen om 13.00 uur ben je op de Braakse Bosdijk 3 en vraag je naar Marly Leenders. Ze weet van je komst en ze weet wat ze met je moet doen. Je neemt je lingeriesetje en je pumps mee in een tasje. Vervolgens verwacht ik je om 15.00 uur bij mij.
Wie was in hemelsnaam Marly Leenders? En wat ging er bij haar met mij gebeuren? Ging zij mij de lingerie helpen aantrekken? Dat was toch iets waar Meesteres mij ook bij kon helpen? Maar was Marly niet een jongensnaam? En was zij dan misschien een travestiet? Of een sissy? Of, en hoe ik daar opkwam, weet ik niet, een shemale? Ik huiverde, terwijl ik deze mogelijkheden zag passeren en figureren in de meest onwaarschijnlijke scenario’s. Eindelijk berustte ik er in dat ik er toch niet uitkwam en het morgen maar moest zien.

Marly’s Beauty Studio stond in sierlijke letters op het melkwitte glas van de ruit geschreven. Het was niet iets wat me gerust stemde. Ging zij mij soms opmaken en de nagels lakken? Want wat was er anders nog mogelijk in zo’n studio? Nou, dat was iets waar ik rap achter kwam, toen ik binnen gestapt was en me meldde bij de vrouw met helblond haar achter de balie.
“Dag, ik ben Paul en ik kom voor Marly.”
“En dat ben ik.”
Ze stak haar hand uit.
v2_i1020056_w720_h480“En ik ga je benen ontharen door ze te harsen.”
M’n haren gingen zowat overeind staan. Ik vind lekkere pijn eh, lekker, maar een bezoekje aan de tandarts sloeg ik altijd liever over. En het idee om mijn benen te laten harsen leek me ook onder de noemer van niet lekkere pijn te vallen. Wat dus klopte.
“Och,” lachte ze die weg, “de haartjes blijven in elk geval 3 tot 6 weken weg, dus voordat het weer moet gebeuren… En als ze terug gekomen zijn, zijn ze minder stug en is het minder pijnlijk om ze dan weer te verwijderen.”
Dat was een hele troost, maar wat mij betrof was het deze keer harsen tevens de laatste keer
“En het mooie van harsen is, dat de wax niet alleen het haar bij de wortel verwijdert, maar tegelijkertijd ook de huid afschilfert, met een ultra-glad resultaat. Voel zelf maar eens.”
Dat klopte inderdaad, mijn benen voelden glad aan. En ze zagen er vreemd uit, vond ik, zo zonder ook maar een enkel haartje.
Ik nam afscheid van Marly en negeerde daarbij haar “Tot ziens”. Ja, m’n hoela.

Omdat me voldoende tijd restte, zocht en vond ik een eind verderop een coffeeshop. Een prettige, met ja, keuzes uit diverse koffiemogelijkheden, maar die bereid werden zonder de dikdoenerij van zie mij eens modern bezig zijn en het pedante geneuzel waar die koffieboon geplukt en gebrand was. Kom op zeg, geef mij gewoon een goede bak koffie of espresso.
Aan een tafeltje voor het raam gezeten bedacht ik dat het strakjes wel eens erg serieus kon gaan worden. Mijn benen geharst, in de auto het tasje met het lingeriesetje en de pumps. Hoever was Meesteres van plan om met mij te gaan? Ik nam aan dat ik straks, bij haar, het setje aan zou moeten. En dan? Het eerder op het internet opgezochte over wat een sissy was, passeerde mijn gedachten. Liet ze me oefenen om als een vrouw te lopen, te zitten? Nam ze me in de speelkamer met een strapon? Misschien. Maar dat kon ook zonder dat mijn benen geharst waren. Of viel dat laatste, of dit alles, onder mindfucking?

Precies om drie uur belde ik bij Meesteres aan. Ik wachtte tot ik haar de trap af hoorde komen en de deur openen.
“Dag,” lachte ze.
Ik stapte naar binnen, ze sloot de deur.
“Zo, mijn slaafje voor nog even, ga je mee?”
Na deze niet geruststellende woorden van haar ging ik achter haar verrukkelijke billen mee de trap op naar de bovenste verdieping. In het zitje op de gang zat een vrouw die, zo schatte ik in, een stuk jonger was dan Meesteres. Een halve kop kleiner ook zag ik, toen ze opstond. Het blonde haar had ze in een lange, gevlochten paardenstaart. Ze had een open, prettig gezicht, waarin haar ogen een ondeugende flonkering hadden.
“Dit is mijn slavin Karina, met een K en dit is nog Paul,” stelde Meesteres ons voor.
De handdruk van Karina was een stevige.
“Maar die zullen we dadelijk een andere naam geven. Wat vindt je van Paula?” en ze keek haar slavinnetje aan.
“Ik vind Pauline leuker klinken.”
“Oké,” en Meesteres keek mij weer aan. “Dan ben je vanaf dit moment Pauline en geef ik je over aan Karina. Zij helpt je met je lingerie en daarna maakt ze je op. Karina is visagiste. En daarna… Nee, dat blijft nog even een verrassing voor je. En dat zal een grote verrassing voor je zijn,” grinnikte ze.
En na die woorden draaide ze zich van ons af en ging ze de trap af naar de onderliggende etage.

Gepubliceerd door

hansbakkerschrijft.com

Ik schrijf vanuit de behoefte om zo nu en dan mijn fantasieën in verhalen om te zetten. Verhalen die erotisch, erotisch getint dan wel bizarre vertellingen zijn. Weet daarbij in elk geval dat ik ernaar streef om in mijn schrijfsels niet te kwetsen en de dingen niet ordinair te verwoorden. Wat voor mij voorop staat is de wens jou leesplezier of –genot te bezorgen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s